Terug
Blog header image

Mag ik beslissen over leven of dood van mijn kindje?

Naar aanleiding van mijn eerdere blog ben ik gaan nadenken. Mag ik wel beslissen over het leven of de dood over mijn pasgeboren kindje?
Lindsy83
6 jaar geleden

Kanp dat je dit punt toch aansnijd... Zelf ben ik van mening dat als een kindje zo hard vecht om bij je te zijn er dan wel een reden voor zou zijn als het kindje blijft leven. Maar ik heb 'gelukkig' ook nooit in deze situatie gezeten, dus misschien heb je dan wel makkelijker een mening hierover... Ik ben wel heel blij dat jullie uiteindelijk toch voor Hayley hebben mogen vechten!

Anoniem
6 jaar geleden

Lieve Petra, Onze zoon is met 25 weken geboren en heeft ook een hersenbloeding gehad. Niet zo erg als die van jullie. Hij heeft 17 dagen aan de beademing gelegen met soms wel zuurstof van 90 %. (En daarna bipap, Cpap en snor). Wij hebben voor dat ik bevallen was al gezegd dat we niet wilde dat hij koste wat kost gered moest worden. Nou veranderd de situatie wel zodra je je kind ziet en aangeraakt hebt. Maar ook wij kwamen op een gegeven moment op een punt dat de kans bestond dat hij er een handicap (zwaar tot licht) aan over kon houden en hebben hier dus ook over gesproken. Als we met ons hart zouden kiezen zouden we voor doorbehandelen kiezen maar ons verstand zei ook dat als ons kind ook goede kwaliteit van leven verdiend. En dat wij het ook niet aan zouden kunnen. Dus ik vind jouw gedachte noujuist zo onbaatzuchtig. Eerlijk gezegd vind ik het egoïstisch dat mensen er voor kiezen om een kind (in die staat) te laten leven omdat ze zo graag een kind willen. En geloof ik weet hoe moeilijk dat is. Maak je niet druk wat andere vinden. Jij weet en voelt als moeder dat het beste! Hoe gaat het nu met haar?

Chisty89
6 jaar geleden

Ik heb je andere blogs ook even gelezen en ik zou niet weten waarom iemand zich door jou aangevallen zou moeten voelen dat even voorop gesteld. Ik vind dat je het enorm respectvol en netjes verwoord, iemand kan het niet eens zijn met jouw mening maar de manier waarop je die hier neerzet vindt echt heel netjes. Persoonlijk vind ik het enorm lastig om hier een weloverwogen mening over te vormen. Ik vind het dan ook heel erg knap dat je zo rationeel over dit onderwerp na kunt denken, dit betekent namelijk niet dat je hier geen gevoelens bij hebt want dat willen mensen denk ik nog wel eens vergeten! Ik denk niet dat jij of wie dan ook kan bepalen of een kindje wel of niet gelukkig zal zijn, kinderen met een handicap *klinkt ook heel hard dit* weten namelijk vaak niet beter en de één krijgt hier op latere leeftijd wel moeite mee en de ander niet. Bovendien is geluk en kwaliteit van leven een vrij rekbaar begrip. Het blijft alleen wel jouw/jullie keuze en ik denk ook dat je voor jezelf dan inderdaad die afweging moet maken en ik vind het alleen maar heel knap als je dat kan door rationeel te denken. Dus kort samengevat denk ik zeker dat iemand voor zichzelf moet kunnen bepalen tot hoever ze een kindje willen laten behandelen en dus een kans op leven willen geven. En waar die grens ligt ja dat is voor iedereen anders. Maar het blijven lastige dingen dit... Gelukkig heb jij uiteindelijk die keuze niet hoeven maken!

Chisty89
6 jaar geleden

En toch vind ik dit dan wel weer te kort door de bocht. Dat iemand ervoor zou kiezen de behandelingen te staken omdat hij/zij denkt het niet aan te kunnen om voor een kindje met wat voor handicap dan ook te kunnen zorgen is niet egoïstisch maar de andere kant ook niet. Je kunt niet zeggen dat het egoïstisch is dat mensen ervoor kiezen een kindje in wat voor staat dan ook te laten leven want het feit is dat zelfs artsen nooit met enige zekerheid kunnen zeggen hoe een kindje ergens uit zal komen. Ze kunnen een inschatting van de kansen op een handicap maken en daar wordt dan een keuze op gebaseerd. Ik vind deze keuze in geen enkel geval egoïstisch maar ontzettend moeilijk en hoe dan ook dapper! Tenzij er een situatie is waar wel met enige zekerheid gezegd kan worden dat een kindje heel veel pijn zal lijden en echt heel zwaar gehandicapt zal zijn maar dat is geloof ik niet wat er bedoelt wordt.

