Terug
Blog header image

Tweede leg makkelijk?

Het hebben van kinderen van heel uiteenlopende leeftijden is niet altijd even makkelijk: de combi is super leuk maar ook super vermoeiend...
nijn81
6 jaar geleden

Die uitspraak kan alleen gedaan zijn door mensen die zelf geen ervaring hebben. Maar het hebben van 'een tweede leg' zich romantischer voorstellen dan het is. In theorie lijkt het ook ideaal, al grote zelfstandige kinderen, zodat je je weer helemaal kunt richten op de kleintjes. (dat dacht ik dus ook altijd!!) Maar men vergeet inderdaad de puberteit. Die héél erg lastig kan zijn. Moet je de hele dag het gezeur aanhoren van die twee oudere tieners die zichzelf zooooo zielig vinden met zo'n lastig klein wurm in huis, dat geluid maakt enzo... En mama maar bemiddelen tussen die twee kampen.... Pffff lijkt me zwaar en vermoeiend! Dankjewel voor de eyeopener! (niet dat ik wat van plan was.... ;-))

Miriam68
6 jaar geleden

Bij mij is het niet zo dat de oudsten zich aan de jongste irriteren hoor. Integendeel zelfs. Dat vind ik ook altijd zo ontroerend, als mijn oudste die dit jaar 20 jaar wordt, zo lief doet met die kleine of aan het stoeien is.... Het is meer dat zij een heel ander ritme hebben (voornamelijk in vakanties natuurlijk) waardoor mijn nachten eigenlijk altijd gebroken zijn ;-) en dat zij zich bemoeien met mijn opvoeding (bewust of onbewust) en wat ik lastig vind is dat mijn kleuter alles meekrijgt wat er tussen die oudste twee gebeurt... Die kunnen elkaar het leven af en toe zo vreselijk zuur maken.... En dat gaat op een ander niveau dan met kleuters die mot hebben natuurlijk!

Joycies
6 jaar geleden

Ik heb groot respect voor jou hoe je het allemaal doet. Lijkt me niet makkelijk. En die slaaploze nachten... pfff. Gelukkig was dat bij mij maar 8 maanden. Eerst 8 maanden perfect slapen en daarna 8 maanden grr. En nu weer prima.

nijn81
6 jaar geleden

Nog meer eyeopeners! ;-) Dat irriteren aan elkaar, dat had ik er zelf even van gemaakt. Want dat kunnen pubers ook heel erg goed....

Miriam68
6 jaar geleden

Nou, dat kunnen die van mij echt heeeeeeeeeeeeel erg goed! Vooral mijn zoon is daar heel knap in. Je ziet het ook gebeuren. Het begint meestal als we aan tafel zitten. Zo'n gezellig gezinsmomentje, denk je dan mais non! Je ziet hem dan al kijken, hij is dan echt aan het zoeken....Pffff....En zij gaat overal op in, en is verbaal wat sterker dan hij is dus dat wordt vaak heel gezellig bij ons aan tafel. Not! Wel jammer van de sfeer. Ik maak er soms heel snel kortemetten mee maar soms laat ik het ze zelf oplossen; ligt helemaal aan het moment en de ernst. Ik vind het vervelend dat die kleine er dan bij zit maar hij ziet ook hoe wij daar op reageren en hoe het uiteindelijk ook wel weer goed komt. Want het grappige is met mijn pubers: ze kunnen niet met maar ze kunnen ook niet zonder elkaar :-)

Miriam68
6 jaar geleden

Thx! Ach, het is meestal gewoon 'go with the flow' ... Verder neem ik mij elke ochtend voor om 's avonds bijtijds naar bed te gaan maar op de één of andere manier lukt dat dan ook weer niet. Omdat er iets aan de hand is, omdat ik met een vriendinnetje aan het kletsen ben, of de hort op ben of omdat er iets leuks is op tv wat natuurlijk ook wel weer energie geeft! En dan tel ik mijn zegeningen maar en bedenk me dat er genoeg vrouwen zijn die heel heel heel erg graag slapeloze nachten gehad zouden hebben omdat dat betekent dat ze wel een kleintje hadden gekregen... Alles is betrekkelijk en ik troost mij ook altijd maar met de gedachte dat mijn kleuter over 12 jaar vast heeeeeeeeeeeeeel erg goed slaapt ;-) en heel lang ....haha....

