Terug
Blog header image

Blog 2# Beginnen bij het begin

In mijn vorige blog gaf ik al aan binnenkort wat meer over mijn Erbse Parese te vertellen dus begin ik bij het begin. Mijn begin.

Tja het begin. Dat is mijn geboorte. Is lang geleden natuurlijk maar daar begint mijn verhaal. Mijn ouders waren al een hele periode aan het proberen om ouders te mogen worden. Voor mijn geboorte hebben zij 3 miskramen gehad. Jullie kunnen je dus wel voorstellen hoe blij ze waren dat er een kindje bleef zitten, en met hen was ook de gynaecoloog opgelucht dat het nu lukte.

Alles ging goed tot de bevalling. De gynaecoloog was vergeten te controleren of het bekken breed genoeg was, wat dus niet het geval was. Tegenwoordig kunnen ze dit al aan andere zaken afleiden maar toen waren ze nog niet zo ver. Omdat het bekken te smal was kon ik de laatste draai niet maken en bleef ik met mijn rechter schouder achter het bekken hangen. Om mij er toch levend uit te krijgen hebben ze flink moeten wurgen en druk moeten zetten op mijn nekspieren. Gevolg bij mijn moeder een totaal ruptuur en bij mij de Erbse Parese. Van de 5 zenuwbanen die in de nek zitten waren er 3 volledig kapot gescheurd en 2 zwaar beschadigd. Ik was het 13e kindje met dit ziektebeeld dat door dokter Sloof werd geopereerd. De gynaecoloog heeft later tegen mijn ouders gezegd dat een volgende baby met keizersnee geboren zou worden. Hij had één keer eerder een zelfde soort bevalling mee gemaakt en toen hebben ze het hoofdje van het rompje moeten verwijderen. Ik prijs mij dus heel gelukkig.

In totaal heb ik een tweetal operaties ondergaan. 1 om de zenuwen weer aan elkaar te hechten met zenuwen uit mijn kuiten en de 2e was een spier omzetting in de rechter pols om de functionaliteit te verhogen. Op internet is te vinden dat bij de meeste kinderen die hiermee worden geboren geen operatie nodig hebben, en de kinderen die geopereerd worden er later helemaal geen last meer van hebben. Slechts een klein percentage ondervind na operaties moeilijkheden tijdens het dagelijks handelen. Daar hoor ik dus bij.  

De gevolgen voor mij met de Erbse Parese zijn dat ik veel later heb leren fietsen zonder zijwielen. Mijn evenwicht bewaren is lastig en fietsen doet zeer aan mijn pols omdat die lastig draait. Ook is mijn rechter arm kleiner waardoor het lastig is deze aan het stuur te houden. Ik fiets dus liever niet. Autorijden kan ik automaat. Dit omdat ik met  mijn rechter arm niet aan de schakelpook kan komen. Tijdens mijn jeugd vond ik het moeilijkste om te gymen. Hier merkte ik echt dat je eigenlijk altijd wel 2 handen nodig had. En die had ik wel maar de rechter werkte niet met me mee. Hier kon ik dan ook best boos om worden. Vooral als de leraar zei me niet te kunnen beoordelen omdat ik wel mijn best deed maar het niet lukte. Ik had dan liever een onvoldoende dan dat ik dat te horen kreeg. Wel heb ik me steeds meer trucjes aangeleerd om toch dingen te kunnen die lastig zijn. zo heb ik me aangeleerd met rechts bijvoorbeeld vlees te snijden tijdens het koken. Doe ik dit namelijk met links dan snij ik me makkelijker in mijn vingers en dit voel ik niet waardoor het gevaarlijk kan zijn, en het is gewoon lastig het vlees met rechts vast te moeten houden. Schrijven doe ik natuurlijk links en typen kan ik net zo snel met 1 hand als de meeste met 2 het is gewoon gewenning. Af en toe loop ik nog wel tegen dingen aan maar ik ben eigenwijs en zoek graag mijn eigen grenzen op. Al heb ik ook met de jaren geleerd daar niet te vaak over heen te stappen. Ach zoals mijn moeder altijd zegt ieder krijgt wat die aan kan. En ik kan dit zeker hebben, ik ben eigenwijs genoeg.

