Snap
  • Mama
  • meisje
  • Disney
  • verwachting
  • #dochter

Het romantiseren van een dochter

Voor ik kinderen kreeg had ik een lichte voorkeur voor een meisje. Toen mijn eerste een jongetje bleek, was ik ook meteen in de wolken. En misschien werd die tweede die er hopelijk ooit zou komen wel een meisje, dacht ik toen. Mijn zoontje werd ouder en ik mocht ervaren hoe leuk een jongetje wel niet is. In mij schuilde dus ook een echte jongensmama. Ik was altijd een echt meisjes-meisje. Speelde tot mijn 12/13de met barbies, draag alleen maar jurkjes en hield enorm van Disney. Om deze redenen leek het mij leuk om een dochter te krijgen. En toen mijn zoontje bijna 1,5 was, raakte ik voor de tweede keer zwanger. Omdat er al een boevig jongetje rondliep, kon ik mij destijds niet meer voorstellen dat er nog een meisje zou komen. Echt, ik had er totaal geen beeld bij! Tijdens de pretecho die wij met 16 weken hadden ingepland, bleek dat wij toch echt een dochter mochten krijgen. Leuk, een koningskoppel! En toen begon het romantiseren van een dochter. Ik zag het al voor mij, samen Frozen kijken, prachtige jurkjes voor haar uitzoeken, lekker met haar tutten, haar haartjes vlechten, nageltjes lakken etc. Tijdens een van de regenachtige dagen heb ik eens een Frozen filmpje opgezet voor haar, teleurgesteld dat ze was, er moest toch echt Paw Patrol voor! Ze is nu nog maar 2 en het is nog een klein peutertje, dus veel kan je er niet over zeggen. Maar ik heb mij er zelf al meerdere malen op betrapt dat ik het beeld van een dochter wel heb geromantiseerd. Jongens mogen dan over het algemeen drukker zijn, meisjes zijn vele malen pittiger. Ze vind poppetjes zoals Little people wel erg leuk om mee te spelen. De Baby Born pop en toebehoren, prinsessenknuffels en het houten poppenhuis die ze in het afgelopen jaar cadeau heeft gekregen, liggen in haar slaapkamer te verstoffen. Misschien komt het nog, misschien ook niet en dat is dan helemaal prima. Het speelgoed van haar grote broer is leuker, wat ook logisch is. Ze is gek op boeken lezen, ijsjes, helikopters, auto`s en vliegtuigen. De regenlaarzen van haar grote broer is ook iets wat ze geweldig vond en waar ze graag op rondliep. Laatst vond ik een oud paar regenlaarsjes van hem in de maat die mijn dochter Yenthe nu heeft. Zo trots als een pauw was ze toen ze die kreeg. Tijdens het buitenspelen op haar nieuwe regenlaarzen zat ik met een kopje thee van haar spel te genieten. Ze keek mij aan met een dikke ondeugende grijns, haar staartje waar niets van over was, zand op haar wangen, dikke laarzen onder haar bloemenjurkje. Naast het meisjesachtige beeld was een meisje a la Floddertje ook een van mijn ideaalbeelden, van die kinderen die lekker vies worden en heerlijk alles aan het ontdekken zijn. Ik kan haar wel opvreten, mijn lieve gevoelige meisje waarmee ik uren kan boekjes lezen. Op datzelfde moment kwam ze naar mij toe om een kusje te halen. Oh lief meisje, je bent precies goed zoals je bent!