Terug
Blog header image

Als je dan denkt alles gehad te hebben (#10)

Na de bevalling van Puck kruip ik langzaam uit m'n dal omhoog, maar dan. Deel 10 in de reis naar een broer of zusje voor dochterlief.

De eerste weken na de bevalling blijven heftig. Fysiek herstel ik redelijk snel. Ik merk dat ik geen buikpijn meer heb. Ineens realiseer ik me dat ik de hele tijd ontzettend veel buikpijn heb gehad en nu is dat weg. We ontvangen allemaal bloemen, cadeautjes en kaartjes van vrienden, familie, collega's en leerlingen. Hartverwarmend.

Een week of vier na Puck haar geboorte besluiten we om een weekje weg te gaan. Dat is heerlijk. Ik kan ineens blij zijn met wat ik wel heb: een lieve man en een prachtige dochter. Toch besluit ik tijdens die week dat het goed is om met iemand te praten over wat ons allemaal is overkomen. Mijn man en ik gaan anders om met de situatie en hoe hard hij het ook probeert, hij dringt niet tot me door. Ik ben niet echt een type voor dit soort gesprekjes maar mijn man, familie, vrienden en verloskundige blijven me die kant op sturen. Uiteindelijk besluit ik om dan toch maar te gaan. Baadt het niet dan schaadt het waarschijnlijk ook niet.

Het grote verwerken gaat beginnen. Het eerste gesprek is heftig en ontzettend emotioneel maar wel heel fijn. Ik merk dat het leven alweer snel gewoon doorgaat, ook omdat je een dochter hebt waar je voor opstaat en leuk doet, maar dat het verdriet daarmee niet weg is. Vooral onderdrukt. In eerste instantie denkt ze dat het verstandig is om elke twee weken te praten. 

In de tijd tussen het eerste en het tweede gesprek besluit ik om een fotoboekje te maken van de geboortedag van Puck. Van dochterlief staat het geboortekaartje in de kast samen met een klein fotoboekje van haar eerste jaar. Puck verdient ook een plekje in onze kast. Ik merk ook dat ik ontzettend veel behoefte heb aan iets tastbaars. Alle foto's die we gemaakt hebben plaats ik in het boekje. Een emotionele maar fijne activiteit. Met zorg, liefde en aandacht plaats ik de foto's die het verhaal van die dag vertellen. 

Mijn "mevrouwtje" zoals ik mijn maatschappelijk werker noem is onder de indruk van mijn activiteiten maar tijdens het tweede gesprek zit ik weer een groot deel van de tijd te huilen. Ook dit is weer fijn. We besluiten, op mijn verzoek, om nog een gesprek te plannen. 

Tussen het tweede en het derde gesprek hebben we weer een controle bij de gynaecoloog (6 weken na de bevalling). Ik vloei inmiddels niet meer en het gaat allemaal best goed. De gyneacoloog was na de curretage niet zeker of alles weggehaald was maar dat lijkt toch het geval te zijn. We hebben de vorige keer al allerlei uitslagen gehad dus we verwachten eigenlijk weinig van dit gesprek. Het nieuws dat we krijgen komt dan ook heel onverwachts. Er zijn nog meer uitslagen van de autopsie binnen. Er is niks opvallends gevonden op een ding na. Er is een afwijking gevonden in de chromosomen van Puck. Even staat de tijd weer stil. Want wat betekent dit dan? Wellicht zijn de miskraam die ik kreeg voor Puck en haar vroeggeboorte te verklaren uit een chromosoom afwijking. Als dat zo is hebben we misschien een verhoogd risico op miskramen of lopen we het risico op een gehandicapt kindje als we überhaupt ooit nog wel een kindje kunnen krijgen. Dit nieuws slaat in als een bom. Houdt het dan nooit op? De gynaecoloog geeft echter ook aan dat het om een onschuldige variatie in het chromosoompatroon kan gaan en in dat geval betekent het helemaal niks. Mijn manische instelling hoort die laatste zin natuurlijk niet. Ik zit bij wijze van al met mijn hoofd bij ivf, icsi en embryoselectie. Als we duidelijkheid willen hebben zullen we een chromosoomonderzoek moeten doen. Dus na de controle lopen we gezamenlijk naar het lab om buisjes bloed af te nemen. Over drie lange maanden zullen we de uitslag krijgen. Opnieuw zitten we weer een hele tijd in spanning.