In mijn volgende blog zal ik nog wat meer over mijn jeugd vertellen namelijk mijn broer(tje) een echte lieverd maar ook hij heeft zijn beperking. 

Groetjes Nicky

Lindsy83
6 jaar geleden

Heftig zeg! Wat een leed moet er in die tijd eigenlijk geweest zijn tijdens geboortes... Gelukkig heb jij het overleefd en heb je er ook mee leren omgaan! Ik ben weer benieuwd naar je volgende blog!

MommyLove
6 jaar geleden

Het is een kwestie van gewenning je kunt een Erbse Parese ook met bijvoorbeeld een auto ongeluk krijgen. Dat lijkt me veel moeilijker omdat je dan het eerst wel kon. Je weet dan dus eigenlijk wat je mist om het maar zo te zeggen.

timmers1987
6 jaar geleden

Hoi, Ik moest toch echt even een berichtje sturen, omdat mijn dochter ook hiermee geboren is. ( 13-1-2014) omdat wij nog niet weten wat de toekomst brengt.. was ik erg nieuwsgierig om te lezen hoe jij ermee omgaat ( je komt het Gelukkig niet vaak tegen) Onze kleine meid is geopereerd met 5 maanden.. 2 zenuwen afgescheurd en 1 flink beschadigd. Ook met een zenuwcorrectie uit de kuiten... nu bijna 2 jaar later heeft onze meid flinke stappen gemaakt en zitten we nog midden in het 'revalidatie ' proces... Ik sta er zeer positief in en weet dat onze meid er echt wel komt.. maar soms heel soms grijpt het mij aan en voel ik de onzekere toekomst in mijn nek hijgen. Maar als ik dan lees hoe jij het doet denk ik zie je wel die van ons komt er ook!!

MommyLove
6 jaar geleden

Ze komt er zeker! Uitdagingen zijn moeilijk maar als het uiteindelijk lukt des te leuker. Ze zal er zeker op jongere leeftijd last van hebben en af en toe boos zijn maar met lieve ouders kom je heel ver X succes met de revalidatie

Anoniem
6 jaar geleden

Hoi, wilde even reageren. Ik herken veel in je verhaal! Ik ben 27 jaar, geboren in 1989 en heb ook een erbse parese. Eerste 2 levensjaren was mijn rechter arm verlampt, door middel van veel fysio en oefeningen hebben ze hem wat aan de praat gekregen. Ik ben helaas rechthandig, al heb ik mezelf wel een paar dingen links aangeleerd. Ook ik heb veel negatieve ervaringen gehad tijdens gym vroeger. Dokters hebben gezegd dat ik maar niet aan kinderen moet beginnen, omdat ik m'n eigen kinderen dan niet zou kunnen optillen/vast houden, maar ben nu moeder van 2 jongens(3 jaar en 7 maand) en ja, is ontzettend zwaar. Nouja, kan nog wel verder praten, maar wilde gewoon even reageren, omdat dit de eerste keer is dat ik iemands verhaal lees, die het zelfde heeft als ik. Groetjes Rebecca

MommyLove
6 jaar geleden

Dit is voor mij ook de eerste keer dat ik iemand tref die zelf dit heeft. Jij hebt geen operaties gehad? Dan lijkt te me helemaal zwaar want zonder die operaties had ik niks gekund. Knap van je!

Jooycee
6 jaar geleden

Mijn zoontje (11-04-2011) heeft ook een erbse parese en zitten dus ook nog in het revalidatietraject. Hij is geopereerd toen hij 5.5maanden was. En zoals jij het beschrijft zie ik het ook wel eens.. maar ze komen er zeker weten!!! Wilde ik toch even zeggen :) Groetjes Joyce

Anoniem
6 jaar geleden

Ik heb geen operaties gehad. In 2010, nadat ik was afgestudeerd, ben ik fulltime gaan werken. Helaas ben ik er achter gekomen dat fulltime werk voor mij geen optie is, want na 3 weken moest ik stoppen omdat m'n lijf t niet meer aan kon. Ik heb vervolgens 2 jaar gerevalideerd en ik heb er veel restpijn aan over gehouden. Maar life goes on he. Het geen waar ik mij het meest aan heb gestoord en mij toch best gekwetst door voelde, is dat veel mensen het niet begrijpen. Je kan het natuurlijk niet zo even snel zien als buitenstaander, ik bedoel wanneer je je arm in het gips hebt hoef je niets uit te leggen. Maar bij mij komt er een heel verhaal bij en laat ik er bij zien dat m'n arm niet recht is en korter. Het heeft bij mij wel even geduurd tot ik dat had geaccepteerd.

