Terug
Blog header image

Zwanger zijn en aflopende tijdelijke contracten

Is het toeval of pech dat ik twee maal met precies 7,5 maanden zwangerschap zonder baan thuis kwam te zitten? Ik vertel hoe het kwam.
Loes van der Leer
6 jaar geleden

Ja, een hele negatieve. Bijna het zelfde als jij. Mijn contract liep af en terwijl ik hun (met een paar andere samen) waardevolste medewerkster was en ik had er net weer verandwoordelijkhede BIJ gekregen, werd hij niet verlengt.. Ze gooide het op een bullshit rede die nergens op sloeg. Die in mijn hart wist ik dat het kwam omdat ik zwanger was. Maaaaar... Ook een hele positieve! En voor deze baad werk ik nog steeds: tijdens mijn sollicitatie gesprek had ik me voor genomen niet te zeggen dat ik kids had, tenzij hij erom zou vragen.. Het eerste wat hij vroeg: Dus, woon je nog thuis bij je moeder? Ik: Nee, op mezelf met vriend en twee kids. BAM ik was aangenomen!!! Hij vind dat moeder meer verandwoording thuis hebben, dus dat ook toepassen op het werk. Dat is zo. Ik ben zo blij met me nieuwe baan! Jij zo te horen ook met je huidige :) iig fijn dat we uberhaupt een baan hebben toch?! Goede blog!

Liefemuts
6 jaar geleden

Ik heb was ook zwanger toen mijn contract afliep, al vertelde ik pas op de dag zelf dat ik hoorde dat mijn contract niet verlengt werd, dat ik zwanger was. Maar goed, uit eindelijk zat ik met iets van vijf maanden zwangerschap al in de WW, ook niet mijn idee van ideaal. Het klopt trouwens niet helemaal wat je zegt over ww/zwangerschapsverlof. Bij het uwv berekenen ze je dagloon op basis van de laatste zoveel weken die je gewerkt hebt. Als je in de WW komt krijg je daar 75% van, maar wanneer je zwangerschapsverlof in gaat, krijg je dus 100% van dat dagloon. Dus was je wel eerst de WW ingegaan ipv de ziektewet, had je daarna met het verlof gewoon hetzelfde gekregen als dat je nu hebt gekregen :) Zo ging het bij mij in ieder geval :D Overigens heb ik tijdens mijn zwangerschap een sollicitatiegesprek gehad, en die waren erg positief en het feit dat ik zwanger was maakte echt niks uit. Jammer genoeg ging onderneming uiteindelijk niet door, maar anders had ik zeker een grote kans gehad. Maar goed, ik geloof zeker ook direct dat lang niet alle werknemers daar om staan te springen.

MamavanJongens
6 jaar geleden

Jep ik. Ik kreeg ontslag toen ik zwanger was. Heb toen bijna een jaar bij huis gezeten. Voor ons was het alleen maar een plus qua financiën, want mijn ww was best een vetpot en toen ik in mijn zwangerschapsverlof kwam was het helemaal goed met de 100% die we toen kregen. Maar dat was nog de goeie oude tijd. Aansluitend op mijn verlof vond ik weer een baan waar ik nu 7 jaar kater nog werk. Tussendoor nog een keer zwanger geweest en kreeg in mijn verlof heel makkelijk mijn verlenging per post opgestuurd. Inmiddels ook al een hele tijd een vast contract. Maar hoe safe ben je dan. Volgens mij kunnen ze dan nog van je af als ze willen.

Chisty89
6 jaar geleden

Ook mijn contract werd niet verlengd toen ik 6 maanden zwanger was. Ook om een of andere onzin reden en om vervolgens wel weer een nieuwe kracht aan te nemen.. Ik was er alleen echt niet rouwig om want ik had het daar totaal niet naar mijn zin. Bij mij was het ook zo dat ik tijdens mijn verlof gewoon 100% van mijn 'normale' salaris kreeg. Mijn huidige baan heb ik tijdens mijn verlof gevonden en daar kon ik precies na mijn verlof beginnen dat was super fijn!

rebo1982
6 jaar geleden

Ugh wat een ellende zeg! Ik had twee keer het geluk dat een tijdelijk contract afliep tegen het begin van mijn zwangerschapsverlof. De eerste keer kon ik uiteindelijk nog weer tijdelijk in die functie terugkomen, de tweede keer mocht ik weer gaan solliciteren. Niet leuk, maar uiteindelijk ben ik blij met waar ik nu ben.

