Terug
Blog header image

Dochter weggelopen: part II

Vorige week donderdag sliep mijn dochter voor het laatst in haar eigen bed... Gisteravond had ik een afspraak met haar om te praten...

Gisteravond had ik een afspraak met mijn dochter. Ik had een scenario en was vastberaden van plan om het kort te houden, om haar te vragen wat haar plan was, haar visie op haar toekomst en ik zou haar vertellen dat ik vreselijk veel van haar hou en dat ze te allen tijde terug naar huis kon komen.

Na een cracker gegeten te hebben, stapte ik in de auto. Mijn navigatie kwam er niet uit.

Ik was er bijna maar in verband met werkzaamheden kwam ik maar niet waar ik zijn moest.

Toen ik voor de derde keer op hetzelfde punt was aangekomen, werd ik ontzettend kwaad. Ik heb zitten razen en tieren in de auto. Ik was woest om dit achterlijke gedoe en die blinde actie van mijn dochter, om dat doolhof waar ik in terecht was gekomen, om alles. Ik besloot mijn auto aan de kant te zetten en te kijken via Google Maps waar ik ongeveer moest zijn en was, zodat ik de rest wel zou gaan lopen.

Mijn dochter smste mij dat zij er al was en ik zei dat ik al 35 rondjes had gereden en dat ik nu pissed was. Zij zag mij, zei ze toen ze me belde en al met al bleek ik dus super dichtbij te zijn. Gelukkig reed er net iemand weg zodat ik mijn auto meteen kon parkeren en we liepen samen naar het grand café waar we hadden afgesproken.

Super leuke tent en normaliter had ik mij er enorm op verheugd. Maar deze setting was heel raar.

We bestelden wat en al gauw nam zij eigenlijk het voortouw. Ik had haar gevraagd hoe zij het zelf verder ziet, wat haar plan was. Toen stelde ze mij die vraag en binnen no time bleek dat zij dacht dat zij niet meer thuis mocht komen.

In tranen zei ze dat haar kamer er toch niet meer was en dat het duidelijk was.

Ik legde haar heel kalm uit dat ik zo teleurgesteld was en zo boos dat ik zoiets had gehad van ‘als je dan toch zo graag weg wil, zal ik je helpen met je spullen’ … Haar kamer was een grote puinzooi en ik was in eerste instantie van plan om alle kleren die overal lagen (want mijn dochter heeft niet 'the chair' maar 'the whole room' :-)) te wassen. Toen had ik mij bedacht en heb haar koffer gepakt en alles netjes in de koffer gelegd. Ik kreeg de smaak te pakken en pakte een vuilniszak voor al haar schoenen, haar laarzen etc.

Mijn man was komen kijken wat ik aan het doen was en vond mij dramatisch en voorbarig. Hij zei dat ik gewoon tot maandagavond moest afwachten, dat ze dan waarschijnlijk terug zou komen omdat ze dinsdag weer naar haar opleiding zou moeten.

Ik was niet hysterisch aan het doen maar heel resoluut en ging gewoon verder met de dingen van de muur halen en haar bruidsmeisjesjurk van de paspop etc.

En dat had blijkbaar enorm veel indruk gemaakt op haar en ik was blij dat ze dat statement had gezien en begrepen, die nacht dat ze terwijl wij lagen te slapen stiekem spullen had weggehaald.

Ik legde haar gisteravond ook uit dat als ze echt wilde blijven bij die jongen, dat dat haar keuze is maar dat zij dan toch ook wel begreep dat daar consequenties aan verbonden zouden worden. Het is geen hotel hier; of je woont daar of je woont hier. Niet hier af en toe komen en dingen pakken ofzo. Weg is weg en dan gaat je kamer ook ‘weg’ inderdaad.

Als die knul zo graag vadertje en moedertje met jou wil spelen, dan moet hij ook voor jou zorgen. Dat is de deal, legde ik haar mijn zienswijze uit.