Anoniem
6 jaar geleden

Hoi Jouw zoontje is nu bijna 5 dus gaat naar school. Hoe gaat dat? Heeft hij het rechts of links? Onze dochter heeft het namelijk rechts en wij denken dat ze eigenlijk ook rechtshandig is? En het leren zelfstandig aankleden? Ik zou heel graag met je in contact komen, als jij die behoefte ook hebt? Ken verder niemand in mijn omgeving met hetzelfe.

MommyLove
6 jaar geleden

Ik ben zelf ook rechtshandig en heb de erbse parese rechts. Het duurt allemaal wat langer maar het gaat. tip let er op dat de knopen van spijkerbroeken aan de rechter kant zitten. zitten ze links dan krijg je ze eigenlijk niet dicht. en truien en jassen eerst de arm met de beperking dan komt het helemaal goed. Voor veter strikken is er een speciale manier om met 1 hand te doen. (ik doe het tegenwoordig met 2 handen) succes!

MommyLove
6 jaar geleden

kindjes zijn heel flexibel dat is het mooie :)

MommyLove
6 jaar geleden

Jeetje in 2010 pas? dat is wel erg laat kan me voorstellen dat dat extra moeilijk is dan. Wat voor soort werk doe je? Ik werk op de administratie van een school en dat gaat goed met 1 hand heb d'r niet veel last van gelukkig. als kind heb ik niet veel moeite met mijn arm gehad. wel als tiener. Vooral kennis maken met nieuwe mensen vond ik dan moeilijk. Want tja geef de persoon maar een hand geef je je rechter zoals het hoort dan wordt je raar aangekeken omdat die niet helemaal open gaat zoals het hoort. Geef je links wordt je ook raar aan gekeken want dat hoort niet. Voor mij zal altijd bij blijven dat ik een intake gesprek voor een opleiding had. Deze meneer kwam mij ophalen en gaf mij een linkse hand. Ik dacht oo die weet wat een erbse parese is. Dus ik gevraagd, nee zegt de man dat was mijn eerste vraag. Ik heb geen rechter hand.... Dat was voor mij wel even wakker worden, het kon erger. Af en toe moet ik er op letten dat ik dat niet vergeet.

MommyLove
6 jaar geleden

Sorry zie net dat ik verkeerd heb gelezen dacht dat je in 2010 geopereerd was daarom zei ik laat. Maar je bent helemaal niet geopereerd vond 't dan helemaal knap dat je wel fulltime hebt gewerkt. En de dingen gewoon probeert

Blog header image

DE GEZELLIGSTE PUZZELTIJD VAN HET JAAR

Jan van Haasteren Junior

Wie kent ze niet, de creatieve en humoristische puzzels van Jan van Haasteren Junior. Elke puzzel heeft zijn eigen verhaal.

De perfecte tijd om te gaan puzzelen

Het wordt donkerder in huis, de kaarsjes staan aan, een heerlijk moment om samen te puzzelen. Je gedachten op nul en helemaal in de puzzel verzinken. Met één doel, de puzzel op te lossen.

Wist je dat als jongere kinderen puzzelen ze een betere hand- oogcoördinatie ontwikkelen? Kinderen hun geheugen wordt gestimuleerd, welk stukje paste niet en welke zou dan wel kunnen passen? Ook leren ze door te gaan als het even niet lukt en in oplossingen te denken.

Herken je dat gevoel ook? Dat geluksgevoel als je weer een puzzelstukje op de juiste plek hebt gelegd? Dopamine komt vrij in je hersenen als je een stukje weer goed gelegd hebt, ook wel het gelukshormoon genoemd. Hierdoor word je blij, krijg je een voldaan gevoel en zin om de puzzel af te maken.