mamavaneenmeisje
6 jaar geleden

Ik denk dat ik het wel met je eens zou zijn, momenteel heb ik er ook een beetje dezelfde gedacht als jij toen had. Een (meervoudig) gehandicapt kindje hebben is gewoon enorm zwaar. En hoe dan ook zal een kind daar zeker zelf dingen van mee krijgen. Vaak heeft alles ook zeer veel gevolgen en consequenties. Mensen die er tegen zijn of niet kunnen tegen dit soort dingen zijn vaak echt gevoelsmensen en die denken niet veel rationeel. Maar als je deze beslissingen moet nemen kun je dat ook niet echt helemaal op gevoel doen want je gevoel zegt genoeg. Wie wil er nu in vredesnaam zijn kindje opgeven? Gevoelsmatig helemaal niemand! Verder vind ik dat een leven menswaardig moet zijn. Een persoon zelf moet geen last krijgen van ze eigen lichaam etc. En en wat dan precies menswaardig is dat bepaald ieder voor zich.

Joycies
6 jaar geleden

Het lijkt mij verschrikkelijk om voor die keuze te staan. Je hebt er zo lang naar uitgekeken. Iedereen heeft zijn eigen redenen om ervoor te gaan of niet en dat moeten we respecteren. Heel veel sterkte. Liefs

peetje80
6 jaar geleden

Hoi Erika, dank je wel voor je reactie. Ik ga snel weer bloggen inderdaad, maar bovenstaande zat mij echt dwars dus dan is het even op hihi. Fijn dat jullie daar nooit over hebben hoeven nadenken. Groetjes peetje80

peetje80
6 jaar geleden

Lindsy, dank je wel voor je reactie. Ja het was wel even een moeilijk iets. Het is namelijk een onderwerp waar best gevoeligheid ligt denk ik zelf. Je beslist toch of je kindje leeft of dood gaat. Ik weet niet of het te maken heeft of je in zo'n situatie zit hoe je er over nadenkt. Wij hadden dit natuurlijk van te voren al besproken. Het is alleen of je rationeel kan nadenken als het punt er zover is. En ja wij zijn ook heel blij dat wij uiteindelijk er voor hebben gekozen dat hayley kon en mocht vechten. Ze heeft het zwaar gehad maar dan kijk ik nu naar haar en dan denk ik WAUW dat is mijn meiske hihi Groetjes Peetje80

peetje80
6 jaar geleden

Hoi Jakwatta, Dank je wel voor je reactie. Wat erg dat jullie ook in die situatie hebben gezeten. En wauw 25 weken. Das heftig zeg. 17 dagen beademing, dat heeft hij knap gedaan. Hayley heeft 6 weken beademing gehad helaas. Daarna Cpap en snor met de nodige terugvallen. Ik vind het heel mooi hoe je zegt kiezen met je hart of verstand. Denk inderdaad dat dat een juiste verwoording is. Druk maken wat anderen vinden, daar kan ik moeilijk mee omgaan. Ik probeer iedereen altijd te helpen en mij in hen situatie te verplaatsen. Hoe is het nu met jullie zoon? Met Hayley gaat het eigenlijk super. Een grote gezonde meid van ruim 9 die flink aan het puberen is. Groetjes Peetje80

peetje80
6 jaar geleden

Hoi Chisty, Dank je wel voor je reactie. Bedoel je kort door de bocht over dat er iemand alleen naar zijn of haar eigen gevoel kijkt? Maar uiteindelijk kijk je daar toch in eerste instantie naar. Hoeveel mensen laten kindjes leven ondanks meervoudige handicaps, en veel van die kindjes zitten nu in instellingen waar ze constant verzorgt moeten worden. Dat vind ik persoonlijk veel erger namelijk. Dan breng je je kind gewoon weg, maar goed nogmaals dat is mijn gevoel. Groetjes Peetje80

peetje80
6 jaar geleden

Hoi Chisty (nogmaals hihi) bedankt voor je reactie. Dank je wel dat je vind dat ik het netjes en respectvol heb verwoord. Dat probeer ik ook elke keer weer. Ik kan inderdaad super rationeel nadenken, dat is mijn geluk. Daardoor kan ik dan even wat afstand nemen. Inderdaad hebben wij gekozen voor leven en daar zijn we mega blij om. Groetjes Peetje80

peetje80
6 jaar geleden

Hoi Mamavaneenmeisje, dank je wel voor je reactie. Mag ik vragen hoe het komt dat je momenteel dezelfde gedachte hebt als ik toen? Hebben jullie een moeilijk keuze te maken? Ik vind het heel fijn dat je verwoord dat niemand in vredesnaam zijn kindje wilt opgeven. Want dat is inderdaad het geen wat indruist tegen je rationeel denken. Maar zoals je al schrijft een leven moet ook menswaardig zijn. Groetjes peetje80

peetje80
6 jaar geleden

Hoi Joycies, Dank je wel voor je reactie. Inderdaad heb je lang uitgekeken naar het kindje. Dat respecteren van keuzes is moeilijk merk ik bij veel mensen. Mensen kijken veel met gevoel en dat is logisch. Daardoor krijg je alleen wel vaak onbegrip. Groetjes Peetje80