Toen ik haar zei dat het een complete schok voor mij was geweest, dat ik dit totaal niet had aan zien komen en zeker niet gezien onze band met elkaar, en dat ze toch niet aan de ketting had gelegen, zei ze dat het ook helemaal niets met mij te maken had. Ze vindt mij een goede moeder, ze is blij met hoe het altijd is gegaan tussen ons en hoe ik er altijd voor haar ben en dat ze wel degelijk respect voor mij heeft. Tranen rolden over haar wangen maar ik heb haar toch wel even een spiegeltje voorgehouden en nog eens duidelijk gemaakt hoe ze het ook, anders, had kunnen aanpakken. Ik heb haar wel laten zien hoe erg zij mij geraakt heeft en hoe ongelooflijk verdrietig ik ben geweest, dat ik niet meer heb kunnen slapen en amper heb kunnen eten (dat was dan het enige positieve aan dit drama ;-))…

Zij vertelde huilend dat zij ook elke avond heeft zitten huilen. Ze heeft open kaart gespeeld en uitgelegd wat er nu allemaal precies aan de hand was, wat heeft gemaakt dat ze weg is gegaan en naar die knul is ‘gevlucht’…

Uiteindelijk heeft ze mij gevraagd of ze weer terug mag komen naar huis, na het weekend, als ze bij haar vader is geweest.

Ik was zo blij!

Ze is nog steeds, ondanks een paar fikse ruzies, gek op die jongen en ze heeft het gewoon heel leuk met hem.

Ik herinnerde er haar even aan dat ze hem nu pas 3 weken kent en dat het natuurlijk hartstikke leuk is, dat hij lief voor haar is en haar verwent met cadeautjes etc. Ik heb haar gezegd dat ik haar niet kan en niet zal verbieden met hem om te gaan maar dat ik nog steeds wel vind dat hij te ver is gegaan, respectloos naar mij toe is geweest maar dat het mij alleen nog maar puur en alleen om haar gaat.

Ik kwam erg laat thuis, ik heb nog tot nog later zitten gepraat met mijn man, nadat ik mijn beste vriendinnetje in het kort via de app op de hoogte had gebracht van de stand van zaken en toen ik eenmaal in bed lag, kon ik niet slapen.

De wekker stond op 03.00 uur uiteindelijk en om 06.00 uur begon de dag weer.

Het zonnetje schijnt vandaag. Buiten en in mijn hart!

MAMAONDEMAND
6 jaar geleden

beste Miriam ik ben blij voor jullie dat ze toch besloten heeft om terug naar huis te komen. Ik heb ooit de stomme beslissing gemaakt om wel weg te gaan.. en dit betreur ik nog elke dag.. ik hoop dat je dochter inziet dat je het beste met haar voor hebt..

Miriam68
6 jaar geleden

Dank je wel! Het verbaasde mij toch enigszins hoe goed ze dingen wel door heeft en heeft gezien. Ik heb haar ook gezegd dat als ze mij had geappt dat ze gewoon even een time out nodig had, dat het een totaal ander verhaal zou zijn geweest. Dit was heel heel heftig en ik had echt niet gedacht dat ze al zo snel tegen die knul zou zeggen dat ze toch weer naar huis zou gaan. Mijn dochter is nogal materialistisch ingesteld en absoluut geen huisje-boompje-beestje figuur. Hij is 21 jaar geworden maandag (ik dacht 22) en hij heeft een dochter van bijna 4 jaar. Ik dacht zolang zij nog niet met dat kindje geconfronteerd wordt in de zin van dat dat meisje om het weekend dan bij hun zou zijn ofzo, dat het gewoon onwerkelijk voor haar zou zijn en dat ze er dan misschien over een paar maanden dan wel achter zou komen dat ze een leven zou gaan leiden waar ze nog helemaal geen zin in heeft. Hij wil settle'n, zij niet. Zij heeft dus een week bij hem op zolder bij zijn moeder en stiefvader gewoond, dat huis en de buurt betekenden echt heel veel stappen terug voor haar (zonder denigrerend of arrogant naar die mensen te willen zijn hoor)... Ik wist dat ze dat niet zou volhouden maar ik had niet gedacht dat het zo snel zou gaan. Ik ben heel heel blij, ook al wil ze gewoon nog met die knul verder. Dat snap ik. Dat accepteer ik ook. Wat erg dat jij nog steeds spijt hebt (ik weet niet hoe lang geleden dit zich allemaal heeft afgespeeld) van jouw keuze ... Toen ik 22 jaar was (maar wel zelfstandig was en al werkte dus zelf mijn eigen broek op kon halen), koos ik voor een man die toen 44 jaar was. Mijn ouders hebben toen het contact met mij verbroken. Dat heeft toen 5 jaar geduurd. Dat was heel heel erg en ik vond het vreselijk maar het was mijn leven en ik durf nog steeds te beweren dat dat de liefde van mijn leven was. Toen ik jaren later een relatie had met een man die 16 jaar ouder was en daar uiteindelijk ook mee getrouwd ben en twee kinderen mee gekregen heb, besloten mijn ouders weer om het contact te verbreken. Die man was niet welkom maar ik ook niet meer. Dat vond ik echt onbegrijpelijk en keihard. Dat grapje heeft 10 jaar geduurd. Het zal je niet verbazen dat ik niet meer aan familiebanden hecht.... Geen idee hoe groot de schade bij jou is maar ik wens je wel sterkte!

