Terug
Blog header image

Zwanger.... En wat nu?

​Ik ben iemand die persoonlijke problemen niet graag vertelt, maar toch doe ik het nu. Ik ben momenteel een beetje radeloos.

Dit omdat ik al een erg lange tijd in de knoop zit met mijn gewicht. Ik vind mijn lichaam niet mooi en ben best onzeker, dit heb ik eigenlijk altijd wel gehad. Ik ben mijn hele leven al bezig met gezond eten en afvallen. Snoep eten, frisdrank of alcohol drinken doe ik sinds mijn 18e eigenlijk al niet meer. Met feestdagen eet ik wel meer dan normaal, maar heb daarna dan ook meteen het gevoel dat ik 10 kilo ben aangekomen. Ik moet dan weer extra hard sporten en bijna niks eten om dat gevoel weg te krijgen. Ik vind het zo erg om dik te zijn, of om niet de slankste van mijn vriendinnen te zijn. Ik vergelijk mezelf altijd. Ik heb dan ook een tijdje in de knoop gezeten met anorexia. Dit was toen ik 21 was. Nu ben ik daar nog steeds een beetje van aan het herstellen, maar heb het er nog steeds erg moeilijk mee.

Nu heb ik net een zwangerschapstest gedaan omdat ik me al een tijdje misselijk en raar voel. En ja hoor... Ik ben zwanger... Dit is voor de meeste vrouwen een van de mooiste momenten uit hun leven. Maar ik wil helemaal niet zwanger zijn, dan word ik namelijk dik en ga ik me onzeker voelen. Ik wil wel al een tijdje een kindje, en heb erover nagedacht om een draagmoeder te nemen. Ik heb dit ook al tegen mijn vriend gezegd maar die vond het een belachelijk idee en noemde me egoïstisch. Ik snap nog steeds niet waarom, ik wil me gewoon niet onzeker en dik voelen. Ik weet zeker dat ik er helemaal depressief van ga raken en zo geen goede moeder kan zijn. Er zijn genoeg moeders die het heerlijk vinden om zwanger te zijn, maar ik hoor daar niet bij. Wie vindt het nou leuk om dik te zijn? Maar dit komt allemaal voornamelijk door mijn verleden.

Mijn verleden was zo'n zware en moeilijke periode. Ik vond altijd dat het afvallen te langzaam ging. Ik was binnen 2 weken wel iets van 7 kilo kwijt geraakt, maar dat was niet genoeg om het gewicht te behalen wat ik wilde. Ik besloot toen maar om bijna niks te eten, ik ontbeet nooit en tussen de middag en in de avond nam ik een Cup-A soepje. Verder leefde ik op mijn flesje water. Toen ik dit een tijdje gedaan had merkte ik eindelijk dat er verandering kwam. Ik viel zichtbaar af! Ik werd zo gelukkig van afvallen. Ik kreeg een hoop complimentjes, maar die deden mij niks. Mijn geluk zat in het op de weegschaal staan en zien dat er weer een kilo af is. Mijn vriendinnen raakte ik langzaam kwijt, dit omdat ik nooit tijd had om af te spreken. Ik had het veel te druk met sporten.

Ik heb dit zolang vol kunnen houden. Ik was de controle over mezelf helemaal kwijt geraakt. Een nare stem in mijn hoofd vertelde wat ik moest doen maar ook vooral wat ik niet mocht doen.

Tot dat mijn ouders mij een keer in mijn kamer vonden toen ik was flauwgevallen. Ik had de hele dag nog niks gegeten en had 2x zo hard gesport dan normaal. Toen trok mijn moeder me meteen mee naar de huisarts. Ze vond al dat het niet goed ging met me, maar ik ontkende altijd en zorgde ervoor dat ik laat thuis kwam van sporten of school zodat ik niet met mijn ouders hoefde te praten. Ik was gewoon een verslaafde.

Nu ik weet dat ik zwanger ben, voel ik me meteen weer zoals vroeger. Ik weet dat ik dik ga worden, en dus onzeker word. Ik heb zo mijn best gedaan om op gewicht te komen, maar hoe ik dat nu moet voorkomen om geen terugval te krijgen, weet ik niet. Ik heb er over na gedacht om mijn zwangerschap te verzwijgen voor mijn vriend en een abortus plegen maar dat zou ik mezelf nooit kunnen vergeven denk ik.. Aan de andere kant zou mijn vriend en mijn familie zo trots op me zijn, aangezien ik weinig kans had om nog zwanger te kunnen raken.. 

