Snap
  • Mama
  • baby
  • schuldig
  • Loedermoeder
  • momguilt
  • schuldgevoelens

Het leed dat schuldgevoel heet

Nacht 35. Ons meisje slaapt overdag als een roosje, maar 's nachts wil het nog niet helemaal lukken. Niet omdat ze een omgekeerd ritme heeft. Nee, ons meisje slaapt niet zodra ik de slaapkamer binnenkom. Alsof ze de moedermelk ruikt. Of misschien vindt ze het gewoon gezellig om met papa en mama feest te vieren wanneer de zon ondergaat. Hoe dan ook, wanneer ze alleen in de kamer is, slaapt ze als een roosje. En laat het nou nèt zo zijn dat ze bij ons op de kamer slaapt (lees: feest viert).

Dus was het moment daar: ik verplaatste haar wiegje naar haar eigen kamertje en liet haar daar slapen. Het werkte. Heel goed zelfs. Mevrouw had er geen enkel probleem mee, maar ik daarentegen... Ik kon wel janken. Dat arme kleine sperzieboontje dat daar moederziel alleen in dat kamertje lag te slapen (dramatisch hè? Maar zo voel ik me wel...) zonder papa of mama in de buurt. Niet dat we nou zo'n groot huis hebben. Het is gelijkvloers en haar kamertje bevindt zich naast de onze. Maar toch is dat schuldgevoel nog steeds niet weg. Alsof ik haar in de steek heb gelaten. Loedermoeder. Slechtste moeder van het jaar. Van de wereld. 

En ondertussen slaapt m'n meisje heerlijk verder...