MAMAONDEMAND
6 jaar geleden

Ik kende hem al een jaar, en ik ben wel het onafhankelijke type huisje boompje beestje, opleiding en werk tegelijk.. kon prima voor mijzelf zorgen.. helaas is partner verslaafd geraakt en dit beheerst dan ook ons leven.. ik heb ook een dochter ik zal er alles aan doen om haar gelukkig te maken.. maar ik kan mij voorstellen hoe het voor jou voelde toen ze weg ging. Probeer met haar te blijven praten.. als je jong bent doe je nou eenmaal stomme dingen... gr..

Miriam68
6 jaar geleden

Tsjeesus, dat is wel heftig zeg! Ik hoop dat je wel andere mensen om je heen hebt, die jou af en toe kunnen ontlasten of een gezellige vriendin die jou af en toe lekker op sleeptouw meeneemt ofzo zodat je ook wel kan opladen... Ik ben altijd van het communiceren geweest. Ik ben zelf heel beschermend en streng opgevoed en toen ik op kamers ging, ging ik helemaal los van de goden. Dat wil ik natuurlijk niet voor mijn kinderen. Mijn ex man verwijt mij dat ik de kinderen veel te veel vrijheid heb gegeven maar ik heb geprobeerd de teugels steeds een beetje losser te laten, juist om te voorkomen dat ze zo gek zouden gaan doen als ik. Waar mijn ouders trouwens niet eens weet van hebben (gehad). Ik ben ooit ook 17 geweest dus ik begrijp heel veel. Ik snap heel goed waarom ze op die knul valt maar ik vind wel dat er een stukje respect moet zijn en blijven... Ik heb mij ook gerealiseerd dat je een kind uiteindelijk niet tegen kan houden, dat het zijn eigen pad moet gaan, hoe f... frustrerend dat ook kan zijn voor een moeder. Zo wilde ik gisteren ook het gesprek in gaan. Als zij gelukkiger zou zijn bij die knul in huis dan bij mij thuis, dat ik dat natuurlijk zou accepteren. Het gaat mij immers en alleen maar om haar geluk!

nijn81
6 jaar geleden

Dat klinkt goed! Wat een supercompliment om ven je dochter te krijgen: dat ze je een goede moeder vindt. En dat zelfs in deze situatie! Jullie band is sterker dan dit gevalletje. Ik heb bewondering voor jou/jullie. Het komt goed.

Lindsy83
6 jaar geleden

Wat fijn dat het gesprek zo goed is gegaan! Nog belangrijker dat zij weet dat je niet tegen haar bent en altijd voor haar klaar zal staan. Mocht die vriend dan toch ooit verkeerdeintenties krijgen dan durft ze in ieder geval naar je toe te komen. Goed gedaan!

MamavanChance
6 jaar geleden

wat fijn dit te lezen! u RAISED her well mama! :) Good job!

Miriam68
6 jaar geleden

Dank je wel. Ik vond het ook erg verrassend maar eigenlijk ook weer niet. Want we hebben ook een heel bijzondere band en we doen vaak heel leuke dingen. Mijn dochter vergeet alleen af en toe geloof ik dat ik wel haar moeder ben en niet haar vriendinnetje... En ik maak mij geen illusie hoor; volgende week vindt ze mij misschien hartstikke leuk en is ze blij dat ik haar moeder ben en telt ze haar zegeningen maar de week erop ben ik vast wel weer belachelijk en stom etc. ;-)

Miriam68
6 jaar geleden

Ja, daar was deze toestand dan misschien wel weer goed voor. Om haar echt eens te bewijzen dat ik meen wat ik zeg. Als zij ergens anders gelukkiger is, laat ik haar gaan. Hoe erg ik dat dan vind. En als er iets is, ben ik er nog steeds voor haar. Onvoorwaardelijk!

Miriam68
6 jaar geleden

Thx! Ja, het is wel fijn om te merken dat er uiteindelijk toch wel iets van de normen en waarden die ik haar 17 jaar heb bij willen brengen, is blijven hangen :-)

rebo1982
6 jaar geleden

Wat fijn dat het zo goed is uitgepakt! Knappe mama ben je hoor (En wat een mooie dochter heb je!)