MamavanChance
6 jaar geleden

Ik begrijp je volkomen . Maar ik weet zeker zodra (en waarschijnlijk al eerder) je kindje er is, je onwijs veel van hem haar houd en geen leven zonder kan bedenken, ik zie het als het lot, en jouw kindje en zwangerschap gaan je helpen met je gedachten en gevoelens voor je lichaam die je had en hebt. Ik geloof heel sterk dat dmv de zwangerschap jouw lichaamsbeeld en alles wat er bij komt kijken gaat helen! Zeker de 1e weken als jouw kind weer op geboortegewicht moet komen en het dan lukt, hoe blij je dan bent dat je baby op geboortegewicht zit of zelfs er over heen!!!

Chiara
6 jaar geleden

Lastig, maar zwanger zijn betekent niet persé dat je dik wordt.. Oké je buik misschien maar ik was zelf slanker en gezonder dan ooit tijdens en na m'n zwangerschap. Wat bij mij hielp was het besef dat alles wat ik deed/at invloed had op m'n ongeboren kind en dat het wel mijn verantwoordelijkheid was. Gewoon de kleine op nummer 1 zetten in plaats van mezelf. Hopelijk heb je hier iets aan en verder zou ik willen zeggen; Gefeliciteerd! En hopelijk lukt het je ervan te genieten!

Anoniem
6 jaar geleden

Beste Irma, Het lijkt me,zo je het schrijft, heel heftig, al die emoties nu je weet dat je zwanger bent. Je schrijft dat je bang bent om je onzeker en dik te voelen als je verderop bent in de zwangerschap. Ergens kan ik me dat, gezien je verleden, voorstellen. Zou het je helpen als je nu al heel goed bedenkt dat als jij op normale en gezonde manier eet je omvang niet iets met dik zijn te maken heeft maar met het mogen dragen van een kindje en zijn/haar 'zwembadje'? Zelf ben ik tijdens m'n zwangerschap zo rond de 10 kilo aangekomen. Het leek me niet nodig om met allerlei onnodig gewicht te blijven zitten als ons kindje er zou zijn en daarom heb ik gericht advies gevraagd aan verloskundige wat normaal en goed was wat betreft eten. Natuurlijk nam ik behoorlijk toe in omvang, maar ik wist dat het m'n dochter en haar zwembad waren. Persoonlijk vond ik het een wonder en een eer dat ik dit mee mocht maken. Dat heeft er ook mee te maken dat ik het als een wonder van God ervaar dat ik een kind mocht krijgen. Nu je zwanger bent en je zo onrustig voelt zou ik het zeker niet voor je vriend verzwijgen. (Tenminste, het lijkt me dat jullie als jullie een goede relatie hebben juist zulke belangrijke zaken die eigenlijk jullie beiden aangaan, samen zouden moeten kunnen delen en ermee omgaan. ) En wel je bezorgdheid en angst met je huisarts delen. Hij/zij kan je ook adviseren in het zo nodig krijgen van hulp bij het omgaan met al deze emoties. Je geeft aan dat je een kindje zou willen. Ik kan niet in je hoofd kijken, maar weet wel dat begeleidende gesprekken enorm kunnen helpen bij het omgaan met door hormonen soms versterkte emoties. Je idee dat je bij evt. abortus het jezelf niet zou kunnen vergeven kan ik uit niet uit ervaring wat over zeggen. Wel dat ik vanuit allerlei hoeken over moeders met gevoelens van spijt en verdriet tov een geaborteerd kindje heb gelezen. Ook op mamaplaata. Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid toe. Persoonlijk hoop ik , dat je al of niet met hulp, zal mogen genieten van een in jou groeiend leventje en later een heerlijk gezellig kind.. W.

Sara146
6 jaar geleden

Hoi Irma, knap dat je jouw verhaal zo open en eerlijk deelt. Dat is op zich al een kwetsbare opstelling. Ik hoop dat je door veel te praten met juist mensen die van je houden tot een beslissing kunt komen. Ik denk dat praten vooral het belangrijkste is! Ik weet dat je met veel emoties zit, en dat had ik ook toen ik ontdekte dat ik zwanger was. Bij mij heeft praten toen ook goed geholpen. En nu straal ik helemaal met mijn dochtertje. Sterkte gewenst!