Anoniem
6 jaar geleden

Om eerlijk te zijn was je een 2e keer zwanger in 2 jaar tijd wat de werkgever aangeeft dat je niet volledig toegewijd aan de baan was in hun ogen. Je spreekt over oneerlijkheid tegenover zwangere vrouwen, OK, maar je vergeet in geheel de 25+ers. Want mijn verloofde is 29 en goede werker maar word doordat hij over de 20 is nergens aangenomen. Jij had HEEL VEEL GELUK dat jij die baan hebt. Wij zitten met 1 uitkering (die van mij, want mijn verloofde kan er geen krijgen noch een baan, wat onterecht is) En zijn 7 maanden zwanger en met al een kind va 9. En jij zeurt over iets minder ergs. Sorry maar ik neem aan dat jouw man wel een baan heeft. Dus... FF ophouden met zeuren en zoals mijn oma mij geleerd heeft "er zijn anderen die het veel erger hebben" Werkelijk ik begrijp best je frustratie, maar zeur niet als jij wel de geluk had een baan te krijgen terwijl ander jaren solliciteren en geen een kans krijgt wegens leeftijd.

Anoniem
6 jaar geleden

Toevallig zit in ook thuis omdat ik geen vast contract kreeg. Evaluatiegesprekken steeds goed, kreeg complimentjes dat ik ondanks de misselijkheid toch steeds kwam werken, ik zou er taken bijkrijgen en mocht collega's trainen. Helaas ben je wettelijk verplicht op tijd aan te geven dat je ouderschapsverlof wil... Mijn leidinggevende kwam steeds met smoesjes waarom het er nog niet door was. Ondertussen ging er een vacature uit om mij tijdens mijn verlof te vervangen. Geen zorgen, zei ze, als ik een vervanger voor je kan krijgen is verlof geen probleem. Het viel mij en een collega wel op dat in de vacaturetekst niet gesproken werd over de tijdelijke aard, maar dachten we, dat komt er vast nog bij in de definitieve tekst. Niet dus. Mijn vervangster kwam op gesprek de dag dat ik te horen kreeg dat ik geen vast contract kreeg. Mijn leidinggevende had ineens geen vertrouwen meer in me. Dag baan! Ik heb meteen al mn vakantiedagen opgenomen tot aan mijn zwangerschapsverlof. Mijn verlof liep nog precies tot het einde van mijn contract dus ze hebben me nog tot dan mogen betalen. Nu baal ik dat ik moet solliciteren voor ww terwijl ik eigenlijk ouderschapsverlof zou hebben. Ik wil thuisblijven bij mn kinderen maar ook niet een goede baan laten schieten. Lullig hoe ze je niet mogen ontslaan vanwege zwangerschap en ouderschapsverlof maar het met een rotsmoes toch gewoon kunnen doen. Of dus gewoon je contract niet verlengen...

Anoniem
6 jaar geleden

Heel herkenbaar! Ik vroeg mezelf ook af.. Pech of toch door dat ik zwanger was. Bij onze eerste liep mijn 3e jaarcontract af en kreeg ik pas tijdens mijn zwanderschapsverlof per brief mede gedeeld dat mijn contract niet verlengd werd. Tijdens zwangerschap van onze 2e werd mijn contract wederom opgezegd. De organisatie was een zinkend schip.. En ik was t enige management dus meer betaald dus kostenpost waar men van af wilde... Na 16 maanden later.. Nog geen nieuwe baan. Merk dat ook als je zegt dat je kinderen hebt daar ook niet altijd positief op gereageerd wordt want dan wordt je meteen afgedaan als " niet flexibel" want bij veel banen wordt er tegenwoordig voor bijv. 20 uur werk wel 40 uur beschikbaarheid gevraagd. Wisselende diensten, roosters per week van te voren zodat je geen vaste kinderopvang dag kunt nemen.. Kan daar zo van balen, hoop dat ik binnenkort een leuke "vaste" baan kan bemachtigen al zal ik mijn kids gaan missen.. En mag eigenlijk ook niet klagen he.. Zo lang thuis van mijn kids mogen genieten!!!