Blog header image

DE GEZELLIGSTE PUZZELTIJD VAN HET JAAR

Jan van Haasteren Junior

Wie kent ze niet, de creatieve en humoristische puzzels van Jan van Haasteren Junior. Elke puzzel heeft zijn eigen verhaal.

De perfecte tijd om te gaan puzzelen

Het wordt donkerder in huis, de kaarsjes staan aan, een heerlijk moment om samen te puzzelen. Je gedachten op nul en helemaal in de puzzel verzinken. Met één doel, de puzzel op te lossen.

Wist je dat als jongere kinderen puzzelen ze een betere hand- oogcoördinatie ontwikkelen? Kinderen hun geheugen wordt gestimuleerd, welk stukje paste niet en welke zou dan wel kunnen passen? Ook leren ze door te gaan als het even niet lukt en in oplossingen te denken.

Herken je dat gevoel ook? Dat geluksgevoel als je weer een puzzelstukje op de juiste plek hebt gelegd? Dopamine komt vrij in je hersenen als je een stukje weer goed gelegd hebt, ook wel het gelukshormoon genoemd. Hierdoor word je blij, krijg je een voldaan gevoel en zin om de puzzel af te maken.

Op zoek naar herkenningspunten 

Jan van Haasteren Junior zijn niet zomaar puzzels. Dat Jan van Haasteren een striptekenaar is geweest is wel te zien in zijn puzzels. Je kan helemaal in je gedachten verdwijnen in de puzzel. Je eigen stripverhaal bedenken. Al puzzelend kom je allerlei verschillenden karakters tegen.

Heb jij de kenmerkende Jan van Haasteren items al weleens gevonden, als de haaienvin, schildpad, superslak of de handjes? Deze zijn vaak te vinden in de puzzel. Uren lang kijkplezier na een voldaan gevoel van het maken van de puzzel.

Wij zijn dol op de Junior puzzels van Jan van Haasteren, na het laatste stukje gelegd te hebben bedenken we ons eigen verhaal erbij en vertellen deze aan elkaar. Dit wekt de leukste momenten op! Humor, dat heeft Jan van Haasteren wel!

Als je ze zelf wil bestellen, als cadeautje voor de feestdagen bijvoorbeeld (tip!), dan kan dat hier. Veel puzzelplezier! 

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Blog header image

Sinterklaasavond met PLUS

Het heerlijke avondje staat weer voor de deur. De leukste tijd van het jaar vind ik zelf. De dagen worden korter en het is langer licht. Dat betekent voor mij gezellig samen op de bank met de openhaard en kaarsjes aan. En uiteraard met wat lekkers. Eerst boodschappen doen. 

Sinterklaas

Voordat we lekker kunnen smikkelen op de bank met deze donkere dagen voor Sinterklaasavond, gaan we boodschappen doen. Wij komen graag bij PLUS omdat daar fijne aanbiedingen zijn. Ik blijf toch een Nederlander zullen we maar zeggen, haha. Buiten de aanbiedingen is het vers gesneden beleg van PLUS onze favoriet! 

Voor Sinterklaas hebben ze ook een ruim assortiment aan lekkernijen. Zoals chocoladeletters in vele verschillende smaken, pepernoten in vele verschillende smaken, chocolade Sinterklaasjes, banketstaaf of speculaastaart en nog veel meer. Persoonlijk vind ik de pepernoten van het eigen huismerk heerlijk knapperig. Ook die met chocolade eromheen vliegen er hier thuis doorheen. Ook altijd erg handig voor het schoentje zetten om de schoentjes te bestrooien.

Onze favorieten 

Waar ik nog meer voor naar de PLUS ga is het ruime assortiment aan groente en vlees. Persoonlijk ben ik vaak een beetje inspiratieloos als het om avondeten gaat. Op de website van PLUS kan je veel recepten vinden, erg handig als je, net als ik, inspiratieloos bent. Je kunt het heel makkelijk online bestellen of je maakt een lijstje en gaat dan naar de winkel. Net wat je makkelijk vindt.

Online boodschappen doen

Moeder Teresa hier vergeet altijd boodschappen te doen en moet dan soms per week wel 8 keer op en neer naar de supermarkt. Gelukkig hebben ze online boodschappen uitgevonden. Daar kun je fijn per categorie zien wat je besteld hebt. Echt heel handig en praktisch als je net zo’n chaoot bent als ik. 

