Snap
  • Mama
  • dreumes
  • PCOS
  • intens
  • mentalhealth
  • onvoorwaardelijkeliefde

Eerste jaar als mama

1 year of Isabel Jackie, 1 year of being a mom.

En dan dan ben je 1 jaar oud.. wat een heftig, intens maar vooral ook een mooi jaar!

Ik vond de eerste maanden eigenlijk niks aan en dit is licht uitgedrukt.. Isabel huilde alleen maar, ik had geen idee wat ik kon doen om haar een beetje gelukkig te maken en had het gevoel dat er geen einde aan kwam.

Tegen de 6 maanden begonnen we meer te genieten. We wisten inmiddels hoe we Isabel konden helpen, slapen ging steeds wat beter en vast voedsel deed haar goed. Slapen was nog altijd niet haar favoriete bezigheid en een ritme was ver te zoeken maar een vrolijk kind was wel heeeel fijn!

Met 9 maanden was er rust.. nachten gingen goed, darmkrampjes waren zo goed als over en wat ontwikkelde ze zich goed, heerlijk om te zien.

Ik merkte door de rust dat het mentaal met mij eigenlijk niet goed ging.. we waren in een snel trein gestapt die maar door ging. Overleven en doorgaan, stilstaan was er niet bij.

Corona crisis was eng en iedereen had moeite met het zoveel mogelijk thuis blijven. mij gaf het rust dat ik niet bij sociale gelegenheden hoefde op te draven en lekker thuis kon blijven, geen prikkels. ik voelde dat ik dit eigenlijk heel fijn vond.

 Op 8 mei zou ik een nachtdienst op mijn werk moeten draaien, lang verhaal kort te houden. Ik kreeg een paniekaanval op me werk, na die nacht ben ik nog niet op mijn werk geweest. Ik ben er achter dat er zoveel oud zeer zit, angst, onzekerheid, negatieve gedachtes wat ik zelf niet opgelost krijg.. helaas is hulp krijgen heel veel geduld hebben want overal staan lange wachtrijen. Als je denkt dat je eindelijk de hulp krijgt klikt het absoluut niet met de zorgverlener dus weer in de wachtrij..  Wel merk ik dat de rust me goed doet. ik geniet van onze kleine meid en hoop weer van alles in het leven te kunnen genieten en een goede balans te vinden.. 

En toen was het 8 juli. Een jaar waren we verder en jeetje.. wat een liefde.. onvoorwaardelijke liefde, bijna beangstigend hoeveel liefde ik voel voor dat kleine meisje. Zo ongelofelijk trots. Hoe heftig dit jaar ook was, zoveel inzichten heeft dit jaar mij ook gegeven vooral hoe ik mijn leven invulling wil geven. 

Ik hoop dat ik over een tijd kan zeggen dat ik weer gelukkig kan zijn met mezelf, minder zwaar weeg aan andermans mening(met andere worden meer schijt heb aan de rest van de wereld), los kan laten en balans gevonden heb in het leven. 

Want het is het waard!