Anoniem
6 jaar geleden

de meeste reacties die ik lees zijn van moeders die tussen de 20 en 30 zijn. Op die leeftijd wordt je nog als jong gezien en willen bazen je nog wel hebben. Probeer het maar eens als je je laatste na je 40e gekregen hebt. Een kans op een baan is dan nog kleiner. En voor die dame die alleen van 1 uitkering moet leven en vriendlief geen uitkering of baan krijgt, jullie kunnen gezamenlijk ook voor een aanvulling via de bijstand gaan. De regering heeft voor gezinnen namelijk ook een miniuum inkomen vast gesteld(= voor gezinnen met kinderen volgens mij 1800+iets per maand) en kom je daar niet aan dan mag je ook gebruik maken van de bijstand.

Anoniem
6 jaar geleden

Euh?

Anoniem
6 jaar geleden

Okay, ik heb het even laten bezinken. Deze boze aanvallende reactie. Ten eerste, ik BEN heel erg dankbaar en blij dat ik beide keren toch wel weer snel een baan kreeg. Ligt misschien ook aan de branche waarin ik werk. Ten tweede, ik wilde met mijn blog niet zeuren of klagen. Ik wilde gewoon bloggen over een boeiend onderwerp en wat ik zelf heb meegemaakt. Ten derde, ik wil geen wedstrijdje doen wie het het ergst heeft. Ik wens jou en je verloofde heel veel sterkte in deze rotsituatie. Misschien moet je er ook een blog over schrijven. Niet om te zeuren, maar om het gewoon even van je af te schrijven en misschien wat tips te krijgen??

Anoniem
6 jaar geleden

Frustrerend is dat hè. Het ene beloven en ondertussen het andere doen. Zo gaat je vertrouwen in een goede werkgever wel flink achteruit... Ik herken het... Ik duim voor je dat er snel een leuke baan waarin je je werk-priné-ritme goed kunt combineren!

Anoniem
6 jaar geleden

16 maanden al... Het kan dus altijd nog erger. Balen. Maar gelukkig zie ook jij nog het positieve er van in. Lekker genieten van je kleintjes. Zolang je financiëel je hoofdje nog boven water kunt houden.... Succes!

Anoniem
6 jaar geleden

OP het moment dat je eruit gewipt wordt om een bullshitreden, is dat even heeeeeel erg balen! Maar gelukkig is het ook voor jou goed afgelopen!

Anoniem
6 jaar geleden

Oh dat wist ik toen niet. Ik dacht echt dat het berekend was aan de hand van je laatste inkomen. En dat dat dan de ww was. Anyway, dat ik niet precies wist hoe het zat, gaf ook een boel stress die je niet wilt als je in de laatste loodjes van je zwangerschap zit en uitkijkt naar een zorgeloos verlof.

Anoniem
6 jaar geleden

Gewoon lekker je best doen. Meer kan je niet. Maar zeven jaar jezelf hebben laten kunnen zien.... Volgens mij zit je dan best steady.

Anoniem
6 jaar geleden

Heerlijk, al die verhalen die uiteindelijk goed aflopen!

Anoniem
6 jaar geleden

Het hier en nu, dat is het allerbelangrijkste! :-)

Anoniem
6 jaar geleden

Ik denk niet alleen dat de leeftijd een rol speelt. Ook de branche waarin je zoekt. Maar hey, eigenlijk belachelijk dat je met 40+ al zo moeilijk aangenomen wordt, vooral met die steeds maar weer opschuivende pensioenleeftijd...! Als je op je 40ste aangenomen wordt kun je nog gemákkelijk je 25-jarig jubileum bij het bedrijf vieren! Toch? ;-)

Lonny
6 jaar geleden

Ik was al werkeloos toen ik zwanger werd. Dus daar geen ervaring mee. Na het verlof moest ik dus ook aan de bak qua solliciteren. Gelukkig werd ik gebeld vanuit mijn netwerk dat ze me graag wilde hebben voor de baan, en dat terwijl zij op de hoogte waren dat ik moeder geworden was van een drieling! Super fijn. Ik had het daar echter niet naar mijn zin, dus ben gaan solliciteren en dacht dat zal wel lastig worden als toen 34 jarige met een drieling jonger dan 1. Maar ook toen weer snel een andere baan gevonden. En vonden ze het geen probleem dat ik 3 jonge kinderen had. Inmiddels 3 jaar verder ben ik tussentijds weer veranderd van baan, maar zit ik nu eindelijk op mijn plek!