Blog header image

DE GEZELLIGSTE PUZZELTIJD VAN HET JAAR

Jan van Haasteren Junior

Wie kent ze niet, de creatieve en humoristische puzzels van Jan van Haasteren Junior. Elke puzzel heeft zijn eigen verhaal.

De perfecte tijd om te gaan puzzelen

Het wordt donkerder in huis, de kaarsjes staan aan, een heerlijk moment om samen te puzzelen. Je gedachten op nul en helemaal in de puzzel verzinken. Met één doel, de puzzel op te lossen.

Wist je dat als jongere kinderen puzzelen ze een betere hand- oogcoördinatie ontwikkelen? Kinderen hun geheugen wordt gestimuleerd, welk stukje paste niet en welke zou dan wel kunnen passen? Ook leren ze door te gaan als het even niet lukt en in oplossingen te denken.

Herken je dat gevoel ook? Dat geluksgevoel als je weer een puzzelstukje op de juiste plek hebt gelegd? Dopamine komt vrij in je hersenen als je een stukje weer goed gelegd hebt, ook wel het gelukshormoon genoemd. Hierdoor word je blij, krijg je een voldaan gevoel en zin om de puzzel af te maken.

Op zoek naar herkenningspunten 

Jan van Haasteren Junior zijn niet zomaar puzzels. Dat Jan van Haasteren een striptekenaar is geweest is wel te zien in zijn puzzels. Je kan helemaal in je gedachten verdwijnen in de puzzel. Je eigen stripverhaal bedenken. Al puzzelend kom je allerlei verschillenden karakters tegen.

Heb jij de kenmerkende Jan van Haasteren items al weleens gevonden, als de haaienvin, schildpad, superslak of de handjes? Deze zijn vaak te vinden in de puzzel. Uren lang kijkplezier na een voldaan gevoel van het maken van de puzzel.

Wij zijn dol op de Junior puzzels van Jan van Haasteren, na het laatste stukje gelegd te hebben bedenken we ons eigen verhaal erbij en vertellen deze aan elkaar. Dit wekt de leukste momenten op! Humor, dat heeft Jan van Haasteren wel!

Als je ze zelf wil bestellen, als cadeautje voor de feestdagen bijvoorbeeld (tip!), dan kan dat hier. Veel puzzelplezier! 

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Blog header image

Sinterklaasavond met PLUS

Het heerlijke avondje staat weer voor de deur. De leukste tijd van het jaar vind ik zelf. De dagen worden korter en het is langer licht. Dat betekent voor mij gezellig samen op de bank met de openhaard en kaarsjes aan. En uiteraard met wat lekkers. Eerst boodschappen doen. 

Sinterklaas

Voordat we lekker kunnen smikkelen op de bank met deze donkere dagen voor Sinterklaasavond, gaan we boodschappen doen. Wij komen graag bij PLUS omdat daar fijne aanbiedingen zijn. Ik blijf toch een Nederlander zullen we maar zeggen, haha. Buiten de aanbiedingen is het vers gesneden beleg van PLUS onze favoriet! 

Voor Sinterklaas hebben ze ook een ruim assortiment aan lekkernijen. Zoals chocoladeletters in vele verschillende smaken, pepernoten in vele verschillende smaken, chocolade Sinterklaasjes, banketstaaf of speculaastaart en nog veel meer. Persoonlijk vind ik de pepernoten van het eigen huismerk heerlijk knapperig. Ook die met chocolade eromheen vliegen er hier thuis doorheen. Ook altijd erg handig voor het schoentje zetten om de schoentjes te bestrooien.

Onze favorieten 

Waar ik nog meer voor naar de PLUS ga is het ruime assortiment aan groente en vlees. Persoonlijk ben ik vaak een beetje inspiratieloos als het om avondeten gaat. Op de website van PLUS kan je veel recepten vinden, erg handig als je, net als ik, inspiratieloos bent. Je kunt het heel makkelijk online bestellen of je maakt een lijstje en gaat dan naar de winkel. Net wat je makkelijk vindt.

Online boodschappen doen

Moeder Teresa hier vergeet altijd boodschappen te doen en moet dan soms per week wel 8 keer op en neer naar de supermarkt. Gelukkig hebben ze online boodschappen uitgevonden. Daar kun je fijn per categorie zien wat je besteld hebt. Echt heel handig en praktisch als je net zo’n chaoot bent als ik. 

