Terug
Blog header image

Heerlijk moederschap met een vleugje venijn

Veel blogs en artikelen over moederschap; van heel leuk tot living hell. Bij mij gaan mijn nekharen er vaak van overeind staan.
Lindsy83
6 jaar geleden

Ik had nooit verwacht dat ik het zou zeggen, maar ook ik houd ontzettend veel van het moeder zijn! Ja ik ben wat vaker moe en ik heb wat minder tijd voor mijzelf. Zelf wat meer zorgen als vroeger. Maar ik zou het voor geen goud meer willen missen! 1 lach van ons zoontje maakt bij mij al 10 gebroken nachten goed ;) Fijn om te lezen dat jij ook voornamelijk geniet van het moederschap en ik hoop velen met ons! :D

Anoniem
6 jaar geleden

Dus eigenlijk vind je het afschuiven niet netjes, maar doe je het in mijn ogen zelf ook? Ik voelde me aangesproken omdat ik werk, en ja ik kijk soms op mijn telefoon, maar dat is 5 minuten. Ik denk dat dit niets te maken heeft met mensen die wel of niet werken, het is gewoon hoe je daarmee om gaat. Zelf vind ik het ieder zijn eigen keuze, laat leven denk ik dan. Als iemand daar denkt gelukkig van te worden, prima. Ik ben zelf ontzettend graag moeder en ben blij dat ik hier deel van uit mag maken. Ben gek op mijn kindertjes en zou ze voor geen goud willen missen.

Chiara
6 jaar geleden

Leuk beschreven en helemaal waar! Wat mij betreft wegen de slechte dagen niet op tegen de goede dagen, maar iedere moeder (of ze nu werkt of niet) heeft wel eens een dag dat ze het liefst de vlag uithangt wanneer de kinderen weer op bed liggen! Ook ik heb haast misselijkmakende liefdevolle Blogs over m'n zoon geschreven maar óók horrorblogs waarin ik me afvraag waar ik toch aan begonnen ben ;) de realiteit ligt een beetje in het midden, denk ik! En ohhh wat heb ik soms ook een 'op de handen moeten gaan zitten' als ik afentoe die verschrikkelijk veroordelende en kortzichtige reacties lees van mensen. Maar uiteindelijk besef je dat het meer nut heeft om tegen een muur aan te praten dan in discussie te gaan met deze types... Zoals Elsa keer op keer zegt; Let it gooooo!! :p

Anoniem
6 jaar geleden

Het ging mij om een andere zin, ik heb het ook heel goed gelezen, ben niet bang. Het gebeurd in beide gevallen even erg, heb ook al rotte reacties naar m'n kop gekregen, omdat ik 3 dagen werk, vonden ze dat ik geen kinderen had mogen krijgen. Dus ik ken het zeker..

nijn81
6 jaar geleden

Ja! Bij de eerste alinea gelijk raak. Ik erger me ook aan al die negatieve stukjes over het ouderschap. Laatst een foto van een buitenlandse nieuwslezeres, zoals ze er op tv uitzag, voordat ze een baby kreeg: strak in de make up, Haar netjes. Leuke kleding aan. En daarnaast als contrast een foto van diezelfde vrouw, vijf maanden na het krijgen van een baby: zeer verslonst en verwaarloosd. Met als titel: Dit doet het moederschap met je uiterlijk. Ja daaaaag! Lekker generaliserend. 99% van de vrouwen blijft zich echt nog wel verzorgen en dezelfde oude vertrouwde kop houden, hoor! Jeetje, wat onrepresentatief en bangmakend voor aanstaande zwangere vrouwen. Toen ik reageerde met dat het toch wel een beetje lichtelijk overdreven was, dat het echt niet zo ernstig hoeft te zijn, kreeg ik allerlei verwijten van huilbaby-moeders over me heen. Nee, ik heb inderdaad makkelijk praten met twee zeer gemakkelijke baby's. Maar toch! Kom op! Waarom willen we anderen zo bang maken met zulke artikelen?? Aan de andere kant, voelen vrouwen die al moeder zijn en zelf ondervonden hebben hoe het is, zich door zulke artikelen misschien juist opgelucht. Zo van: gelukkig, ik ben niet de enige. Of: oh, fijn, het kan altijd nog erger! Misschien zijn dit soort artikelen dus wel voor deze soort moeders geschreven.