Anoniem
6 jaar geleden

Yes, hier ook ontslagen door zwangerschap. 19 was ik toen ik voor t eerst zwanger raakte (ongepland).. Ik werkte 7 dagen in de week doordeweeks draaide ik de spitsuren in een frituur en in het weekend deed ik dit in de middag en ging ik na mn werk gelijk door na mn volgende werk nl. in een restaurant tot 3u snachts.. Totdat mijn lichaam t niet meer aankon.. Ik dacht dat ik een ziekte onder de lede had, zo dacht mijn dokter ook.. Zwanger was geen optie.. ik gebruikte de prikpil en mijn relatie(van 3 jaar) was al 5maanden voorbij.. Ik moest rustiger aan gaan doen, minder werken.. mn werkgevers gaven mij alle ruimte.. TOT ik erachter kwam dat ik TOCH zwanger was.. en maar liefst al 5 maanden! Daar stond ik dan.. 5 maandne zwanger, alleenstaande moeder o EN werkloos want wie wil er nou een zwangere werknemer?! Nadat ik was bevallen was het een ramp om een baan te vinden.. Ze vroegen me zelfs om te komen omdat ze me zo graag wilde.. maar zodra ze hoorde dat ik inmiddels alleenstaande moeder was werd t contract zowat voor mn neus verscheurd.. ik paste "toch niet in het plaatje' en dat terwijl hun MIJ belde.. Na lang zoeken vond ik een baan bij mijn neef.. Ook hij was sceptisch.. maar ik verzekerde hem met goede argumenten dat ik t echt wel waard was! (en dat als ik "niet flexibel genoeg was" of "hij last zou hebben van mijn moederschap" hij erop kon terugkomen... dus ik kreeg een proeftijd.. ZO blij was ik, ik wist dat als ik deze kans kreeg hij me nooit meer ging ontslaan want ik wist inmiddels echt wel dat niemand zo hard zou werken als mij.. t ging super!! Over een "niet verlengd" contract werd niet gesproken want "o wat was hij blij met mij" zelfs zo blij dattie besloot om op vakantie te gaan en mij met de zaak achter liet.. (WAUW!) Toen kwam ik 1 week voor zn vakantie erachter dat ik zwanger was.. maar liefst 9 weken.. Ik had nergens last van en voelde me toppie! Dus had voor mezelf besloten dat ik het zou vertellen zodra die terug kwam (als ik 11 weken zou zijn) Want wilde m niet ongerust maken, zijn zaak was echt wel in goede handen bij mij, zwanger of niet.. Tot de laatste dag van zn vakantie was aangebroken.. wat had ik het onderschat om 10u per dag de zaak te draaien.. 10u per dag te staan.. Ik had zoveel pijn maar dacht nog 1 dagje en dan heb ik n paar daagjes vrij:) Die laatste dag was ik savonds aant opruimen om te sluiten en kwam ik erachter dat ik iets "verloor" daar wassie dan, mijn slijmprop... einde zwangerschap dacht ik.. Ik ging direct naar de HAP waar bleek dat mn kindje in orde was maar dat ik wel volledige bedrust moest nemen.. Dat kon niet! Ik moest nog 1 dag werken! Mijn collegaas verzekerde mij dat ze die ene dag echt wel zonder mij konden en ook mijn oom (vader van mijn neef die een hoop voor de zaak regelt eiste dat ik thuis bleef) De volgende ochtend wilde ik TOCH gaan werken totdat mijn weeën begonnen.. Met spoed werd ik opgenomen in het ziekenhuis.. 11 weken zwanger, slijmprop verloren, enorme weeën, een ontsteking in de buik en zwaar uitgedroogd, dat is wat ze zeide.. t was een kwestie van tijd dat mn kindje af zou komen.. Mijn neef kwam die nacht thuis en heb m meteen gebeld en alles uitgelegd.. hij begreep me zo goed en eiste dat ik eerst voor mezelf zou zorgen en dat mn kindje t belangrijkste was nu dat werk nu geen prioriteit was.. 1 week werden 2 weken en ik werd eindelijk ontslagen uit het ziekenhuis.. mn kindje had besloten te blijven zitten en de weeën waren gestopt.. Maar ik moest zoveel mogelijk rust houden.. ik belde mn neef met t nieuws en vroeg hem of hij me kon uitleggen hoe t precies werkt als ik nu niet volledig kon werken.. Hij zou t uitzoeken en erop terug komen... Niets vermoedend belde hij me op met het nieuws dat "mijn contract was verlopen op de laatste dag dat ik gewerkt had.. en de dag dat ik opgenomen werd de nieuwe dag zou zijn van n contract datnik niet had.. kortom ik was ontslagen.. mijn contract werd niet verlengd.. " Ik stond met mijn mond vol tanden, hoe kon ik 2 weken nadat mn contract afliep ontslagen zijn?! Ik was er zeker van dat ik hier nog wel 10 jaar zou werken.. Ik wist dat hij gewoonweg "niet zat te wachten op een zwangere werknemer" En dat heeftie me dan ook face to face als " familie onder elkaar" medegedeeld.. Als zelfs mijn eigen neef mij ontsloeg omdat ik zwanger was... HOE kon dan ooit een andere werkgever mij nog aannemen?! Mmomenteel moeder van 2 prachtige gezonde dochters maar nogsteeds werkloos.. want wie wil nou een jonge moeder met 2 kids aannemen? (inmiddels wel huisje boompje beestje met een super lieve vriend)