Anoniem
6 jaar geleden

Lieve Irma, heb je nog steeds hulp in de vorm van een psycholoog oid? Dat zou je namelijk misschien wat kunnen helpen. En natuurlijk delen met de rest van je familie en je vriend. Aan het begin van mijn zwangerschap vond ik het dikker worden ook heel erg moeilijk. Maar naarmate de tijd vorderde en ik de eerste schopjes voelde, realiseerde ik me dat ik niet 'zomaar' dik werd, maar dat ik aankwam omdat ik een nieuw leven bij me droeg. Dat is iets heel anders dan 'puur vet' met je meedragen, om het even plastisch uit te drukken. Misschien helpt het om met bijvoorbeeld een diëtiste te gaan praten? Dan kun je het hebben over gezonde voeding tijdens de zwangerschap waarbij je niet teveel of te weinig aankomt. Te weinig aankomen kan soms een negatieve invloed hebben op de ontwikkeling van de foetus, evenals teveel. Succes en een dikke knuffel!

Lindsy83
6 jaar geleden

Het lijktme heel zwaar alsje met zo;n angst om dik te worden moet leven. Zelf ben ik van mening dat alles gebeurd met een reden en in dat geval zal je kindje je inderdaad juist kunnen helpen om van die angst af te komen. Ik zou er zeker met een proffesional over praten. Je emoties zullen nog veel heftiger worden en die moet je dan niet in je eentje willen dragen... Heel veel succes!!!

Astrid Boumans
6 jaar geleden

Ik had er ook een probleem mee om dikker te worden en vooral die stront weegschaal. Maar het is het waard. Probeer die knop te vinden en zet hem om. Je hoeft niet veel meer bij te komen dan daadwerkelijk nodig is voor je kindje. Daarbij kun je gewoon gezond blijven sporten en eten. Vraag eventuweel hulp hier mee zo dat je zeker weet dat het goed zit. Ik ging toch wel genieten van mijn buik gewoon omdat daar een mooi wondertje is zit. Hopelijk gaat dit ook voor jou gelden. Probeer te genieten dan gaat het allemaal wat makkelijker. Maar toch proficiat

nijn81
6 jaar geleden

Zo te lezen ben je nog niet 100% over je eetstoornis heen. Je kunt elk moment terugvallen. En dat wil je absoluut niet tijdens een zwangerschap! Het is niet gezond voor je kindje als je nu obsessief bezig gaat zijn met je lijf. Ik raad je professionele hulp aan, de komende maanden. Lijkt me fijner als je rust en bezinning hebt in je hoofd. Dan kun je tenminste een beetje genieten. Sterkte.

irm1986
6 jaar geleden

Dat weet ik ook wel zeker.. het is alleen de weg er naar toe. Zo moeilijk voor me..

irm1986
6 jaar geleden

Ik weet zelf ook dat ik zo moet denken, maar op de een of andere manier lukt me dat gewoon niet.. Ik ben nog steeds zo bang voor mijn reactie wanneer mijn zwangerschap zichtbaar is. Toch bedankt, en ik doe mijn best!

irm1986
6 jaar geleden

Als ik er nu al aan denk dat ik minstens 10 kg zwaarder word, krijg ik een knoop in mijn maag.. Je beschrijft het wel erg mooi en ik denk dat ik je verhaal maar opnieuw moet lezen tot het me eindelijk doordringt. Ik haat de gedachte die ik nu heb. Ik heb besloten om het kindje te houden, en mijn vriend weet het inmiddels ook. Zielsgelukkig natuurlijk. Hij was erg lief toen ik het hem vertelde, ik hoop dat hij mij door mijn angsten heen helpt!

irm1986
6 jaar geleden

Dit is een plek met zorgzame en lieve mama's heb ik gemerkt. Ik denk dat dit mij wel motivatie geeft. Ik heb nu een paar verhalen gelezen, en hoop dat ik snel van mijn angst af ben! Praten is inderdaad het aller belangrijkste.

irm1986
6 jaar geleden

Nee al een tijdje niet meer.. Ik zou nu graag zelf de touwtjes in handen willen nemen en het op eigen kracht op lossen. Wanneer dit niet lukt, zoek ik per direct hulp. Ik wil niet dat mijn toekomstige kindje hier de dupe van wordt. Alle lieve reacties en verhalen op Mamaplaats doet mij wel denken.. Ik ben er nog niet, maar ik kan het!

