Snap
  • Mama
  • familie
  • trein
  • #momlife
  • #mamaplaats
  • coronavirus

naar pa met de trein

mijn dochter is al 18 jaar, een grote meid en kan dingen best heel goed zelf. en aankomende week gaat ze naar bijna anderhalf jaar d’r vader alleen via skype te hebben gezien een weekje naar hem toe. ze is het zat en neemt de gok om er naar toe te gaan, met de trein naar de andere kant van Nederland, weten van het coronavirus enzo.

mijn dochter is al 18 jaar, een grote meid en kan dingen best heel goed zelf. en aankomende week gaat ze naar bijna anderhalf jaar d’r vader alleen via skype te hebben gezien een weekje naar hem toe. ze is het zat en neemt de gok om er naar toe te gaan, met de trein naar de andere kant van Nederland, weten van het coronavirus enzo. ze mag dit zonder problemen doen omdat het haar vader betreft en het ook een soort van thuis is waar ze naar toe gaat. naast haar vader wil ze ook graag haar broertje en zusjes zien, en met name de jongste. die wordt in die week dat zij er is 1 jaar en ze hebben elkaar alleen nog maar via skype gezien. en als grote zus wil ze nu echt de kleine zelf eens vasthouden en lekker knuffelen, dat geldt ook voor de ander twee hoor, die krijgen ook genoeg knuffels te verwerken.

rond mij hoor ik mensen reageren met: vindt je dat dan goed dat ze alleen gaat? of is het wel verstandig met de trein zo ver weg? nou, ze is 18 jaar dus groot genoeg om alleen met de trein te reizen, toen ze nog op school zat ging ze ook met de bus en de trein, alleen. en wat het reis betreft nu zo met het coronavirus: we hebben een voorraadje mondkapjes ingeslagen die ze mee neemt, 4 stuks en uitwasbaar. ze hebben bij mijn ex een wasmachine en weet je, die doet het! ze kunnen dus daar uitgewassen worden. wat het reizen betreft, ze mag het, het betreft haar vader waar ze naar toe gaat en dan spreken ze ook over een thuis waar ze naar toe gaat. onderweg even een broodje eten wat lastig maar het mag wel, je mag om te eten even je mondkapje af doen. wel even rekening houden met wat je eet, even een bakje patat op het stadion is niet de slimste keuze zal ik maar zeggen. gewoon een paar kadetjes en twee flessen water met een drinktuit erop gaan ook mee, kan ze toch even een slokje doen en dat mag dus op deze manier, je houdt je mondkapje op dus in een zeker zin hou je je aan de regels. het is even niet anders maar het vooruitzicht om naar anderhalf jaar haar vader en haar broertje en zusjes weer te zien zijn het waard. ook de “stiefmama” (zoals die twee grappen met elkaar) zien naar elkaar uit. nee, ik voel geen jaloezie hierbij, ik ben blij dat ze zo hecht zijn. ik zelf kan het ook heel goed met haar vinden. en na zo een lange tijd is het goed dat ze elkaar weer zien.

terug thuis wordt weer even een andere verhaal, dan moet ze 10 dagen in quarantaine, voor de zekerheid. helaas zit hier aan vast dat het voor mij ook even geld omdat we samen in een huis wonen. ik kan het ook anders doen, dan zou ik haar moet verplichten om die 10 dagen op haar kamer te blijven maar ik heb het gelukkig in overleg en begrip van uit de kringloopwinkel zo kunnen regelen dat ik vrij ben en dan kunnen we die 10 dagen gewoon samen uitzitten. we hebben een nieuwe Wii spelletje liggen dus je kan wel raden wat wij gaan doen: Wii spelen!! maar het is zeker geen reden om te zeggen blijf maar thuis, ik heb hier geen zin in. haar vader en zijn nieuwe gezin horen ook bij haar en we verbazen ons allemaal er over dat ondanks de afstand en veel skype contacten de kinderen onderling zo een sterke band met elkaar hebben. zelfs de jongste heeft het al, mama zeggen ho maar maar als ze het skype geluid hoort als de kippen erbij en “oes” roepen. haar afkorting voor Marouscha.

nee, ik zie geen problemen hier en en die 10 dagen komen we ook best door. ze is een grote meid en weet heus wel wat ze wel en niet moet doen. de eerste twee dagen zijn voor mij altijd lekker, even rust en tijd om de dingen te doen nog nog wel eens blijven liggen maar dan komt toch dat moment dat je ze mist. ook al worden je kinderen groot en doen ze de normaalste dingen die daar bij horen, als ze dan weer thuis zijn, en je ze weer hebt kunnen knuffelen, weet je gewoon dat het niet uitmaakt hoe groot of oud ze zijn, je bent gewoon blij ze weer thuis te hebben.