nijn81
6 jaar geleden

Een drieling?? Wat leuk! Blog je er ook over?

nijn81
6 jaar geleden

Je eigen neef... Das brutaal.... Ongelooflijk, jij lijkt me zo'n doorzetter! En toch gaan ze zo lomp met je om. Ik snap dat nooit zo goed wat ze nou tegen moeders met jonge kinderen hebben. Ja, ze zijn minder flexibel qua 40+ uur werken en ze moeten altijd eerst oppas regelen voordat ze 'ja' kunnen zeggen tegen een extra dienst. Maar.... Er is niemand die zo kan multitasken, efficiënt met tijd kan omgaan, en zo'n groot empathisch vermogen hebben als een vrouw die gewend is een gezin te runnen! Een waardevolle werknemer die zeer ondergewaardeerd wordt.

Anoniem
6 jaar geleden

Fijn dat het voor jou zo goed verloopt Bij mij is er nog steeds geen toekomst in beeld. Schooljaar 2008/09 T-M 2012/13 Telkens een jaarcontract in t onderwijs gehad telkens door bezuinigingen geen baan meer. Was zwanger en ondanks dat ook geen werk meer. Heb van juli t/m mei zonder werk gezeten al m'n opgebouwde ww opgemaakt helaas. 2014 niets anders op dan bij het grootste Fastfoodcaten te werken, maar gezien niemand een vast contract krijgt ben ik blijven solliciteren op alles. Van Wibra tot Lidl, van AH tot Jumbo etc. per half april 2016 weet ik dat ik zonder baan zit, maar ondanks elke week solliciteren nog nergens anders aangenomen. Tja wat moet je doen als je bijna 30 bent? Moeder en niet getrouwd?Fulltime of minimum 20 uur, werken van regelmatige of onregelmatige werktijden maakt me niet meer uit. Slechts 3 gesprekken gehad. Mij interesseert het niet meer waar ik op solliciteer alleen dat ik binnen 30 minuten bij m'n zoon kan zijn wanneer er iets aan de hand is. M'n huisverkopen wil ik niet want huren is minstens 2x zo duur. Een uitkering is echt het laatste wat ik wil, maar dan zou ik eerst m'n huis moeten verkopen dacht het toch niet. Verhuizen voor werk is ook geen optie dit, omdat er nu in geval van nood familie dicht bij woont.

nijn81
6 jaar geleden

Jeetje dat is pas een penibele situatie waarin jij zit!! Jammer dat jouw welwillendheid niet wordt gezien door al die werkgevers... Ik hoop dat er snel eentje is die dat wel ziet...!