irm1986
6 jaar geleden

Ik heb besloten om het eerst op eigen kracht te proberen. Wanneer het me echt niet lukt, zoek ik hulp. Gelukkig heeft mijn vriend zoveel begrip voor me, hij sleurt me er zo goed mogelijk doorheen heeft hij laten merken!

irm1986
6 jaar geleden

De weegschaal was altijd mijn grootste vriend, omdat ik altijd wat lichter was dan de vorige keer.. Nu word het wel een beetje mijn vijand. Maar ik moet echt proberen om dit te accepteren en er voor gaan. Ik doe mijn best, heel erg bedankt!

irm1986
6 jaar geleden

Ik hoop natuurlijk niet, ik heb zo af en toe nog wel die gedachtes.. Ik probeer het eerst zoveel mogelijk op eigen kracht op te lossen, en wanneer dit niet gaat, zoek ik hulp! Heel erg bedankt.

DeeDee1987
6 jaar geleden

Hoi hoi, Graag wil ik dit met je delen; wel met positieve insteek. Mijn beste vriendinnetje was jarenlang ernstig ziek (anorexia) en heeft 3x kantje boord gelegen. Vandaag de dag is zij nog niet 200% beter en heeft kleine terugvallen. Ik ben aan haar levensstijl gewend, doelend op haar fanatieke sporten, calorieën tellen met etentjes etc. Tegenover haar ben ik echt de bouwvakker :). Toch wilde zij graag kinderen. De eerste nu bijna 10 jaar geleden. Nu heeft ze er 2. Tijdens haar zwangerschappen heeft zij altijd haar gewone (ultra low) broeken aangekund met een rekbaar shirtje. Zo slank/dun. Toch heeft zij haar baby's niks tekort gedaan en deze hadden het gewenste geboortegewicht. Genoeg gegeten, fruit, vitaminen. Dan kom je niet meer dan nodig aan. Frisdrank en snoepen zijn de dikmakers! Zij heeft gezonde kinderen, nu nog. Hopelijk is het bij jou niet zo extreem maar wil wel aangeven dat het mogelijk is. De kilo's die je aankomt zijn dan "puur baby" en zul je gauw kwijt zijn. En mochten er 5 extra aanzitten, dan red jij dat ook wel. Er bestaat aangepaste psychische begeleiding voor vrouwen waarbij "de wolk niet roze" is. Houd dat in gedachte. En straks heb je het mooiste wat bestaat. Het gevoel dat je verantwoordelijk bent voor een wezentje in je buik komt vanzelf. Dan heb je er veel voor over. Zelf ben ik nu zwanger vd 2e. Laat me soms gaan en ja, baal tegelijk. Maar voor nu genieten en doe er later wel wat aan. Wil je een fijne zwangerschap wensen. Je bent eigenlijk al mama nu!

Kaytje
6 jaar geleden

Het is echt iets tussen de oren. Als je al onzeker bent is je gevoel begrijpelijk, maar het wil niet zeggen dat het ook klopt. Misschien kom je helemaal niet veel of zelfs helemaal niet aan. Bij mij stonden ze in de supermarkt ineens heel raar te kijken toen ik na de tweede ineens met een kinderwagen binnen kwam. Sommigen wisten helemaal niet dat ik zwanger was. En bij de eerste woog ik na de bevalling zelfs 5 kilo minder dan voor ik zwanger raakte. En vaak is een zwangerschapsbuikje toch anders dan een "eet"buik. De vorm enzo. Het is allemaal wat strakker dan wanneer je dik bent door te veel eten. Ik zou het gewoon afwachten en misschien valt het allemaal wel mee. En uiteindelijk zal de buik, als je die al krijgt, ook weer verdwijnen. Maar je hebt dan wel iets heel moois in je armen.

mamavaneenmeisje
6 jaar geleden

Blijf er vooral over praten met mensen. Je zegt dat je de dingen graag allen op wilt lossen maar dat hoeft echt niet! Ook als je probleem nog niet te groot is (om het maar zo te zeggen), is er niets mis mee om hulp te vragen of om er gewoon met andere over te praten. Ik raad het je aan om het aan te kaarten bij de verloskundige. Die krijgt er vast wel vaker mee te maken. Deze kan ook tips geven hoe gezond te blijven sporten.