Annemiek2
6 jaar geleden

Gelukkig heb ik niet voor deze keuze gestaan. Wel konden kiezen of we op een natuurlkijke manier zwanger wilde worden of dat we embryo selectie zouden toepassen vanwege mijn erfelijke aandoening. We kozen voor het eerste. Ook hebben we bewust niet gekozen voor een vruchtwater punctie. Ook omdat dit kindje naar alle waarschijnlijkheid een laaste kans zou zijn. Ik was al 35 en mijn man 49 toen ik zwanger raakte. Dit kindje was hoe dan ook welkom wetend dat hij de kans van 50% had op wel of niet "gezond". Ook wetend dat dit als het foute boel zou zijn je verschillende mogelijkheden hebt van uitingen. Mijn nicht heeft hierdoor de 19 jaar net niet gehaald. Ik was 1/2 jaar ouder. Gelukkig heeft onze zoon dit niet en hier zijn we heel gelukkig mee. Als hij het wel had gehad dan hadden we nu in een heel andere situatie gezeten van hulpverlening. Hij zou goed gevolgd worden en wij zouden op heel wat verschillende manieren hulp gehad hebben of nog hebben en in de toekomst ook hulp krijgen. De aandoening kan zich zowel lichamelijk als mentaal uiten. Ik weet niet goed wat ik zou doen als ons was overkomen wat jullie overkomen is. Een beslissing als deze heeft ook heel veel te maken met hoe je in het leven staat en waar je in geloofd of juist niet. Juist om deze reden mag men niet zeggen dat het egoistich is om een kindje met slechte progoneses in leven te laten of dat leven niet te redden. Ik vindt het dapper dat jullie dit zo durfde uit te spreken naar de artsen want dat verwacht men niet.

Anoniem
6 jaar geleden

Hoi Annemiek2, dank je wel voor je reactie. Wat een heftige keuze hebben jullie moeten maken mbt embryo selectie. Knap dat jullie hebben gekozen voor natuurlijk zwanger worden. Weet niet of ik die onzekerheid had aangekund. Echt diep respect voor jullie. Mag ik vragen wat de aandoening is? Ik spreek veel dingen uit aangezien er veel taboe rust op onbespreekbare onderwerpen. Juist daardoor durft niemand (lees weinig mensen) hun mening of gevoel uit te spreken. Dat vind ik jammer want iedereen heeft het recht op zijn of haar mening. Groetjes Peetje80

peetje80
6 jaar geleden

Hoi Maantje93, dank je wel voor je reactie. Elk tevroeg geboren kindje is prematuur en dat brengt van alles met zich mee. Cystes in de hersenen lijkt mij ook heel ernstig. Heftig dat jullie nog geen zekerheid hebben. Hebben ze wel een voorspelling gedaan? Zijn de cystes nu helemaal weg? Heel veel sterkte Groetjes Peetje80

Annemiek2
6 jaar geleden

Het is neurofibromatose type 1. Ik gebruik vaak de afkorting NF 1. Op het moment dat enbryo selectie in het nieuws kwam was dit 1 van de weinige aandoeningen die toestemming hadden op deze behandeling. Iedereen heeft recht op een eige mening daar heb je gelijk in. Wel vindt ik dat zodra men een reactie geeft op een blog men zich als gast moet gedragen. Dankjewel voor je respect, het was inderdaad een gok maar ik had er ook het vertrouwen in dat als het anders was gelopen we dit wel aan hadden gekund. Ik zeg wel eens je krijgt op je pad wat je aan kunt, op welke manier dan ook en welke keuze je dan ook zal maken. :-)

peetje80
6 jaar geleden

Dank je wel voor je antwoord. Ik heb even nagekeken via google wat je ziekte is. Dat is best heftig als ik het zo zie. Wat je zegt over het krijgen wat je aankan, daar ben ik het mee eens. Dat zien wij aan Hayley. Zij is vervroegd in de puberteit en kan dat heel goed aan. Groetjes peetje80

Anoniem
6 jaar geleden

Ze zien de cystes niet meer. En dat is gunstig. Er zijn korten lijntjes met het CB etc. Behalven dat hij een lastig karakter heeft heel snel boos en driftig maar daar naast heel slim is. Merken we nog niks wel heeft hij een tijd zijn linker kant minder gebruikt maar sinds 2 maanden lijkt hij het ingehaald te hebben.