Waar gaat jullie voorkeur naar uit? Online of winkel? En doen jullie meteen voor de hele week boodschappen of lekker 3 keer op een dag? 

Voor het heerlijke avondje van Sinterklaas heb ik lekker strooigoed in huis gehaald. Ook lekker broodjes voor in de oven en natuurlijk vleeswaren van PLUS. Een lekker hapje voor op tafel is ook altijd gegarandeerd succes. Wij zijn er klaar voor, jullie ook?

Blog header image

Mijn missed abortion

De echo die alles veranderd

Op 13 september 2022 hadden wij 'eindelijk' een positieve zwangerschapstest! Ongeveer 7 maanden, ik weet dat het eigenlijk niet lang is maar wat was elke maand weer een teleurstelling. Zeker als je verhalen in je omgeving hoort van ongelukjes of 'het was in één keer raak'.

De zwangerschapstest had een licht streepje, maar hee, een streepje is een streepje. En heel gek is het niet als je er zo vroeg bij bent, net 4 weekjes.
Officieel 4 weken en 2 dagen, maar door de ovulatietesten weet ik dat de ovulatie afgelopen maand ook 2 dagen later was.

Ik was uiteraard voorbereid dat ik eventueel zwanger zou zijn, was al gestopt met alcohol drinken (wat ik toch al bijna nooit deed) en slikte al maanden foliumzuur. Maar ik werd nu nog meer bewust van een gezonde levensstijl en dan voornamelijk voeding.
Ook heb ik de volgende dag een verloskundige gezocht en als snel stond de afspraak voor de 7 weken echo.

Op 3 oktober (7 weken en 1 dag) stond de eerste echo gepland, wat keken we hier naar uit! Stiekem was het ook wel een beetje spannend, de zwangerschap voelde nu steeds echter.

Ik had 2x een klein beetje bloedverlies gehad bij het toiletbezoek ongeveer met 5 weken. Direct gebeld naar de verloskundige en de kans was groot dat dit een geknapt bloedvaatje was gaf zij toen aan. 
Toch was ik hierdoor extra gespannen voor de echo.

Op de dag van de echo had ik weer een klein beetje bloedverlies toen ik naar het toilet moest, maar weer echt minimaal (ik was er extreem alert op, vraag me af of ik het anders ook gezien had).
Gelukkig hadden we een goede echo. Onze kleine 'rijstkorrel' liep wel enkele dagen achter, maar dit was ook mijn eigen berekening met de ovulatietest. Daarnaast is niet elk bevrucht eitje even snel in de baarmoeder en ingenesteld gaf de verloskundige aan.
Er is al beginnende hartactiviteit. Nog langzaam, maar wel krachtig. Ruim de helft van het kindje ging heen en weer op het beeld!
Voor de zekerheid wordt er een extra echo ingepland over 10 dagen, omdat deze echo toch iets te vroeg was. Waarschijnlijk is het hartje nu net gestart met kloppen, dit is dan altijd langzaam. De volgende echo moeten we een goed kloppend hartje zien is de verwachting.
De verloskundige klonk positief, de eerste 12 weken is er altijd een risico op een miskraam maar er was geen reden om extra bezorgd te zijn.

Het is 13 oktober, 8 weken en 4 dagen zwanger. De dag van de tweede echo.
Ik heb er eigenlijk wel zin in en ben veel minder gespannen dan de vorige keer.
We hebben al gezien dat het op de goede plek ingenesteld is, de hartactiviteit was op gang gekomen en ik ook geen bloedverlies gehad.

Totdat de verloskundige de echo ging maken.. Er werd eigenlijk direct duidelijk dat dit niet goed was. De hartactie zoals we dit de vorige keer zagen was er niet, er was wel iets aan hartactiviteit maar dit was traag en veel minder krachtig. Vergeleken met de vorige echo leek het bijna aan de buitenkant van het kindje te zijn.
Ook was het kindje nauwelijks gegroeid, in 10 dagen was er hooguit groei voor 2 dagen geweest.

De verloskundige is direct duidelijk: de kans dat dit goed afloopt is er eigenlijk niet. Omdat er nog wel hartactie te zien was wordt er een afspraak gemaakt voor 1 week later. Niet om te kijken of het dan wel goed is, maar om te kijken of de hartactie dan gestopt is. Dit is belangrijk voor een eventuele doorverwijzing naar de gynaecoloog als de miskraam niet vanzelf opgang komt.