Snap
  • Mama
  • #mama
  • #mamablog

Genderneutraal opvoeden

Hoe ver ga jij hier in mee?

Roze is voor meisjes en blauw is voor jongens. Zo is het ons vroeger met de paplepel ingegoten. En laten we wel wezen. Wanneer je een kersverse moeder tegenkomt zijn die gebruikelijke kleuren toch wel reuze handig. Je werpt 1 blik in de kinderwagen en zie je dan een roze dekentje, dan is er geen twijfel mogelijk en kun je de trotse mama complimenteren met haar Prachtige dochter. Toch is er anno 2020 een kanteling aan het komen. We moeten los van onze vastgeroeste denkpatronen en we "moeten" onze kinderen niet meer zo in hokjes proberen te stoppen. Zo kun je bij de Hema (1 van mijn favo winkels) tegenwoordig kleding voor kids kopen. Helemaal prima! En het zal de heren en mevrouwen van de Hema een (rook)- worst zijn of je die gele trui bij Sophie aantrekt of bij Mees. Vrijheid, blijheid. Ook bij de speelgoedwinkels is er een verandering zichtbaar. Zo zijn er verkopers die niet meer standaard een meisje plaatsen bij het winkeltje of de stofzuiger, maar ook een jongetje laten spelen met deze artikelen. Kijk daar zullen de Prachtige Mama's van 2049 vast reuze blij mee zijn. Als ik kijk naar mezelf, dan denk ik dat ik vrij neutraal ben in mijn opvoeding. Ik vind het prima als mijn meisje liever met auto's speelt en stoere dingen doet. Maar als mijn zoontje in een prinsessenjurk naar school zou willen, dan denk ik niet dat ik dat zou toelaten. Hij heeft het nooit gevraagd, dus ik heb er geen ervaring mee. Maar dat zou ik toch lastig vinden. Bang dat hij uitgelachen wordt en daar zou ik hem voor willen behoeden. 

Zelf hou ik veel van de kleur roze, dus dat werd door mijn dochter moeiteloos overgenomen. Vroeger speelde ik uren met mijn poppen en was ik een echte poppenmoeder. Daar moest mijn dochter echter niets van weten. Toegegeven, die poppen heb ik tevergeefs lichtelijk opgedrongen. Meerdere poppen geprobeerd, maar ze wilde ze echt niet! Nooit mee gespeeld. Tot de 2e kwam. Een jongen. Met een veel zachter karakter dan zijn zus. Toen zij naar school ging en hij het rijk voor zich alleen had, liep hij trots achter de poppenwagen en ging hij de luier verschonen van de pop. Dat vond ik super schattig! Tot mijn man op een dag thuis kwam en hem achter de roze poppenwagen zag lopen. Die was daar minder van gecharmeerd en hield hem snel een stoere race-auto voor..... Voorbij was de poppenfase! Als ik nu aan mijn zoontje (7 jaar) vraag wat hij later wilt worden, antwoordt hij steevast; " papa " ! Dus misschien hadden we hem die pop nooit moeten afpakken. Dan had hij de papa skills nu al onder de knie gehad.Gender neutraal opvoeden.Ik heb er geen ervaring mee. En ik sta er ook niet 100% achter. Natuurlijk; wanneer jouw kind een duidelijke voorkeur heeft en ongelukkig wordt van de norm die ooit bepaald is. Dan zeg ik; lekker afwijken van de norm en geef jouw kind waar het om vraagt. Een meisje die jongensschoenen aan wil...laat gaan. Waarom niet? Je zoontje die een pop heeft als knuffel, prima! Maar als mijn zoontje in een roze legging naar school wilt...dat zou ik toch wel moeilijk vinden. Lastig i.v.m de reacties uit zijn omgeving. Bang voor nare reacties. En daar wil ik ze toch graag tegen beschermen. Dus stuur ik ze toch een beetje richting de geldende norm, waarbij ik hun eigen wensen en ideeën zeker wel in acht neem! Maar tot een zekere hoogte... Ik vraag me wel af wat er gebeurt wanneer je jouw kind gender neutraal gaat opvoeden. Welke keuzes er gemaakt worden, wanneer je ze zelf niet in een bepaalde richting duwt. Mist het kind dan niet een bepaalde sturing? Daar ben ik wel benieuwd naar. En jullie Prachtige Mama's hebben jullie hier al ervaring mee? Hoe sta jij er tegenover? Ik ben benieuwd naar jullie reacties. Liefs,Rachèl 

4 jaar geleden

Nee, niet genderneutraal. Ze is gewoon een meisje (en gaat zich nu ook lichamelijk ontwikkelen) en daar kan je niet omheen. Wel met keuzes: ze loopt op slippers, die als jongensslippers aangeprijst worden, ze speelt veel met jongens, doet aan judo (niet veel meiden doen dat), houdt van Pokémon, speelt graag met (jongens)-lego en loopt het liefst in een spijkerbroek. Toch laat ze af en toe haar meisjeskant zien: ze draagt soms ineens weer een jurkje of rokje en is ook echt een paardenmeisje...

4 jaar geleden

Mijn dochter mag ook niet in zo’n lelijker prinsessen verkleedjurk naar buiten. Alleen met carnaval. Oma gaf maillots voor mijn zoontje toen die 2 was, die hebben dus in de kast gelegen tot mijn dochter die maat had. Nee ook onder een broek kreeg hij dat niet aan. In dat opzicht ben ik wel met kleding dat is voor jongens, en het andere is voor meisjes. Of hij moet het zelf heel graag aan willen. Dus hierbinnen had hij ook mijn oude communie jurk aan als ze prinses speelde. Hij had ook Barbies en een barbiehuis ( wel in jongenskleuren want die rosé vond hij niks) met 3 jaar was hij met carnaval Pippi Langkous. Opgemaakt en wel. Ook zat hij boven in bomen. En is hij nu hij 11 is niet meer achter de PlayStation uit te slaan. Alles op zijn tijd. Mijn jongste is echt een meisjes meisje. Daar krijg ik geen broek bij aan. Of ze moeten heeel kort zijn. Maar die klimt gewoon in een jurk in een boom ofzo dus wij hebben de afspraak dat ze een korte legging ( die dus nergens onderuit komt) onder haar rokjes doet 😅 dus niet gender neutraal maar gewoon kijkend waar mijn kind zich goed bij voelt

4 jaar geleden

Ik voed niet gender neutraal op. Mijn zoon krijgt lekkere stoere kleren aan en mijn dochtertje is een echt tutje die houd van vrolijke kleren en make up. Kwa speelgoed speelt mijn zoontje net zo lief met de my litle pony's van zijn zusje als dat zijn zusje speelt met zijn auto's dit moet allemaal prima kunnen vind ik. Zou ik merken dat mijn kinderen ongelukkig worden van hun rol in een bepaald geslacht zou ik zeker aanpassingen overwegen maar ik zou het heel eerlijk net als Jou heel moeilijk vinden mijn zoontje in een jurk naar school te laten gaan of mijn meisje met een kort kapsel en jongens kleren puur vanwege de reacties. Eigenlijk zou dat niet mogen mee tellen maar de wereld is genadeloos hard helaas.