jakwatta
6 jaar geleden

Hoi Petra, Ja 17 dagen echte beademing dwz met een tube in zijn longen. En daarna bipap, cpap en na 2 maanden pas snor, In totaal bijna 15 weken ademondersteuning. Niks mis mee hoor om je in andere te verplaatsen dat vind ik een goede eigenschap! Het moet alleen niet ten koste van jezelf gaan. Jij en jouw gezin zijn het belangrijkste en andere denken en praten toch wel. Mooi dat het met Hayley goed gaan!!! Je bent des te trotser he gezien wat voor weg ze af gelegd hebben. Met onze zoon gaat het echt boven verwachting goed. MRI was goed, ogen zijn goed. zonder zuurstof naar huis gegaan en hij groeit als kool. Hij is nu 7,5 maand en gecorrigeerd 4 maanden. Veel geluk! Liefs

Blog header image

Deze ongelukken komen het meest voor bij kinderen onder de 4

Inclusief tips om je huiskamer babyproof te maken

Veel baby’s kunnen zich omrollen als ze vijf tot zes maanden oud zijn. Daarna gaan ze zitten, kruipen en staan. Spannend voor je kind, omdat de wereld opeens zó veel groter wordt. Vermoeiend voor jou, omdat nu bijna niets meer veilig is. Hier wat tips om bij deze mijlpaal - en de mijlpalen die lekker blijven volgen - je huis babyproof te maken. 

Ontwikkeling van je kind

Vanaf de geboorte ontwikkelt je kind zich. Dat gaat door tot je kind volwassen is. Bij baby’s gaat deze ontwikkeling heel snel. Het is belangrijk om rekening met de mijlpalen te houden. Zo kom je niet voor verrassingen te staan. De eerste maanden na de geboorte is het bijvoorbeeld belangrijk om je kind te beschermen tegen gevaarlijke situaties. Dat doe je door goed op je baby te letten en te kijken wat je kind allemaal al kan. En door je huis en tuin veilig te maken, bijvoorbeeld door een traphekje te plaatsen of een vijver tijdelijk dicht te gooien met zand. 

(Onder)schatten

Jonge kinderen zijn heel inventief, klimmen al op de trap naar boven voordat ze goed en wel kunnen lopen. Ook gebruiken ze bijvoorbeeld een stuk speelgoed als opstapje om bij het midden van de tafel te komen waar een hete kop thee staat. Dus je kind kan vaak al veel meer dan jij denkt. Neem een goede stap door het huis babyproof maken, ook als je kind zich nog niet door het huis heen beweegt. 

TODO: Add alt to media
Kruipend

Bekijk je huis eens door de ogen van je kruipende kind. Zak door je knieën en kijk wat je opvalt. Zo zie je goed welke uitstekende punten voor jouw kind gevaarlijk kunnen zijn. Maak scherpe punten en hoeken rond of dek ze af met beschermhoekjes. Stopcontacten beveilig je op verschillende manieren: met afdekplaatjes, losse pluggen of kinderveilige wandcontactdozen. Schoonmaakmiddelen en vaatwasblokjes staan vaak in lage kastjes, zet deze hoog weg!

Hangjeugd

Dreumesen hangen graag aan kasten, hoe klein of groot. Zorg ervoor dat jouw kasten en stellingen vastgemaakt zijn aan de muur. Als je dat niet doet, kan de kast voorovervallen als een kind erin klimt. Je maakt een kast vast aan de muur met metalen hoekstukken. Deze kun je ook in elke doe-het-zelfzaak kopen. Keuken- en badkamerkastjes maak je veilig met een kindervergrendeling.

Waar let je nog meer op

Er zijn ook andere ongelukken die vaak voorkomen in huis. Denk aan een vinger tussen de deur. Of ongelukjes met een glazen raam of deur. Zeer ernstige ongelukken komen gelukkig niet vaak voor. Maar als het wel gebeurt, zijn de gevolgen groot. Laat je eens adviseren bij de doe-het-zelf winkel. Alles heeft een fijne, handige en geruststellende oplossing. Kun jij meer genieten.

Vallen en opstaan

Als je kind ouder wordt, wordt het steeds belangrijker om je kind te versterken. Dat doe je door de ontwikkeling te stimuleren. Dat betekent bijvoorbeeld dat je je kind leert bewegen, met risico’s leert omgaan en zelfvertrouwen geeft. Ook weer zo’n mijlpaal. Zo kan je kind steeds beter zelf omgaan met nieuwe of risicovolle situaties. De adviezen, mijlpalen, testjes en tips op Kinderveiligheid.nl helpen je daarbij. Zodat jij je kind kunt beschermen én met risico’s kunt leren omgaan. En vooral, ruimte hebt om te genieten. Altijd fijn.

Dit artikel is geschreven in samenwerking met VeiligheidNL.