Op zoek naar herkenningspunten 

Jan van Haasteren Junior zijn niet zomaar puzzels. Dat Jan van Haasteren een striptekenaar is geweest is wel te zien in zijn puzzels. Je kan helemaal in je gedachten verdwijnen in de puzzel. Je eigen stripverhaal bedenken. Al puzzelend kom je allerlei verschillenden karakters tegen.

Heb jij de kenmerkende Jan van Haasteren items al weleens gevonden, als de haaienvin, schildpad, superslak of de handjes? Deze zijn vaak te vinden in de puzzel. Uren lang kijkplezier na een voldaan gevoel van het maken van de puzzel.

Wij zijn dol op de Junior puzzels van Jan van Haasteren, na het laatste stukje gelegd te hebben bedenken we ons eigen verhaal erbij en vertellen deze aan elkaar. Dit wekt de leukste momenten op! Humor, dat heeft Jan van Haasteren wel!

Als je ze zelf wil bestellen, als cadeautje voor de feestdagen bijvoorbeeld (tip!), dan kan dat hier. Veel puzzelplezier! 

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Blog header image

Sinterklaasavond met PLUS

Het heerlijke avondje staat weer voor de deur. De leukste tijd van het jaar vind ik zelf. De dagen worden korter en het is langer licht. Dat betekent voor mij gezellig samen op de bank met de openhaard en kaarsjes aan. En uiteraard met wat lekkers. Eerst boodschappen doen. 

Sinterklaas

Voordat we lekker kunnen smikkelen op de bank met deze donkere dagen voor Sinterklaasavond, gaan we boodschappen doen. Wij komen graag bij PLUS omdat daar fijne aanbiedingen zijn. Ik blijf toch een Nederlander zullen we maar zeggen, haha. Buiten de aanbiedingen is het vers gesneden beleg van PLUS onze favoriet! 

Voor Sinterklaas hebben ze ook een ruim assortiment aan lekkernijen. Zoals chocoladeletters in vele verschillende smaken, pepernoten in vele verschillende smaken, chocolade Sinterklaasjes, banketstaaf of speculaastaart en nog veel meer. Persoonlijk vind ik de pepernoten van het eigen huismerk heerlijk knapperig. Ook die met chocolade eromheen vliegen er hier thuis doorheen. Ook altijd erg handig voor het schoentje zetten om de schoentjes te bestrooien.

Onze favorieten 

Waar ik nog meer voor naar de PLUS ga is het ruime assortiment aan groente en vlees. Persoonlijk ben ik vaak een beetje inspiratieloos als het om avondeten gaat. Op de website van PLUS kan je veel recepten vinden, erg handig als je, net als ik, inspiratieloos bent. Je kunt het heel makkelijk online bestellen of je maakt een lijstje en gaat dan naar de winkel. Net wat je makkelijk vindt.

Online boodschappen doen

Moeder Teresa hier vergeet altijd boodschappen te doen en moet dan soms per week wel 8 keer op en neer naar de supermarkt. Gelukkig hebben ze online boodschappen uitgevonden. Daar kun je fijn per categorie zien wat je besteld hebt. Echt heel handig en praktisch als je net zo’n chaoot bent als ik. 

Waar gaat jullie voorkeur naar uit? Online of winkel? En doen jullie meteen voor de hele week boodschappen of lekker 3 keer op een dag? 

Voor het heerlijke avondje van Sinterklaas heb ik lekker strooigoed in huis gehaald. Ook lekker broodjes voor in de oven en natuurlijk vleeswaren van PLUS. Een lekker hapje voor op tafel is ook altijd gegarandeerd succes. Wij zijn er klaar voor, jullie ook?

Blog header image

Mama mist jou

Foto’s van je kijken blijft zo moeilijk.            Als ik je zie word ik zo blij en verdrietig tegelijk.                                                                                                  Verdrietig dat ik je nooit meer kan knuffelen, kusjes kan geven en vast kan houden.                                                             Blij en trots dat jij mijn dochter bent. Ook al ben je er niet meer, mama denkt elke dag aan jou.