mcmcray4035
1 jaar geleden

Lord Bubuza is an excellent spell caster that can do anything with his spell. He helped me got my Ex Boyfriend back with his spell . This man is real and he is like a God on Earth. Contact him today via WhatsApp: +1 505 569 0396 or via e-mail: lordbubuzamiraclework@hotmail.com

mcmcray4035
1 jaar geleden

Bent u van plan om het uit te maken met uw partner vanwege vreemdgaan, gebrek aan liefde of gebrek aan vertrouwen? er is een man die wonderen doet met zijn betovering bij het herstellen van een verbroken relatie, ik prees heer Bubuza omdat hij me heeft geholpen mijn ex-vriendje van 3 jaar terug te krijgen. Mijn vriend van 3 jaar heeft het uitgemaakt omdat hij me niet meer aantrekkelijk en lieftallig genoeg vond, ik kreeg het contact van heer Bubuza via een vriend die heer Bubuza heeft geholpen haar relatie te herstellen en ik heb contact met hem opgenomen via WhatsApp: +1 505 569 0396, ik vertelde hem mijn probleem en ik deed wat heer Bubuza me vertelde en mijn ex-vriend kwam terug en smeekte me om hem te vergeven en alles is nu perfect, neem vandaag nog contact met hem op voor hulp en jij zult ook getuigen. Lord Bubuza WhatsApp: +1 505 569 0396 of via e-mail: lordbubuzamiraclework@hotmail.com

Blog header image

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”

Mamaplaats-hoofdredacteur Laura Hogendoorn liet haar dochter Maia de nieuwste poppen van L.O.L. Surprise! testen

Of ik poppen wilde testen? Daar hoefde ik met een dochtertje van 4,5 in huis niet lang over na te denken. Maia is een echt poppenmeisje. En dat deze poppen van L.O.L. Surprise! er ook nog eens heel cool uitzien, maakte de keuze nog makkelijker.

TODO: Add alt to media

Voor iedereen een favoriet

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”, riep Maia toen ik ze tevoorschijn haalde. Eerst speelde ze dat het twee prinsessen waren, later waren ze verliefd op elkaar en daarna werkten de poppen in een dierentuin. En dat vind ik als moeder ook het leuke: je kunt er alle kanten mee op. Helemaal omdat de L.O.L. Surprise! poppen allemaal anders zijn. Zo kun je altijd voor de pop kiezen waar jouw zoon of dochter zich het beste mee kan identificeren. Of je nou een kind hebt dat alleen maar jurken aan wil en van roze houdt of juist een stoere wildebras in huis hebt, er past er altijd wel één van de poppen perfect bij jouw kind.

TODO: Add alt to media

Mama even rust

Helaas voor mezelf, Maia lijkt ontzettend veel op mij en praat -net als ik- van ‘s ochtends tot ‘s avonds non-stop. Vrij vermoeiend soms haha. Maar ook als je geen prater in huis hebt, is er als moeder toch gewoon niks fijner dan als een kind zich even alleen vermaakt? Zonder jou te storen.

En ik moet eerlijk bekennen, ik heb wel een beetje met haar nieuwe, roze en blauwe vriendinnen te doen. Want Maia heeft het gepresteerd om de hele middag onafgebroken tegen ze aan te praten. Maar ondertussen kon ik eens een keertje genieten van een WARM kopje koffie! Win-winsituatie toch?! :) 

TODO: Add alt to media
TODO: Add alt to media

Gun jij jezelf als moeder nou ook even een momentje rust én wil je ook nog eens de fantasie van jouw kindje prikkelen? Bekijk dan ook eens de andere poppen die ze in de collectie hebben. Of psssttt…. ideetje voor de feestdagen!

Dit artikel is geschreven in samenwerking met L.O.L. Suprise! 

TODO: Add alt to media
Anoniem
2 dagen geleden

pas op: je krijgt zomaar 100 ongevraagde mails van mamaplaats en je komt er niet van af!

Joann123
2 dagen geleden

Dit kan je zelf aan -en uit zetten in je instellingen! ;)

Mamaplaats
1 dag geleden

Wat Joann123 ook al zegt, je kunt in je eigen instellingen heel makkelijk je mails uitzetten! Liefs team Mamaplaats

Anoniem
1 dag geleden

Nou je moet dan wel bij je instellingen moeten komen om het uit te zetten. Ik heb er over geschreven en kreeg de zelfde anteoord

Blog header image

DE GEZELLIGSTE PUZZELTIJD VAN HET JAAR

Jan van Haasteren Junior

Wie kent ze niet, de creatieve en humoristische puzzels van Jan van Haasteren Junior. Elke puzzel heeft zijn eigen verhaal.

