Snap
  • Mama
  • IUI
  • Traject
  • ongewenstkinderloos
  • roller-coaster

I need help becoming a mom

16 januari 2017 was de grote dag ik zou geopereerd worden. Om 8 uur moest ik mij melden bij de poli dag opname. Ik stond als 4de op de lijst, helaas kwam er een spoedgeval tussen. Samen met mijn man hebben wij wie is de mol teruggekeken om de tijd te doden. 4 uur later werd ik alsnog naar beneden gereden en voorbereid op de operatie. Ik maakte nog grapjes met de verpleegkundige tijdens de controles. Maar eigenlijk was ik bloednerveus.

Na de kijkoperatie kwam de gynaecoloog langs om te vertellen wat ze gevonden hadden. Hij begon met het goede nieuws de eileiders waren doorgankelijk. Slechte nieuws was dat ik endometriose heb en dat zwanger worden op de natuurlijke manier moeilijk zou worden voor ons. Dat was een klap in ons gezicht!!

Meer uitleg kregen wij pas 2 weken later maar thank God bestaat er Google, wij hebben ons suf gegoogeld (is dat eigenlijk wel een woord)

Tijdens mijn nacontrole 6 weken later bleek het ineens weer minder heftig te zijn, we gingen wel het traject in. Waar eerst nog spraken was van IUI. Moesten wij nu eerst maar 6x OI gaan doen. Want niks stond ons nog in de weg. Als het dan nog niet gelukt gingen wij over op 6x IUI. Toen kwam de vraag zijn jullie het daar mee eens, uhm ja denk het wel! Manlief moest nog even een zaadcontrole laten doen en hu hup gaan met die banaan. Doel zwanger het jaar uit!!

OI wat een onzin is dat, ik kreeg metingen en als ze mijn naderde eisprong hadden voorspeld moest ik bloedprikken om het zeker te weten. 3 dagen later weer om te controleren of ik ook daadwerkelijk een eisprong had gehad. Nou ik kan je vertellen seks op commando wat een drama. Om te janken gewoon, maar goed alles voor het goede doel. Na 2 maanden minimale groei moest ik clomid & pregnyl gaan gebruiken. Die medicijnen maakte mij een heks eerste klas. Stemmingswisselingen, zweetaanvallen noem alle bijwerkingen maar op.

Na 5 maanden zonder resultaat was het tijd om een stap verder te gaan IUI stond op de planning. Zelfde liedje voor mij meting na meting en daar kwamen wij achter dat ik t een lange cyclus heb. Je kon de klok er niet gelijk op zetten. Omdat mijn lichaam niet goed genoeg reageerde op clomid. Moest ik vanaf de volgende ronde op dag 3 gaan spuiten. Doodeng vond ik, en kreeg ook geen instructies hoe ik ze moest zetten. Lang leven YouTube. Op dag 21 waren ze goed gegroeid een moest ik de spuit pregnyl zetten die zorgde ervoor dat ik exact 36uur later een eisprong had. 36 uur later moest mijn man zijn zaad inleveren voor 8uur in de morgens en kreeg ik een tijd door dat ik mij moest melden voor de inseminatie. Elke keer weer opnieuw, de 6x IUI die gepland stonden is uiteindelijk 9x geworden. Dan groeide mijn eitjes niet goed, hadden wij mijn eisprong gemist, baarmoederslijmvlies was niet mooi noem maar op. Na mijn 5de mislukte poging heb ik medicijn gekregen om mijn lutaele fase langer te laten duren. Want die was te kort om de bevruchte eicel in te laten nestelen.

Nou moet je na gaan een vrouw die graag een kind wil en al haar vrienden krijgen dat. Ik was stik jaloers en schold hun helemaal kapot in mijn hoofd (sorry vriendinnetjes). Maar toch kon ik oprecht blij zijn voor ze en heb zelfs met liefde een babyshower geregeld.

Nadat wij 1 jaar IUI hebben gedaan (met tussenpozen) heb ik nog voor mijn laatste poging een afspraak gemaakt met de gynaecoloog. Ik had er geen vertrouwen meer in en heb gesmeekt om een doorverwijzing te krijgen. Die lieve man was het met mij eens en wou mij niet langer aan het lijntje houden. Ik was helemaal voorbereid het gesprek in gegaan. Wist al wat IVF inhield, naar welk ziekenhuis ik zou gaan en heb een gezegd tegen hem let op mijn woorden in 2019 ben ik zwanger. Daar moest hij om lachen, maar ook zei hij ga er met een open blik het traject in en hamer niet op 1 jaar. Dan valt de teleurstelling ook mee als het niet lukt! We hebben elkaar een knuffel gegeven en elkaar het beste gewenst. Met de brief op zak, heb ik meteen het ziekenhuis gebeld voor een afspraak.

Benieuwd welk ziekenhuis het is geworden en waarom? Dat lees je over 1 week in deel 3!!

4 jaar geleden

Ik lees met verbazing hoe je traject is verlopen! Dat jij geen prikles hebt gehad! Ik kreeg samen met mijn partner daar echt les in! Ik hoop dat IVF jullie papa en mama heeft gemaakt! ❤️