Snap
  • Kind
  • ontwikkeling
  • dochter
  • peuter
  • angsten

Angsten bij mijn peuter. De hel voor ouders.

Ons verhaal....

Hi lieve mensen,

Vandaag een artikel over peuter angsten. En waarom dit een hel is voor ons als ouders. Want, je staat machteloos en soms voelt het als een soort van falen. Ik neem jullie mee in ons verhaal.

June was tot een paar weken geleden een ontzettend stoer meisje. Dat is ze trouwens nog steeds hoor. Heel onverschrokken, een echte durfal. Maar in een paar dagen is dat veranderd. Natuurlijk klimt June nog steeds op de bank en staat het liefst op tafel. Maar er is duidelijk wel wat veranderd..

Het begon enkele weken geleden met het naar bed brengen. Toen June in haar bedje lag wilde ze geen deken, toen weer wel en toen toch weer niet. Een beetje mopperen, maar ging daarna wel lekker slapen. Toen voelde ik al ergens dat er wat was. Geen idee waarom, want het kan dat June een beetje aan het mopperen is als ze naar bed moet.. Maar de volgende dag was het mis. Drama met een hoofdletter D . Totale paniek toen ze naar bed moest. Ze was duidelijk bang, maar kon niet aangeven waarvoor. En dat snap ik, ze is nog zo klein. En wat ik ook probeerde June wilde niet in bed. Uiteindelijk is ze bij mij in bed in slaap gevallen.

De volgende dag was ze overdag ook wat banger. Bang voor onverwachte harde geluiden. Bang voor de koelkast, omdat ze haar hoofdje had gestoten een paar minuten daarvoor. Bang voor kabouter spillebeen die in het bos woont. En voortdurend hield ze in de gaten waar mama en papa waren. In het bos waar June altijd rond rent, liep ze bij ons en moest papa haar het grootste deel tillen.

Nu weet ik dat deze fase erbij hoort. Maar nu wij er midden in zitten met June vindt ik het wel heftig. De paniek als wij weg gaan bij haar bedje is echt. Eerst dachten wij dat ze bang was in het donker. Dit is niet zo. Want in de ochtend is het ook donker op haar kamer en speelt ze rustig in haar bedje. Wij denken dat er paniek ontstaat als wij haar alleen laten. Want als wij zeggen; Mama en papa gaan even naar beneden en komen zo weer boven’ Dan is het goed. Dan speelt ze nog even en gaat ze slapen.

Maar het is lastig. Want ze moet slapen, het liefst in haar eigen bedje. Want nemen wij haar in bed, dan is ze na een half uurtje weer het clowntje en wil ze spelen. En dat is dus juist niet de bedoeling. June heeft altijd goed in haar eigen bedje geslapen, dus dat wil ik er graag inhouden. Want June is wel een meisje die heel snel door heeft hoe het werkt.

Overdag als ze bang is voor onverwachte harde geluiden of de koelkast waar ze haar koppie aan heeft gestoten, dan bescherm ik haar. Geef ik haar het gevoel dat ze bij mama of papa veilig is. Maar ik wil ook niet dat ze een bang vogeltje wordt. Al zit dat niet in June’s aard. Want ze is in alles haantje de voorste. Maar je kunt ook iets creëren natuurlijk. Je kunt ook een bang vogeltje creëren. En dat is natuurlijk het laatste wat ik wil. Dus die middenweg is soms heel lastig. Want als ze bang is, dan moet ze bij ons haar veiligheid vinden. Maar ik wil June wel leren dat ze niet bang hoeft te zijn voor een vliegtuig. Of voor de koelkast, als ze haar hoofdje stoot.

Vooral in de avond, wanneer June overstuur is, voel ik mij soms als moeder machteloos. En soms een falend gevoel. Want ik wil graag June een veilig gevoel bieden. Haar troosten. Maar ik kan helaas haar nachtangsten niet wegnemen…

En ik weet, het is een fase, en het gaat voorbij. Maar het is wel een heftige fase, vindt ik persoonlijk.

Laat gerust weten hoe jullie met deze fase zijn omgegaan!

Bedankt voor het lezen!

Liefs,

Jamie-lee

3 jaar geleden

Ik vond het ook heftig. Onze dochter wilde toen niet meer buiten spelen omdat ze zo bang was voor vliegtuigen en heeft bijna een jaar bij ons op de kamer geslapen met t campingbedje omdat ze s nachts echt gillend en totaal in paniek was. Op gegeven moment hebben we dat omgedraaid is mijn vriend bij haar op de kamer gaan slapen zodat ze wel leerde dat haar eigen bed fijn is. Nu 4 geworden zijn de meeste angsten weg, slapen gaat beter en ze zit goed in haar vel. Ik was ook heel bezorgd dat ze zo angstig zou blijven