Blog header image

Nog 1 week tot de uitslag van de scan en het bloed

Thuis weer herstellen en door met de dagelijkse dingen

Johan is inmiddels alweer bijna 3 weken thuis en nog steeds voelt hij zich ziek en zwak. Hij gaat gelukkig wel kleine stapjes vooruit maar wat gaat het langzaam, hij hoest nog steeds de longen uit z'n lijf, veel hoofdpijn, nog steeds veel misselijk en maagzuur, veel pijntjes in zijn lichaam, en z'n benen zijn soms gevoelloos.
Hij heeft nu 2 x een klein stukje buiten gelopen en is dan ook gelijk helemaal kapot.

Liam en Djuna komen weer een beetje in het ritme van school, sport, en weer lekker helemaal thuis zijn. Ik merk dat ze erg beginnen te lijden onder de thuissituatie die natuurlijk al ruim 2 jaar duurt met papa en hun broertje en helaas nog steeds niet klaar is...
Djuna is begonnen met speltherapie en ik hoop dat ze zo een beetje op spelenderwijs d'r ei kwijt kan.
Samen starten ze volgende week ook met wat nieuws waarin ze hopelijk wat meer kwijt kunnen.
Liam is ondertussen nog geopereerd aan z'n oren en dat is gelukkig helemaal goed gegaan.

Kyano ontwikkeld lekker door op z'n eigen manier, hij wil steeds veel meer dan hij kan maar met 1 arm en vooral zonder evenwicht maakt het soms toch wat moeilijker allemaal. We hebben onze handen dus lekker vol aan hem 😊. binnenkort weer naar het WKZ, ik ben erg benieuwd wat ze van hem gaan zeggen.

Gister (24 januari) hadden we een dagje in het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis.
Johan moest bloedprikken en kreeg ook een scan, dit word dus een lange week wachten want de uitslag krijgen we pas volgende week (30 januari) bij de oncoloog in het ziekenhuis.
We slapen al nachten slecht, en dit zal deze week niet veel beter worden ben ik bang. De angst overheerst enorm en niet alleen voor deze scan maar zal het daarna ook wegblijven dit x? Ik hoop dus dat ik volgende week in ieder geval een fijne blog mag delen.... 


Lees ook: Mijn moeder is aangerand door een medepatiënt in het ziekenhuis

4 dagen geleden

Ik ga voor jullie duimen ❤️