Terug
Blog header image

De Werknemer vs. De Mama

Hoe combineren jullie het werkende leven naast het mama zijn? Alle tips zijn welkom!
Anoniem
6 jaar geleden

Zelf had ik helaas niet veel keus: mijn man heeft geen werk, en ik ben nog bezig met mijn specialisatie. Aan de ene kant vind ik het heerlijk om gewoon met mijn werk bezig te zijn (heb het voordeel dat ik een hele leuke baan heb), aan de andere kant valt het mij zwaar. Mijn dochtertje weigert al sinds het begin de fles, waardoor ik best aan het stressen was. Gelukkig kan ze bij mijn man thuis zijn, die mij gedurende dag op de hoogte houdt hoe het gaat en af en toe een foto stuurt. Zo ben ik er toch een beetje bij. Tips vind ik lastig. Ik denk vooral dat je je eigen weg moet vinden in hoeveel je werkt en hoe je de tijd thuis gaat indelen. Ik probeer de momenten dat ik thuis ben en zij niet slaapt, zoveel mogelijk van haar te genieten: lekker spelen en knuffelen. Maar hoewel mijn man veel doet, mag hij bijvoorbeeld het badje niet doen. Dat is dan tijd die ik met mijn dochter heb. Net als het bedritueel en het in de ochtenden uit bed halen. Maar het gevoel van zelf doen, zelf meemaken ken ik maar al te goed, net als vele werkende mama's denk ik.

Lindsy83
6 jaar geleden

Ik ken je gevoel heel goed! Als je de mogelijkheid hebt is het inderdaad heel mooi om in ieder geval het eerste jaar mee te maken. Tegen de tijd dat het zover is zou ik wel al iets eerder beginnen met solliciteren. Het kan een tijdje duren voor je weer nieuw werk hebt. Dat is mijn ervaring tenminste ;)

Sara146
6 jaar geleden

ik. fulltime baan, 42.5 uur per week, dochtertje van 1 is altijd thuis, mijn moeder past op haar, en wisselt af met mijn oma, omdat mijn moeder zelf ook halve dagen werkt. Ik vind het ideaal, omdat mijn dochtertje niet naar een relatief dure opvang hoeft.

anoniem2017
6 jaar geleden

Ik werk 25 uur. Soms wat meer. Maak 2 dagen van 10 uur en een van 5 uur. Ze hebben 1 dag bij de ene opa en oma een dag is papa vrij en 1 dag bij de andere opa en oma Ben bij alletwee na 12 weken weer gaan werken. En ik baal met de kerst dan is het druk en werk ik fulltime. Maar aan de andere kant ze weten niet beter. Wel heb ik het idee dat het een stuk rustiger en duidelijker zou zijn als ik niet werkte, maar ja dan vallen de leuke dingen ook af en het eten zou dan ook minder worden. Ook vind ik mijn werk leuk en vind ik het wel lekker om even gewoon mezelf te zijn.

RitaVisser
6 jaar geleden

Hoi Merche! Dankjewel voor je reactie!

RitaVisser
6 jaar geleden

Hoi Lindsy! Dankjewel voor je reactie!

RitaVisser
6 jaar geleden

Hoi Sara! Dankjewel voor je reactie!

RitaVisser
6 jaar geleden

Hoi Wendy! Dankjewel voor je reactie!

Anoniem
6 jaar geleden

If you wrote an article about life we'd all reach eneglhtenmint.

Anoniem
6 jaar geleden

Damn, I wish I could think of <a href="http://wcveyq.com">soehimtng</a> smart like that!

Blog header image

your kidding me?!

van rs naar openhart operatie, corona, naar kawasaki

Hi! zoals jullie ik mijn vorige blogs kunnen lezen is mijn dochter geboren met een zeer zeldzame hartafwijking en zijn we er door het rs virus achtergekomen. ze heeft met de leeftijd van 5 weekjes een openhart operatie ondergaan en daarna zijn er nog meerde opnames geweest. Mae is erg vatbaar, meer dan ze dachten helaas. Nu Mae eindelijk een beetje stabiel leek te gaan, kreeg mijn vader spontane blindheid. hij bleek een halsslagader vernauwing van 97% te hebben. je geloofd het niet maar tijdens het operatie gesprek kreeg mijn vader voor het eerst een insult. niet 1 maar 5. verschrikkelijk! hieraan is hij geopereerd en gelukkig goed herstellende. phoe wat was dit heftig! 2 dagen thuis en Mae stopt met drinken en heeft hevige koorts. 11 dagen lang hoge koorts! de dokter blijft zeggen uitzieken, maar mijn dochter drinkt niet meer en hup wij wachten niet meer en gaan weer naar Mae haar afdeling waar ze word opgenomen met de 6e ziekte, een buikinfectie en herpes in haar keel ! herpes like how?!  in eerste instantie verdachten ze Mae van Kawasaki, eerste keer dat we hier van hoorde! maar godzijdank had Mae het niet. Mae geneest snel en we zijn weer thuis, oke dit kunnen we ook weer afstrepen, alles begon in november, we zijn nog geen jaar verder en Mae heeft meerdere malen aan een zijde draadje gehangen, banen zijn verloren gegaan, mijn vader was er bijna niet meer, auto verloren. ik bleek een hart ritmestoornis te hebben. nu moest het toch echt wel genoeg zijn geweest riep iedereen en was ook wat ik dacht, nooit verwacht dat ook mijn zoontje van net 4 de zeldzame ziekte van kawasaki zou hebben ! Hoe dan>! tot 4 weken eerder had ik er nog nooit van gehoord! plus het is zeldzaam en eerst dachten ze dat Mae het had, hoe kan nu Ilay het in godsnaam hebben. Toeval? hadden wij de alarmsignalen en symptonen al moeten weten? mijn zoon, die altijd dag in en uit met mij is geweest , en zn zusje moeder en vader abrupt weken lang moest missen toen zn zusje ernstig ziek was. mijn zoon die al zoveel gezien heeft, zoveel ziekenhuizen voor zijn zusje, zovaak mama kwijt omdat ze snachts naar het ziekenhuis moest. nu lag jij daar, ziek, prikjes hier en prikjes daar, ook jouwn hart.. hoe.. waarom? die vraag moet ik eigenlijk ook helemaal niet meer stellen want het brengt je helemaal nergens. al een jaar lang gebeurd er met ieder die ik het meest lief heb iets met het hart, zeldzame dingen. mijn mooie kindjes wat zijn jullie verdomd sterk zijn! en jullie rocken jullie zelf overal doorheen, en dit zullen we met zijn alle blijven doen ! JIJ WIJ SAMEN

Lieve Ilay, jij redde Mae met het rs virus, anders wisten wij nooit dat Mae haar hart maar voor 9% werkte en hadden we haar dood gevonden..

Lieve Mae, jij redde Ilay door het eerdere vermoeden van kawaski te hebben, anders had het wel heel slecht kunnen aflopen.


we zijn bijna door het jaar heen, door de hel kan je wel zeggen, maar ook weer gezegend! want we leven allemaal stuk voor stuk, maar de pijn, de angst, de trauma's die blijven. we zijn er bijna.. het jaar is bijna klaar op de datum dat dit alles begon.. 

Anoniem
50 minuten geleden

Een nieuw jaar bijna. Met heel veel liefde voor mijn helden.