Snap
  • Kind
  • Dankbaar
  • spraakachterstand
  • logopodie
  • hebhetwelgehadmetboekjesvanhetCB
  • hetgaatgoed!

mijn kind is geen gemiddeld lijntje!

Snap
Snap

Mijn dondertoet, mijn eerste kind , mijn alles❤

Dit is Tony 3.5 jaar inmiddels en mijn grootste verassing ooit, mijn man en ik waren nog niet zo heel lang samen toen ik al snel zwanger bleek te zijn van dit prachtige mannetje. Helaas heeft mijn schoonmoeder dit allemaal niet meer mee kunnen maken, ze overleed voordat mijn man en ik definitief een relatie hadden en erachter kwamen in verwachting te zijn.

De zwangerschap was fijn maar niet geheel onbezorgd. Zo dacht de verloskundige dat er iets mis was met de kleine hersenen (ze dacht te zien op de echo dat deze aan de te kleine kant waren) gelukkig bleek dit niet zo te zijn en konden we weer genieten. De bevalling was er 1 uit het boekje, lekker thuis in ons eigen warme bed met de normale fijne bevallings pijn en in totale vrede. 

Tony deed het vanaf begin af aan goed. De eerste 2 jaar verliepen onbezorgd. Hij deed het super qua ontwikkeling en groei, het was een vrolijke baby, dreumes en peuter. Toen Tony 5 maanden was kregen we onze volgende verassing, ik was in verwachting van onze Jill. Zijn zusje werd 26 januari 2018 geboren. Net zo'n mooie bevalling als bij Tony. In oktober 2018 zijn we verhuisd naar een ander dorp en dichter bij mijn ouders. Ik ging na 2 jaar thuis zitten met de kinderen weer aan het werk en de kinderen gingen naar de opvang , ze hadden het hier reuze naar hun zin maar ook hier begonnen de zorgen. Er kwam bij Tony niet meer dan boe, bah en mama uit. Echt praten deed hij nog niet. Dit hadden wij ook in de gaten en dachten dat het kwam omdat hij in die 2 jaar niet echt onder zijn leeftijdsgenoten is geweest en nooit geprikkeld werd om te praten want wij begrepen hem en dat telde voor hem.

Ik wilde het de tijd geven en het rustig af wachten. Dit werd al snel verstoord door het CB. Want volgens de gemiddelde lijn moest hij dit dat zus en zo kunnen zeggen en doen. En hier knapte er wat in mij.. begrijp me niet verkeerd die mensen doen hun werk en ze doen het ontzettend goed en ze houden kinderen niet voor niets in de gaten in hun ontwikkeling maar hier werd ik lichtelijk kwaad om. Ze schoven mij een boekje onder mijn neus waar in beschreven stond wat Tony allemaal wel niet had moeten kunnen zeggen en er werd niet gevraagd of wij hier mee bezig waren of wat onze kant van het verhaal was. Kind was net 2 en ging maar net maar de opvang en kwam onder leeftijdsgenootjes waar hij een hoop van zou gaan leren. Voorheen had hij alleen zijn familie en die begrepen hem dus waarom zou hij gaan praten? 

Ik ontplofte een klein beetje . Ik heb ze verteld dat mijn kind geen gemiddeld lijntje is en vanaf het begin niets maar dan ook niets volgens het boekje deed hij rolde om voordat dat boekje het aangaf, hij kroop voordat dat boekje het aangaf, hij liep zelfstandig voordat dat boekje het aan gaf enz. Mag mijn kind dan nu aub een beetje rust en gewoon een keer niet iets volgens dat boekje doen. Dat boekje dat zowiezo van geen kanten klopt want ieder kind heeft zijn eigen tempo. 

Inmiddels praat Tony 100 uit al dan niet altijd even verstaanbaar maar hij praat en hij krijgt logopedie om de klanken te verbeteren/ goed te zeggen. Hij is met 2jaar en 3 maanden naar het VVE groepje gegaan waar hij dankzij de lieve juffen ontzettend veel aan heeft gehad en nog steeds heeft. We oefenen veel met hem en hij doet zijn stinkende best.

 Jill heeft veel van Tony geleerd en nam daarom alles klakkeloos over wat hij zei (ook niet kloppende woorden)  maar gelukkig doet ze dat niet meer en luistert ze nu naar ons en spreekt woorden uit zoals wij dat doen en neemt Tony dit weer van haar over. We leren in dit gezin allemaal van elkaar en ik vind het ontzettend mooi hoe het cirkeltje steeds rond blijft gaan hier. 

En wat ben ik verschrikkelijk trots op mijn mannetje!

Ook ben ik het CB wel erg dankbaar voor de bijtijdse doorverwijzingen en hun goede zorgen. 

Snap