Anoniem
2 weken geleden

Vanaf dat mijn dochter kon lopen hebben we het hele huis opnieuw kids-proof gemaakt. Wat ook hielp: de gehele keuken konden we met een trphekje afsluiten. Scheelde heel wat lade klemmen enz.

Yani
3 dagen geleden

Hoezo scherpe punten afdekken? Ik ben ook groot geworden zonder. Wij hebben thuis alleen medicijnkastje, gootsteenkastje met een kinderbeveiliging. Stoom ze klaar voor de toekomst, ipv pamperen. Dat is mijn standpunt. Anders heb je straks een jongvolwassene die op voor het eerst op zichzelf gaat wonen en dan niet eens weet hoe hij/zij z'n koffie drinkt. (Moet er wel bij zeggen dat bij ons eigenlijk weinig aan ongelukken gebeurden, m'n zoon van 3 is deze zomer van de trap gevallen, omdat ie ging bukken bovenaan de trap. Hij had helemaal niets, niet eens een bult of blauwe plek). Kinderen zijn heel erg flexibel, net als katten

Anoniem
3 dagen geleden

Dit dus...

Anoniem
2 dagen geleden

Nou.. er is denk ik een middenweg. Ik ken ook een gezin waar het kind van de trap is gevallen en permanent hersenschade heeft. Ik ben het eens dat je niet moet overdrijven, maar dat gaat twee kanten op. Een puber zal heus wel begrijpen dat hij uitkijkt bij een trap, maar een kind van 2 heeft dit besef nog iets minder.

Anoniem
2 dagen geleden

Een ongeluk zit nu eenmaal in een klein hoekje. Daarom heet het ook ongeluk

Anoniem
1 dag geleden

Totdat er een kind met zijn/haar hoofd op de punt van de tafel valt en de volgende dag dood is. (Waargebeurd bij nichtje van mijn man)

Blog header image

Je kind goed leren tekenen: zó dus!

Onze Lot is echt een knutsel- en tekenmeisje. Er gaan er bij ons thuis maandelijks heel wat stiften en tekenblaadjes doorheen.

Mooi om te zien dat ze hier zo creatief in is. Ze bedenkt steeds nieuwe dingen. Natekenen van filmpjes vindt ze leuk, haar eigen ‘kleurplaten’ maken. Ik zag dat Jumbo Games een nieuw product heeft, namelijk Dessineo Characters. Hiermee leren kinderen op een eenvoudige en leuke manier stap voor stap tekenen.

TODO: Add alt to media
Hoe werkt het?

In de doos zitten 24 tekensjablonen die je met elkaar kan combineren, zo kan je wel meer dan 500 verschillende combinaties maken. Hoofd, romp en onderstel. Deze leg je op het lichtsysteem. Daar bovenop leg je een wit vel papier. Als je de schakelaar op 1 zet, gaat de rode lamp aan, nu kunnen kinderen de omtrek van hun figuur tekenen. Daarna zet je de schakelaar op 2, de groene lamp, nu kunnen ze de uitdrukkingen tekenen. Als laatste gaat de schakelaar op 3, nu komt er blauw licht. Tijd om de laatste details te tekenen. En dan is de tekening klaar. Je kan een nieuwe maken, of de kleurplaat inkleuren. Lot geeft ze graag weg aan haar broertjes en vriendinnen.

Dessineo Characters is speciaal ontworpen om kinderen vanaf 6 jaar op een leuke manier hun rekenvaardigheden te laten ontwikkelen.

Aan de slag! 

Wij zijn enthousiast! Lot verzint zelf steeds leuke en grappige combinaties en pakt de Characters er graag bij. Ook Sep (3jaar) vindt het leuk. Hij is nog te klein om het zelf te kunnen, maar samen met mij lukt het wel. Mega trots is hij dan! Net als zijn grote zus lekker kleuren.

Nieuwsgierig? Via deze link bestel je Dessineo Characters. Leuk cadeautje voor de feestdagen. ;) 

TODO: Add alt to media
Blog header image

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”

Mamaplaats-hoofdredacteur Laura Hogendoorn liet haar dochter Maia de nieuwste poppen van L.O.L. Surprise! testen

Of ik poppen wilde testen? Daar hoefde ik met een dochtertje van 4,5 in huis niet lang over na te denken. Maia is een echt poppenmeisje. En dat deze poppen van L.O.L. Surprise! er ook nog eens heel cool uitzien, maakte de keuze nog makkelijker.