Anoniem
6 jaar geleden

Ik kon/kan het best begrijpen, Was ook niet bedoeld als een wedstrijd wie het erger heeft, maar FF om te laten weten dat je altijd moet kijken naar het positieve wat je hebt en dat een ander het slechter kan hebben zodat je werkelijk het Geluk kan ervaren, want je kwam over als iemand die het geluk heeft maar zichzelf als slachtoffer voorschotelde..onthoud gewoon dat je altijd maar ook altijd naar het goede in je leven moet kijken en niet naar tegenslagen. En weet dat een tegenslag iets goeds kan bieden. Een nieuwe uitdaging. Ik word gewoon soms moe van mensen die het niet willen inzien hoe goed ze hebben. Jij hebt het zeer goed vergeleken met meerdere mensen over de hele wereld en wees blij met dat geluk.

Blog header image

your kidding me?!

van rs naar openhart operatie, corona, naar kawasaki

Hi! zoals jullie ik mijn vorige blogs kunnen lezen is mijn dochter geboren met een zeer zeldzame hartafwijking en zijn we er door het rs virus achtergekomen. ze heeft met de leeftijd van 5 weekjes een openhart operatie ondergaan en daarna zijn er nog meerde opnames geweest. Mae is erg vatbaar, meer dan ze dachten helaas. Nu Mae eindelijk een beetje stabiel leek te gaan, kreeg mijn vader spontane blindheid. hij bleek een halsslagader vernauwing van 97% te hebben. je geloofd het niet maar tijdens het operatie gesprek kreeg mijn vader voor het eerst een insult. niet 1 maar 5. verschrikkelijk! hieraan is hij geopereerd en gelukkig goed herstellende. phoe wat was dit heftig! 2 dagen thuis en Mae stopt met drinken en heeft hevige koorts. 11 dagen lang hoge koorts! de dokter blijft zeggen uitzieken, maar mijn dochter drinkt niet meer en hup wij wachten niet meer en gaan weer naar Mae haar afdeling waar ze word opgenomen met de 6e ziekte, een buikinfectie en herpes in haar keel ! herpes like how?!  in eerste instantie verdachten ze Mae van Kawasaki, eerste keer dat we hier van hoorde! maar godzijdank had Mae het niet. Mae geneest snel en we zijn weer thuis, oke dit kunnen we ook weer afstrepen, alles begon in november, we zijn nog geen jaar verder en Mae heeft meerdere malen aan een zijde draadje gehangen, banen zijn verloren gegaan, mijn vader was er bijna niet meer, auto verloren. ik bleek een hart ritmestoornis te hebben. nu moest het toch echt wel genoeg zijn geweest riep iedereen en was ook wat ik dacht, nooit verwacht dat ook mijn zoontje van net 4 de zeldzame ziekte van kawasaki zou hebben ! Hoe dan>! tot 4 weken eerder had ik er nog nooit van gehoord! plus het is zeldzaam en eerst dachten ze dat Mae het had, hoe kan nu Ilay het in godsnaam hebben. Toeval? hadden wij de alarmsignalen en symptonen al moeten weten? mijn zoon, die altijd dag in en uit met mij is geweest , en zn zusje moeder en vader abrupt weken lang moest missen toen zn zusje ernstig ziek was. mijn zoon die al zoveel gezien heeft, zoveel ziekenhuizen voor zijn zusje, zovaak mama kwijt omdat ze snachts naar het ziekenhuis moest. nu lag jij daar, ziek, prikjes hier en prikjes daar, ook jouwn hart.. hoe.. waarom? die vraag moet ik eigenlijk ook helemaal niet meer stellen want het brengt je helemaal nergens. al een jaar lang gebeurd er met ieder die ik het meest lief heb iets met het hart, zeldzame dingen. mijn mooie kindjes wat zijn jullie verdomd sterk zijn! en jullie rocken jullie zelf overal doorheen, en dit zullen we met zijn alle blijven doen ! JIJ WIJ SAMEN

Lieve Ilay, jij redde Mae met het rs virus, anders wisten wij nooit dat Mae haar hart maar voor 9% werkte en hadden we haar dood gevonden..

Lieve Mae, jij redde Ilay door het eerdere vermoeden van kawaski te hebben, anders had het wel heel slecht kunnen aflopen.


we zijn bijna door het jaar heen, door de hel kan je wel zeggen, maar ook weer gezegend! want we leven allemaal stuk voor stuk, maar de pijn, de angst, de trauma's die blijven. we zijn er bijna.. het jaar is bijna klaar op de datum dat dit alles begon.. 

Anoniem
12 minuten geleden

Een nieuw jaar bijna. Met heel veel liefde voor mijn helden.