De perfecte tijd om te gaan puzzelen

Het wordt donkerder in huis, de kaarsjes staan aan, een heerlijk moment om samen te puzzelen. Je gedachten op nul en helemaal in de puzzel verzinken. Met één doel, de puzzel op te lossen.

Wist je dat als jongere kinderen puzzelen ze een betere hand- oogcoördinatie ontwikkelen? Kinderen hun geheugen wordt gestimuleerd, welk stukje paste niet en welke zou dan wel kunnen passen? Ook leren ze door te gaan als het even niet lukt en in oplossingen te denken.

Herken je dat gevoel ook? Dat geluksgevoel als je weer een puzzelstukje op de juiste plek hebt gelegd? Dopamine komt vrij in je hersenen als je een stukje weer goed gelegd hebt, ook wel het gelukshormoon genoemd. Hierdoor word je blij, krijg je een voldaan gevoel en zin om de puzzel af te maken.

Op zoek naar herkenningspunten 

Jan van Haasteren Junior zijn niet zomaar puzzels. Dat Jan van Haasteren een striptekenaar is geweest is wel te zien in zijn puzzels. Je kan helemaal in je gedachten verdwijnen in de puzzel. Je eigen stripverhaal bedenken. Al puzzelend kom je allerlei verschillenden karakters tegen.

Heb jij de kenmerkende Jan van Haasteren items al weleens gevonden, als de haaienvin, schildpad, superslak of de handjes? Deze zijn vaak te vinden in de puzzel. Uren lang kijkplezier na een voldaan gevoel van het maken van de puzzel.

Wij zijn dol op de Junior puzzels van Jan van Haasteren, na het laatste stukje gelegd te hebben bedenken we ons eigen verhaal erbij en vertellen deze aan elkaar. Dit wekt de leukste momenten op! Humor, dat heeft Jan van Haasteren wel!

Als je ze zelf wil bestellen, als cadeautje voor de feestdagen bijvoorbeeld (tip!), dan kan dat hier. Veel puzzelplezier! 

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Blog header image

Sinterklaasavond met PLUS

Het heerlijke avondje staat weer voor de deur. De leukste tijd van het jaar vind ik zelf. De dagen worden korter en het is langer licht. Dat betekent voor mij gezellig samen op de bank met de openhaard en kaarsjes aan. En uiteraard met wat lekkers. Eerst boodschappen doen. 

Sinterklaas

Voordat we lekker kunnen smikkelen op de bank met deze donkere dagen voor Sinterklaasavond, gaan we boodschappen doen. Wij komen graag bij PLUS omdat daar fijne aanbiedingen zijn. Ik blijf toch een Nederlander zullen we maar zeggen, haha. Buiten de aanbiedingen is het vers gesneden beleg van PLUS onze favoriet! 

Voor Sinterklaas hebben ze ook een ruim assortiment aan lekkernijen. Zoals chocoladeletters in vele verschillende smaken, pepernoten in vele verschillende smaken, chocolade Sinterklaasjes, banketstaaf of speculaastaart en nog veel meer. Persoonlijk vind ik de pepernoten van het eigen huismerk heerlijk knapperig. Ook die met chocolade eromheen vliegen er hier thuis doorheen. Ook altijd erg handig voor het schoentje zetten om de schoentjes te bestrooien.

Onze favorieten 

Waar ik nog meer voor naar de PLUS ga is het ruime assortiment aan groente en vlees. Persoonlijk ben ik vaak een beetje inspiratieloos als het om avondeten gaat. Op de website van PLUS kan je veel recepten vinden, erg handig als je, net als ik, inspiratieloos bent. Je kunt het heel makkelijk online bestellen of je maakt een lijstje en gaat dan naar de winkel. Net wat je makkelijk vindt.

Online boodschappen doen

Moeder Teresa hier vergeet altijd boodschappen te doen en moet dan soms per week wel 8 keer op en neer naar de supermarkt. Gelukkig hebben ze online boodschappen uitgevonden. Daar kun je fijn per categorie zien wat je besteld hebt. Echt heel handig en praktisch als je net zo’n chaoot bent als ik. 

Waar gaat jullie voorkeur naar uit? Online of winkel? En doen jullie meteen voor de hele week boodschappen of lekker 3 keer op een dag? 