TODO: Add alt to media

Voor iedereen een favoriet

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”, riep Maia toen ik ze tevoorschijn haalde. Eerst speelde ze dat het twee prinsessen waren, later waren ze verliefd op elkaar en daarna werkten de poppen in een dierentuin. En dat vind ik als moeder ook het leuke: je kunt er alle kanten mee op. Helemaal omdat de L.O.L. Surprise! poppen allemaal anders zijn. Zo kun je altijd voor de pop kiezen waar jouw zoon of dochter zich het beste mee kan identificeren. Of je nou een kind hebt dat alleen maar jurken aan wil en van roze houdt of juist een stoere wildebras in huis hebt, er past er altijd wel één van de poppen perfect bij jouw kind.

TODO: Add alt to media

Mama even rust

Helaas voor mezelf, Maia lijkt ontzettend veel op mij en praat -net als ik- van ‘s ochtends tot ‘s avonds non-stop. Vrij vermoeiend soms haha. Maar ook als je geen prater in huis hebt, is er als moeder toch gewoon niks fijner dan als een kind zich even alleen vermaakt? Zonder jou te storen.

En ik moet eerlijk bekennen, ik heb wel een beetje met haar nieuwe, roze en blauwe vriendinnen te doen. Want Maia heeft het gepresteerd om de hele middag onafgebroken tegen ze aan te praten. Maar ondertussen kon ik eens een keertje genieten van een WARM kopje koffie! Win-winsituatie toch?! :) 

TODO: Add alt to media
TODO: Add alt to media

Gun jij jezelf als moeder nou ook even een momentje rust én wil je ook nog eens de fantasie van jouw kindje prikkelen? Bekijk dan ook eens de andere poppen die ze in de collectie hebben. Of psssttt…. ideetje voor de feestdagen!

Dit artikel is geschreven in samenwerking met L.O.L. Suprise! 

TODO: Add alt to media
Anoniem
10 uur geleden

Bijna niemand heeft zijn hond in Nederland het is een dalmatiër namelijk

Blog header image

Wekelijkse boodschappen laten bezorgen geeft mij zoveel rust!

Met een groot gezin is boodschappen doen toch altijd weer een organisatie. Ik maak daarom op donderdag altijd de planning voor de week erop. Als ik deze klaar heb bestel ik de boodschappen, zodat ze op zondag de boodschappen komen bezorgen en ik dus een hele week vooruit kan. Dit is zo fijn!

Het is donderdagmorgen. Ons vaste riedeltje in de ochtend is weer gedaan. John is naar het werk, ik heb samen met Clé en Vai de jongens naar school gebracht en wij hebben meteen even een rondje langs de paardjes gelopen. Als we thuis komen, ruim ik de vaatwasser uit en weer in, zet ik de was aan en gaan Vai en Clé lekker spelen.

Op dit moment ga ik zelf even aan tafel zitten met een lege weekplanning voor mijn neus en het boek van de Foodsisters waar ik vaak mijn gerechten uit haal voor een nieuwe week.

Allereerst vul ik de werkdagen van John in op het weekschema. John werkt onregelmatig, waardoor ik ook soms in de avond alleen ben met de kinderen. Op deze momenten eet ik vaak een lekker soepje met een plaatje, zoals wij die noemen. De werkdagen en extra dingen zijn ingevuld. Zo houd ik op vrijdag vaak rekening met een vrijmiborrel en plan ik 1 x in het weekend bewust niks, zodat we altijd een dag kunnen schuiven, ergens anders kunnen eten of eten kunnen bestellen. 

Boodschappen bestellen

Als ik alle dagen gepland heb met wat wij gaan eten, dan open ik de PLUSapp. In de PLUSapp heb ik een favorieten lijstje gemaakt met producten die wij wekelijks bestellen. Deze producten klik ik aan. Denk hierbij aan komkommers, appels, melk etc. Daarna loop ik met mijn scanner (dit vind ik ook echt een uitvinding, producten uit eigen keuken scannen met de telefoon en die worden dan toegevoegd aan je lijstje) langs mijn voorraad en koelkasten en scan ik wat wij eventueel nog nodig hebben.

Zo heb ik meestal op donderdag of vrijdag de planning af en de boodschappen besteld. Vaak bestel ik de boodschappen zodat ze op de zondag geleverd worden, omdat deze dag hier het beste uitkomt. Je kunt dan kiezen uit verschillende tijdsblokken van 2 uur, ideaal! En t/m 24 uur van te voren kan ik mijn boodschappenlijst nog wijzigen. Komen wij er dus nog achter dat we iets zijn vergeten, dan wijzig ik mijn boodschappen en krijgen we ze alsnog binnen.

Al dat lekkers

En nu op zondag, zitten wij ontspannen op de bank na een boswandeling. Op een gegeven moment zien de jongens de PLUSbus aankomen, ze rennen naar de zijdeur en roepen de bezorger naar binnen toe. De bezorger bezorgt de kratjes tot in de keuken en neemt de oude kratjes en statiegeldflessen weer mee terug.