Waar gaat jullie voorkeur naar uit? Online of winkel? En doen jullie meteen voor de hele week boodschappen of lekker 3 keer op een dag? 

Voor het heerlijke avondje van Sinterklaas heb ik lekker strooigoed in huis gehaald. Ook lekker broodjes voor in de oven en natuurlijk vleeswaren van PLUS. Een lekker hapje voor op tafel is ook altijd gegarandeerd succes. Wij zijn er klaar voor, jullie ook?

Blog header image

Mijn missed abortion

De echo die alles veranderd

Op 13 september 2022 hadden wij 'eindelijk' een positieve zwangerschapstest! Ongeveer 7 maanden, ik weet dat het eigenlijk niet lang is maar wat was elke maand weer een teleurstelling. Zeker als je verhalen in je omgeving hoort van ongelukjes of 'het was in één keer raak'.

De zwangerschapstest had een licht streepje, maar hee, een streepje is een streepje. En heel gek is het niet als je er zo vroeg bij bent, net 4 weekjes.
Officieel 4 weken en 2 dagen, maar door de ovulatietesten weet ik dat de ovulatie afgelopen maand ook 2 dagen later was.

Ik was uiteraard voorbereid dat ik eventueel zwanger zou zijn, was al gestopt met alcohol drinken (wat ik toch al bijna nooit deed) en slikte al maanden foliumzuur. Maar ik werd nu nog meer bewust van een gezonde levensstijl en dan voornamelijk voeding.
Ook heb ik de volgende dag een verloskundige gezocht en als snel stond de afspraak voor de 7 weken echo.

Op 3 oktober (7 weken en 1 dag) stond de eerste echo gepland, wat keken we hier naar uit! Stiekem was het ook wel een beetje spannend, de zwangerschap voelde nu steeds echter.

Ik had 2x een klein beetje bloedverlies gehad bij het toiletbezoek ongeveer met 5 weken. Direct gebeld naar de verloskundige en de kans was groot dat dit een geknapt bloedvaatje was gaf zij toen aan. 
Toch was ik hierdoor extra gespannen voor de echo.

Op de dag van de echo had ik weer een klein beetje bloedverlies toen ik naar het toilet moest, maar weer echt minimaal (ik was er extreem alert op, vraag me af of ik het anders ook gezien had).
Gelukkig hadden we een goede echo. Onze kleine 'rijstkorrel' liep wel enkele dagen achter, maar dit was ook mijn eigen berekening met de ovulatietest. Daarnaast is niet elk bevrucht eitje even snel in de baarmoeder en ingenesteld gaf de verloskundige aan.
Er is al beginnende hartactiviteit. Nog langzaam, maar wel krachtig. Ruim de helft van het kindje ging heen en weer op het beeld!
Voor de zekerheid wordt er een extra echo ingepland over 10 dagen, omdat deze echo toch iets te vroeg was. Waarschijnlijk is het hartje nu net gestart met kloppen, dit is dan altijd langzaam. De volgende echo moeten we een goed kloppend hartje zien is de verwachting.
De verloskundige klonk positief, de eerste 12 weken is er altijd een risico op een miskraam maar er was geen reden om extra bezorgd te zijn.

Het is 13 oktober, 8 weken en 4 dagen zwanger. De dag van de tweede echo.
Ik heb er eigenlijk wel zin in en ben veel minder gespannen dan de vorige keer.
We hebben al gezien dat het op de goede plek ingenesteld is, de hartactiviteit was op gang gekomen en ik ook geen bloedverlies gehad.

Totdat de verloskundige de echo ging maken.. Er werd eigenlijk direct duidelijk dat dit niet goed was. De hartactie zoals we dit de vorige keer zagen was er niet, er was wel iets aan hartactiviteit maar dit was traag en veel minder krachtig. Vergeleken met de vorige echo leek het bijna aan de buitenkant van het kindje te zijn.
Ook was het kindje nauwelijks gegroeid, in 10 dagen was er hooguit groei voor 2 dagen geweest.

De verloskundige is direct duidelijk: de kans dat dit goed afloopt is er eigenlijk niet. Omdat er nog wel hartactie te zien was wordt er een afspraak gemaakt voor 1 week later. Niet om te kijken of het dan wel goed is, maar om te kijken of de hartactie dan gestopt is. Dit is belangrijk voor een eventuele doorverwijzing naar de gynaecoloog als de miskraam niet vanzelf opgang komt.