Voor het heerlijke avondje van Sinterklaas heb ik lekker strooigoed in huis gehaald. Ook lekker broodjes voor in de oven en natuurlijk vleeswaren van PLUS. Een lekker hapje voor op tafel is ook altijd gegarandeerd succes. Wij zijn er klaar voor, jullie ook?

Blog header image

Daar ben je eindelijk deel 8

Regelen, bureaucratie en omgaan met hulp

Die dag, na de bevalling, is het een ratje toe aan mensen en zaken regelen.
We waren even naar buiten geweest, luchtje scheppen. 
Bij terug komst was de begrafenisondernemer er ook al vrij snel. Zij fungeert voor ons als tussen persoon. Ging mijn overlijdensverzekering bellen, en toen kwam een grote klap. Ik sta niet verzekert voor kinderen, mijn eigen kinderen. Ik verstijf, hoor ik dit nu goed? En omdat ik nog onder mijn ouders viel, maar er niet meer bij in woon, kon ik niet bij hun ook aankloppen. En kregen we te horen dat ze sowieso uit gaan van een baby vanaf 24 weken. Ik wordt erg verdrietig en boos, wat heb ik dan gekregen en waar ben ik dan van bevallen?
De onderneemster legt uit dat vanaf 24 weken wettelijk gezien een kindje dat overlijdt gezien wordt als "lijkje". En daarvoor als foetus. Die woorden galmen door onze hoofde, wat is dat nou voor iets. We begrijpen dat ergens een grens getrokken moet worden en dat het vast allemaal zo zal zijn, maar daar hebben wij nu geen aardigheid aan. We proberen John zijn verzekering te bellen, want, gelukkig zijn we net 5 maanden getrouwd. En ohw, we worden zo goed en prettig en totaal informeel geholpen. John staat goed verzekerd en... bij hun verzekeringen is het zo dat je gedekt bent vanaf 20 weken zwangerschap. Wauw. Wát fijn en een opluchting. De onderneemster handelt zaken voor ons af en informeert ons over allerlei opties. We willen Vieve graag mee naar huis en gaan nadenken over een uitvaart invulling. Ze zou de volgende dag bij ons thuis langs komen om daar verder over te praten.

Ze was nog niet weg of mijn ouders stonden heel fijn al binnen de kamer. Half bezorgd en half trotse gezichten komen binnen. Ze knuffelen ons en ik vraag of papa haar wil zien. Ik zie aan hem dat hij het heel moeilijk vond. Maar hij besluit om te kijken. Niet lang, misschien was het een minuutje, maar hij heeft je gezien en vindt je prachtig en had je zo niet verwacht eruit te zien. En erg lange benen zegt hij, haha. 

Mama kijkt en ze is helemaal verliefd, ze is verbaast hoe mooi en gaaf je eruit ziet. Tranen vallen over onze gezichten omdat dit gewoon bitter zoet is. 

John moet naar de KNO, een afspraak wat nog stond en we nu toevallig in het ziekenhuis zijn. Ondertussen komt er bij mij een maatschappelijk werkster en mijn vader besluit naar mijn zus terug te gaan. Mama blijft nog in ieder geval tot John er weer is. Een aai over mijn bol en een kus op mijn voorhoofd en hij gaat. 

De maatschappelijk werkster neemt rustig met mij door hoe alles verlopen is, hoe het gaat met me en met John volgens mijn inziens. Ik reageer koel, lach zo nu en dan. En dan komt de vraag of ik hulp denk nodig te zijn. Ik zeg nee, dit lukt me wel alleen en met John. 
De maatschappelijk werkster en mijn moeder kijken mij in stilte aan. En ze zeggen bijna nog niet in koor dat ik het niet alleen hoef te doen. Ik zwijg en knik, John komt op dat moment ook binnen en ik lach hem vierkant uit(goed bedoelt). Hij komt binnen met zijn neusgaten beide een tampon. blijkbaar was er weer een verdikking te zien en is dit open gesneden van binnen. 
We lachen met zijn allen en het brengt net even die luchtige onderbreking die nodig was. John komt bij mij zitten en de maatschappelijk werkster benoemt wat er besproken is en dat ze vermoed dat er wel begeleiding op zijn plaats is voor ons in de komende weken. John kijkt naar mij en zegt dat ik dat waarschijnlijk niet wil maar hij denkt dat het wel goed zal zijn. Ik hoor een opluchting van mama, waardoor ik overstag ga en niet koppig wil zijn om te zeggen dat ik het oké vindt. Het is niet dat ik geen hulp wil, ik kan het wel alleen of met John. Ik doe of heb al zoveel alleen gedaan. Achteraf kijkend, was het maar goed ook dat ik mee ging met John. Kleine inzichten die me en ons samen hebben verder geholpen. Zaken wat je zelf als mens of in je eigen werk gebruikt en prima dan weet toe te passen, weet je opeens niet in je eigen situatie. Dat staat er dan volledig los van. Heel gek.