De jongens zijn altijd enthousiast wanneer de boodschappen bezorgd worden en helpen graag mee inruimen. En vandaag bij deze bezorging zaten er allemaal lekkere dingen voor Sinterklaas bij. Dan wordt het natuurlijk nog leuker om de boodschappen binnen te krijgen.

Samen met de jongens ruim ik alle boodschappen weer lekker in, zo’n fijn gevoel, om de week weer te kunnen beginnen met volle koelkasten.

En als wij alles op en ingeruimd hebben, trekken we een zak pepernoten open. Dat hebben ze wel verdiend. “Mama, dit zijn echt de lekkerste chocolade pepernoten!” En echt, daar hebben ze gelijk in, de lekkerste chocolade pepernoten koop je bij PLUS.

Sinds dat Gib en Mo er zijn, zijn wij begonnen met het vooruit plannen van onze week. De boodschappen haalden we toen nog in de winkel. Een uitje met het hele gezin, super gezellig. Na een tijdje lieten wij de boodschappen bezorgen, wat een verademing was dat, zo fijn! En toen in Corona-tijd iedereen ineens de boodschappen liet bezorgen, waren wij blij dat we ons ritme er al in hadden gevonden, alleen nu moesten we het iets eerder bestellen. Het geeft ons zoveel rust om alles te plannen en te bestellen en het scheelt daarbij zoveel sjouwwerk en tijd. Win-win situatie dus.

En wij komen zeker af en toe nog in de winkel om een boodschap te halen, maar de grote boodschappen die blijven hier wekelijks binnenkomen. Ik raad je écht aan om je boodschappen eens te bestellen als je dat nog niet doet. Dat kan heel makkelijk door hier te klikken

Deze blog is geschreven in samenwerking met PLUS. 

Blog header image

Sinterklaasavond met PLUS

Het heerlijke avondje staat weer voor de deur. De leukste tijd van het jaar vind ik zelf. De dagen worden korter en het is langer licht. Dat betekent voor mij gezellig samen op de bank met de openhaard en kaarsjes aan. En uiteraard met wat lekkers. Eerst boodschappen doen. 

Sinterklaas

Voordat we lekker kunnen smikkelen op de bank met deze donkere dagen voor Sinterklaasavond, gaan we boodschappen doen. Wij komen graag bij PLUS omdat daar fijne aanbiedingen zijn. Ik blijf toch een Nederlander zullen we maar zeggen, haha. Buiten de aanbiedingen is het vers gesneden beleg van PLUS onze favoriet! 

Voor Sinterklaas hebben ze ook een ruim assortiment aan lekkernijen. Zoals chocoladeletters in vele verschillende smaken, pepernoten in vele verschillende smaken, chocolade Sinterklaasjes, banketstaaf of speculaastaart en nog veel meer. Persoonlijk vind ik de pepernoten van het eigen huismerk heerlijk knapperig. Ook die met chocolade eromheen vliegen er hier thuis doorheen. Ook altijd erg handig voor het schoentje zetten om de schoentjes te bestrooien.

Onze favorieten 

Waar ik nog meer voor naar de PLUS ga is het ruime assortiment aan groente en vlees. Persoonlijk ben ik vaak een beetje inspiratieloos als het om avondeten gaat. Op de website van PLUS kan je veel recepten vinden, erg handig als je, net als ik, inspiratieloos bent. Je kunt het heel makkelijk online bestellen of je maakt een lijstje en gaat dan naar de winkel. Net wat je makkelijk vindt.

Online boodschappen doen

Moeder Teresa hier vergeet altijd boodschappen te doen en moet dan soms per week wel 8 keer op en neer naar de supermarkt. Gelukkig hebben ze online boodschappen uitgevonden. Daar kun je fijn per categorie zien wat je besteld hebt. Echt heel handig en praktisch als je net zo’n chaoot bent als ik. 

Waar gaat jullie voorkeur naar uit? Online of winkel? En doen jullie meteen voor de hele week boodschappen of lekker 3 keer op een dag? 

Voor het heerlijke avondje van Sinterklaas heb ik lekker strooigoed in huis gehaald. Ook lekker broodjes voor in de oven en natuurlijk vleeswaren van PLUS. Een lekker hapje voor op tafel is ook altijd gegarandeerd succes. Wij zijn er klaar voor, jullie ook?