Blog header image

De 3D/4D echo

en hoe het bijna mislukte!

Bij onze 1e maakte ik om de 3 a 4 weken zo'n leuke buikfoto, zodat je je buik ziet groeien. Nou, ik kan je vertellen, bij een 2e, met een peuter in huis rondlopend heb je daar helemaal geen tijd voor.. Het schiet er gewoon zo snel bij in. Net als zo'n leuk zwangerschapsdagsboek, lukte mij ook niet bij de 2e.. :0 Nu moet ik er wel bij zeggen dat we bij de 2e vanaf week 32 in een grote verbouwing van ons huis zaten, met daaraan voorafgaand alle voorbereidingen (bouwtekeningen, vergunningsaanvraag, voorbereidend werk etc.), dus dat hielp ook niet mee in de tijdsplanning ;)Dus besloten we bij onze 2e een 3D/4D echo te laten maken, zodat we ook van deze baby iets speciaals hadden van de zwangerschap. Bij de 20-weken echo werd mij verteld dat de placenta schuin voor lag, dit betekende dat ik op tijd een 3D/4D echo moest laten maken (tussen 23 en 27 weken ipv tussen 25 en 32 weken). Op deze manier konden ze ons kindje nog wel goed in beeld krijgen. Anders heb je grote kans dat je baby (deels) achter de placenta verscholen ligt. Wat je natuurlijk niet wil, want dat is echt zonde van je geld.

Na zoeken naar een pretecho bureau met goede recensies en redelijke prijzen ;) was het op 20 april '22 -met op 1 dag na 26 weken zwangerschap- dan eindelijk zo ver. Samen met manlief en mijn ouders gingen we een 3D/4D echo doen! Wij hadden dus een vroege 3D echo met 26 weken, dan is je kindje nog niet super mollig; het heeft tenslotte gewoon echt nog geen vetjes. Maar het huidje is ook niet meer doorzichtig, dus je krijgt al wel heel mooi beeld van een mini-mensje! Heb je dus de kans om een 3D-echo te doen en ligt de placenta niet voor, dan zou ik het nog wel even uitstellen tot een week of 30, zodat je kindje wat molliger is. Dan lijkt het nóg meer op je baby zoals je hem in de kraamweek gaat zien :)

En daar lig je dan. In een gezellige kamer met zicht op een groot scherm. Eerst een paar 2D-echobeelden (de bekende zwart-wit beelden). Deze vond ik een beetje tegenvallen. Zie foto bovenaan. De foto's van de 20-weken echo zijn duidelijker. Maar het 3D-beeld moest nog aan...

Tussen neus en lippen door vertelt ze ook nog even dat de baby in stuit ligt.. Help! Daarover later meer...

En toen lag natuurlijk de baby er niet goed voor. Je betaalt je scheel voor 20 minuutjes en dan krijgen ze de baby niet goed in beeld. De handjes en voetjes lagen voor het gezicht. Na allerlei pogingen met de echokop moest ik toch echt even gaan springen en wiebelen.

Uiteindelijk, na toch wel even een paar spannende minuten (zou het lukken; mijn ouders hebben namelijk een uur gereden om er bij te zijn!), hadden we toch prachtig zicht op onze baby in 3D. De baby kwam een stuk beter in beeld. Nog steeds wel de handjes bij het gezicht, maar dat is iets wat we nu nog steeds heel veel zien. Blijkbaar een favoriete houding :D En het zag er toch ook wel heel schattig uit met die handjes bij het gezichtje. Gelukkig kunnen ze met de apparatuur ook dingen (zoals handjes en voetjes voor het gezicht) wegfilteren. Hij lag er dus niet helemaal perfect voor, maarja daar doe je niks aan. We kregen dus wel veel hetzelfde beeld te zien. Maar wel zo gaaf om je kindje alvast in 3D te zien! :) Ze maken er ook een filmpje van, zodat je ook bewegend beeld hebt: de 4D.

We kregen een paar foto's mee en de rest van het beeldmateriaal werd via een download link verzonden. Onze prachtige baby in 3D heeft de rest van de zwangerschap op de kast gestaan. Zo gaaf om het gezichtje alvast te kunnen bewonderen. Ik vond het een mooie (maar wel prijzige) ervaring.