Mama komt ook nog met het aanbod van een vriendin van haar en mede collega, want ze zijn beide kraamverzorgsters, dat zij ons wil begeleiden komende dagen. Ik barst in tranen uit. Ik roep alleen maar waar ze voor moet zorgen, er is geen levend kindje...
De gynaecoloog staat er inmiddels bij en ze helpen mij om in te zien dat we haar ondersteuning misschien wel prettig zouden vinden. John gaat akkoord en ik ga er in mee. Ik denk alleen maar aan al die mensen die nu voor ons bezig zijn, en dat ik het zo extra beladen vindt voor hun. 

De gynaecoloog geeft nog adviezen mee en mijn moeder  vraagt nog heel terecht over stuwing  komende dagen. Verwachting is niet dat het zo erg op zou komen. Dit ging een verpleegkundige nog navragen aan een lactatiekundige. 

Uiteindelijk hebben we alles zover "geregeld", dat we eind van die middag naar huis kunnen en mogen gaan. Dood eng om Vieve nu in haar wateropbaring mee te nemen in de auto, straks gebeurt er iets... 
Eenmaal thuis, is het rustig en stil, mijn vader is langs ons huis gegaan om alle baby spulletjes dat we hadden, mee te nemen naar mijn ouderlijk huis. Zodat we daar niet mee werden geconfronteerd. 
De ouders van John kwamen nog eventjes langs en waren erg verdrietig en behulpzaam. Lief dat ze Vieve wilde zien en vonden haar ook prachtig en waren verrast hoe gaaf en volledig ze eruit ziet.

Toen ze weg waren, was het zo stil. We laten eten bezorgen en gaan erg vroeg naar bed. Nog één keer kijken naar Vieve, ze is op de eettafel, in het midden in haar mandje neer gezet met koelelementen. Een kaarsje erbij die ik uit blaas. En nu... vraag ik me af...


Lees ook: I'LL BE BACK?!

Anoniem
40 minuten geleden

IK WIL DRINGEND MIJN EX TERUG MET DE HULP VAN EEN KRACHTIGE LOVE SPELL CASTER Ik ben zo blij om dit fantastische getuigenis van mij te delen. Mijn leven is in 48 uur volledig veranderd. Ik kan mezelf in de spiegel zien en glimlachen. Ik heb voor het eerst in tijden vertrouwen in mezelf en mijn capaciteiten. Ik heb mijn vriend terug in mijn leven met de hulp van Dr. OGUNAMEN. Hij zei sorry 24 uur nadat de spreuk was gemaakt. Hij zei dat hij zich realiseerde dat hij nooit echt uit elkaar wilde gaan en dat hij de emotionele bagage die ik de hele tijd met me meedroeg niet aankon. Hij zei dat hij dacht dat hij de negatieve invloed op mijn leven had en dacht dat het het beste was om te vertrekken. Hij zei dat het moeilijk was dat ik de hele tijd over het verleden bleef praten. We hebben elkaar allebei vergeven. Ik heb geld in mijn zak dat eindelijk van mij is. (Mijn compensatiecheque is doorgekomen. Er is mij verteld dat het nog maanden duurt. Ik ben het levende bewijs van wat dr. OGUNAMEN kan doen. Ik dank u heel erg, dr. OGUNAMEN, voor het geweldige dat u in mijn relatie hebt gedaan. Ik ben nu zo blij. Met uw hulp, we waren allebei in staat om de waarheid met elkaar te zien en te spreken. Ik had nooit gedacht dat een spreuk eerder een paar zou kunnen helpen. Ik ben erg blij om contact met u op te nemen en dit allemaal te laten gebeuren. Iedereen die een relatieprobleem heeft, kan contact opnemen met Dr. OGUNAMEN. E-MAIL: ugbegundenger@gmail.com