Blog header image

Turbo bevalling op een voor mij bijzondere dag

Bevallingsverhaal van de geboorte van onze 3e dochter


Maandag 26 november, de dag voor de uitgerekende datum zitten wij boven op ons bed met zijn vieren. De meisjes zijn net uit school (15.30uur) en wij zijn nog wat papieren aan het uitzoeken en opruimen. Ik wilde op staan om naar de wc te gaan als ik aan de achterkant van mijn broek nattigheid voel. Ik zeg of ik heb diarree of mijn vliezen zijn gebroken. Op de wc aangekomen loopt er nog meer helder vruchtwater de wc in. Ik ben rustig in de badkamer een schone broek en alles aan het aandoen als igor roept: heb je de verloskundige al gebeld. Neejoh dat doe ik zo wel! Een minuut of 20 later bel ik om te zeggen dat mijn vliezen zijn gebroken maar dat er verder nog niks is. Mijn ouders en onze zusjes brengen wij op de hoogte. Ik kijk nog even een filmpje in bed met de meiden, terwijl ik af en toe een wee begon te voelen , tot zij om 17.15uur worden opgehaald door mijn zusje, ze mochten daar een nachtje logeren. 


Tot 19uur zijn de weeën heel wisselend dan een half uur elke 5min dan 10 of 20min niks. Mij moeder hebben wij rond 18.30 gevraagd om ook te komen, zij zou net als bij de bevalling van de twins nu ook aanwezig zijn. Om 19uur moest ik enorm naar de wc.. ig wat denk jij kan ik nog gaan? Ja joh als je moet dat moet je.. nou na het toiletbezoek begon het echt hevig elke 3min weeën. 


Om half 8 stond ik op het punt om de verloskundige te bellen maar alsof ze het aanvoelde ging mijn telefoon. Ze zei dat ze even wilde bellen om te vragen hoe het ging. Dus ik vertelde het waarop ze zei dat ze er aan kwam. Om 20.10 kon ik het echt haast niet meer houden maar de verloskundige was er nog niet. Ik kon alleen een rare half liggende/zittende houding deels verdragen. Terwijl ik ig vroeg om haar nog een keer te bellen ging de deur bel. Daar was ze! Na het voorstellen (nieuwe waarnemend verloskundige) en de controles vertelde ze dat ik 5cm ontsluiting had met weeen opvolgend in schommelingen tussen 1 en 3 minuten. Ze vroeg of ik nog in Ikazia en in bad wilde bevallen en dat wilde ik nog steeds. Ze belde, we konde komen en ze zouden het bad vast vol laten lopen. De verloskundige ging alvast richting het ziekenhuis. Toen kwam de grote opgave hoe ging ik uit mijn rare houding komen want bij elke andere beweging kwamen de weeën nog sneller.. na een kwartier ofzo was ik boven aan de trap al puffend beland.. naar beneden ging prima maar eenmaal beneden kreeg ik al persdrang.. ik was met mijn moeder de trap afgelopen, terwijl igor de spullen in de auto zette. Ik roepen IG JE MOET DIE VROUW WEER BELLEN IK HOU HET NIET MEER! Ik raakte een beetje gestresst en dacht toen de wee weer wegzakte.. nee ik wilde echt niet thuisbevallen. Dus strompelde ik weer naar de auto. Wat een hel was dat. Wij moesten nog zo'n 15-20min in de auto naar het ziekenhuis, gelukkig zaten de stoplichten mee. 


Bij het ziekenhuis aangekomen stond de verloskundige bij de ingang ons op te wachten. Met pijn en moeite ben ik in de rolstoel gekomen, ik dacht echt dat ze er elk moment uit kon komen. Hup snel naar de afdeling. Op de afdeling deed de verpleegkundige open en stelde zich voor. Ik kon dus echt niets terug zeggen want ik was alleeen maar weeen aaan het wegpuffen. De rolstoel wordt naast het bad geparkeerd en igor en mn moeder sjorren wat aan mn schoenen en mijn kleren. De verloskundige zegt nog: nou we hebben om 20.15 jouw controles gedaan dus de volgende controle doen wij pas weer om 22uur (rond 21uur kwamen wij aan bij Ikazia). Ik zeg nog nou ze komt eraan hoor maar ik hoor verder geen reactie (lag misschien aan mij of zat in een bubbel). Met een hoop moeite kom ik in het bad wat lekker warm is al valt er weinig te ontspannen met persweeën. Eenmaal in het bad mag ik eigenlijk meteen persen. Even raak ik in paniek. Ohhh hoe moet het?!! (Bij eli en es voelde ik nauwelijks weeën door de ruggenprik). Na een keer of 5 persen roep ik nog neee dit kan ik niet. Waarop de verloskundige en verpleegkundige zeggen het hoofdje wel al te zien. Er wordt nog een spiegeltje in het bad gedaan maar ze richten niet goed en ik zie alleen stolseltjes waarop ik roep haal dat ding maar weer weg hoor. Ik denk na nog een keer of 5 persen dat ze daar dan al was. Onze lieve, mooie dochter Céline Olivia. Geboren op 26 september 2022 om 21.20, 20minuten na aankomst in het ziekenhuis. Dit mooie mensje is ook nog eens geboren op de sterfdag van mijn lieve oma, precies 14 jaar geleden, met wie ik een hele bijzondere band had.