Chisty89
6 jaar geleden

Het is zo jammer dat met de huidige social media mensen relatief anoniem maar denken te kunnen zeggen wat ze willen. Het lijkt wel alsof vooral facebook (twitter en instagram heb ik niet) bol staat van gefrustreerde vrouwen die is even lekker alles en iedereen af gaan zeiken. Als het niet in een bepaald straatje past wordt er weer een blik vol voor- en tegenstanders opengetrokken die het internet onveilig maken. Maakt niet uit welk onderwerp er aangesneden wordt er staan er altijd wel een dozijn klaar om iemand genadeloos neer te halen. Even over jouw blog, ik ben het heel erg met je eens! Af en toe mag er geklaagd worden en af en toe (meestal) mag er gejubeld worden.

Blog header image

De tweede zwangerschap

Baby nummer twee onderweg

Hoewel ik dacht dat als je lichaam één  zwangerschap heeft doorstaan, zal de volgende niet heel veel anders zijn. Maar niets is minder waar dan dit. 


Toen ik zwanger was van Gylaro heb ik tot op de dag van mijn bevalling alles nog kunnen doen en heb ik totaal geen ongemakken ervaren. Het scheelde ook heel veel dat ik continu kon gaan rusten wanneer ik wilde of wanneer mijn lichaam aangaf dat het even genoeg was. 


Nu met deze tweede zwangerschap is het allemaal net wat anders. Mijn lichaam werkt sowieso al niet echt lekker mee, maar er loopt natuurlijk ook nog een ander prachtig klein mannetje rond dat ook heel graag aandacht wil. Dit betekent alleen voor mama wel, dat rusten er weinig in zit. 


Omdat ik merk dat mijn lijf het wel echt nodig heeft en ik overdag soms mijn ogen niet eens kan open houden door mijn slechte nachtrust heb ik mijn moeder ingeschakeld. Mijn moeder werkt al enige tijd niet meer en is dus in principe altijd vrij en bereid om mij te komen helpen. Ze gaat dan vaak even met Gylaro spelen zodat ik in elk geval een uurtje of soms wat langer kan gaan liggen en even echt 'niets' hoef en alleen maar mijn ogen hoef te sluiten.  


Ook manlief ben ik op het moment meer dankbaar dan ooit te voren. Hij werkt natuurlijk gewoon fulltime en toch moet hij nu veel meer doen, maar onder blikken of blozen doet hij dit. Het huishouden, koken, opruimen en zodra hij uit werk komt en zichzelf heeft  opgefrist neemt hij direct alle zorgen van Gylaro over en laat mij even een half uurtje rusten op de bank voor ik naar bed ga. 


Ik had gedacht dat dit ook grote impact zou hebben op onze relatie. We zien elkaar een stuk minder, want deze moeder ligt tussen 1900uur en 1930uur toch echt wel op bed en zit sochtends om 0700uur weer beneden als manlief naar werk gaat. Een avondje  gezellig samen een filmpje kijken of even echt gezellig kletsen is helaas momenteel niet te doen en daar baal ik van. 

Ik baal van mijn lichaam dat het me zo in de steel laat en dat het niet doet wat ik wil. Ondanks dat het heel hard moet werken om voor ons  tweede wondertje te zorgen, zou het fijn zijn als het wat minder energie zou kosten en ik nog wel een beetje mezelf zou kunnen zijn. 

Maar ondanks dit, nemen we alles maar weer voor lief en hoop ik dat onze kleine man zich binnen een week toch wel komt melden 🤭.