Terug
Blog header image

mijn bruidsjurk.. een verhaal apart

Ik heb een bruidsjurk die heb ik intussen al 2.5jaar. De jurk is gekocht toen ik NET mijn haar had afgknipt dus ik was mwa lichtonzeker
nijn81
6 jaar geleden

Hij is mooi! Maar het is natuurlijk het verstandigst als je de jurk tot vlak voor je bruiloft in de winkel kunt laten, stel dat er toch nog iets veranderd moet worden, want in vier jaar tijd kan er veel gebeuren met je lijf, met je smaak, met de mode/stijl....

mamablogster
6 jaar geleden

ja dat is ook zo. Ik ben ook echt heel blij dat ze het goed vinden dat hij er bleef hangen. En het allerliefste wil ik ook dat hij daar blijft hangen, Ik weet alleen niet of de winkel ook vindt dat ze dat nog een half jaar goed gaan vinden

mamablogster
6 jaar geleden

overigens zal het alleen aan de lengte zijn dat er iets aangepast zou moeten worden. Verder is het echt mijn perfecte jurk

nijn81
6 jaar geleden

Hoe lang is het geleden dat je hem voor de laatste keer aan had? En heeft de winkel je al aangesproken op het feit dat ie er nu toch wel al erg lang hangt?

mamablogster
6 jaar geleden

nee ik heb nog niks van de winkel gehoord erover. De laatste keer dat ik hem aanhad was vorig jaar maart (oeps) Misschien anders maandag maar even gaan bellen hoe de zaken ervoor staan. (schaam)

nijn81
6 jaar geleden

Voor de winkel hoef je het niet te doen. Maar misschien wel voor jezelf. Want het komt niet voor niks zo naar boven in je gedachten dat je er een blog aan weidt! ;-)

mamablogster
6 jaar geleden

ik heb je een pb gestuurd.. dan snap je me beter denk ik :)

Lindsy83
6 jaar geleden

super mooie jurk! En dat korte haar kan je ook goed hebben hoor. Ik hoop dat je deze jurk alsnog een keer mag gaan dragen.

mamablogster
6 jaar geleden

als het goed is mag ik hem 31augustus van dit jaar voor het echie aan

Lindsy83
6 jaar geleden

super! Wat spannend!

Loes van der Leer
6 jaar geleden

Het is een mooie jurk!! Maar pas hem nog een keer voor dat je je wel verdiende centjes neer lecht! Heb je al een nieuwe trouw datum? :D

Loes van der Leer
6 jaar geleden

Ooh oops, dit is datum natuurlijk.. Haha!! Spannend!!!!!

mamablogster
6 jaar geleden

jaa ik pas hem zeker nog wel voor de datum. Ik ben intussen ook keihard aan het sporten.. Zoals je zag is de nieuwe datum bekend. Ik ben wel mega nerveus aan het worden

Loes van der Leer
6 jaar geleden

Aah joh dat is normaal! Het komt vast allemaal goed! :)

mamablogster
6 jaar geleden

ja de angst dat de datum weer verzet wordt is ook heel groot ( de eerste keer belandde mijn schoonvader met heftige klachten in het ziekenhuis, de tweede keer kreeg mijn schoonmoeder een tia en de derde keer hadden we even een fikse break genomen) Maar zoals het er nu uit ziet moet het goedkomen

MAMAONDEMAND
6 jaar geleden

mooie jurk, staat je goed... heb je er geen sluier bij? die zou het namelijk helemaal af maken...

mamablogster
6 jaar geleden

Dankjewel MamaonDemand. Ja ik zit te twijfelen of ik een sluier wil. maakt het inderdaad wel net af

Blog header image

Terugkomende pijn in haar wijsvinger

Is het haar hypermobiliteit of toch haar ‘triggerfinger’?

Toen Lize met 29 weken werd geboren heeft ze redelijk een stabiel herstel/aansterken doorlopen. Ze had wat langer ademondersteuning nodig, geelzucht en een lichte infectie maar verdere complicaties werden haar gespaard.


Op een ochtend, toen Lize ondertussen 31 weken was en van de IC in Amsterdam naar de Post IC in Alkmaar was verhuisd, zagen we dat ze haar rechter wijsvinger krom hield. Eerder zat deze constant in het tape door de infusen en hierdoor was het ons eerder niet opgevallen. Ze opende haar hand, al haar vingers strekte mooi recht behalve haar wijsvinger. Deze ging niet mee. Het leek vast te zitten. We gaven dit gelijk aan bij de verpleegkundige en binnen no-time stonden de arts en fysio er. De fysio probeerde voorzichtig de vinger te strekken. Dit lukte deel maar ging heel stroef, ook gaf hij halverwege een soort van knakje. De fysio wilde nog even het één en ander opzoeken en zich verdiepen. Al snel kregen we oefeningen en het zou gaan om een triggerfinger. Een foto was niet nodig. Het was hopen dat, naar mate Lize groter zou worden, er meer ruimte in haar vingertje zou ontstaan voor de beweging. Als dit niet zou gebeuren, dan moest ze geopereerd worden om haar vinger goed te kunnen gebruiken.

Weer hadden we een engeltje op onze schouder want binnen een paar weken kon ze de vinger zo goed als zelf strekken. Groeien in combinatie met oefeningen hadden voor het gewenste resultaat geleid.


Enkele maanden later, eenmaal thuis kon de fysio afscheid van ons nemen en kwam de TOPfysio over de vloer (deze kwam maandelijks bij Lize langs ivm vroeggeboorte voor de 30w). Vrij snel kregen we van haar te horen dat Lize wat hypermobiel voelde en dit werd later ook bevestigd door de kinderarts. Met deze twee bovenstaande ‘pijntjes’ in mijn achterhoofd maak ik me de laatste weken een beetje zorgen om ons meisje. Ze roept namelijk constant ‘au’ of begint te huilen en grijpt dan naar…. haar triggerfinger. Nu weet ik dat ze ook pijn kan hebben van haar hypermobiliteit maar mijn moedergevoel zegt dat ik beter het zekere voor het onzekere kan nemen. Ik ga morgen contact opnemen met de kinderarts. Je kindje pijn zien hebben is het ergste wat er is 🥺..