Terug
Blog header image

​Al twee jaar vader en hij weet het zelf niet.

Dit is de eerste keer dat ik dit hard op zeg/typ: de vader van mijn kind, weet niet dat hij vader is.
Lindsy83
7 jaar geleden

Ik begrijp zeker dat het eng is, maar een kind maak je toch samen... En hoe word het als je dochter straks ouder is en vragen krijgt? Iemand die ik ken heeft waarschijnlijk een zoontje, waarvan de moeder zegt dat ze niet weet wie de vader is... Hoewel hij wel een gezin heeft waar hij veel van houd, doet het hem wel pijn dat hij misschien een zoon heeft waar hij geen contact mee zal hebben... Misschien iets om over na te denken...

Liset2012
7 jaar geleden

Wow, wat heb je het jezelf moeilijk gemaakt door je familie te vertellen dat hij er niets mee te maken wil hebben. Wat ga je je dochter straks vertellen? Dat haar papa een slechte man is die niets van haar wil weten? Denk je niet dat hij evenveel recht heeft om te weten wie zijn kind is? Wat hij daarna met die informatie doet is aan hem.. Wat als, en het kan niet, maar wat als het andersom was.. Er een kindje op de wereld liep van jou en je daar geen weet van hebt.. Wees dapper en vertel het, gun je dochter een vader, want op een dag zal ze er achter komen en het je misschien wel kwalijk nemen..

Anoniem
7 jaar geleden

Mijn mening: De vader heeft net zoveel recht als de moeder. Dit word nogal eens onderschat omdat wij vrouwen zwanger worden, bevallen, borstvoeding geven en voor t overgrote deel vande opvoeding verantwoordelijk zijn. (over t algemeen genomen) Ja wij hebben de uiteindelijke keuze laten komen of niet. Vaders moeten ook kunnen kiezen. Ervoor zijn of niet. Zeker na zoiets als een one night stand. Ik vind dat je het hem moet vertellen. Denk je eens in dat t onmogelijke zou gebeuren en de rollen waren omgedraaid. Zou jij dan niet willen weten dat er een kleine rondhuppelt die van jou is?

Annemiek2
7 jaar geleden

Laat ik het voorzichtig zeggen, dit was niet echt slim. In de toekomst zal je dochter vragen gaan stellen en als ze er dan achter komt wie haar vader is en dat hij het niet wist dat hij vader is geworden krijg je ben ik bang een bak met elende over je heen. Misschien wel van zowel je dochter als haar vader. Ik kan me wel goed voorstellen dat je zo gehandeld hebt. Meer dan 10 jaar geleden stopte de relatie met mijn vorige vriend. Ik dacht van als ik zwanger ben dan vertel ik mooi niks. Natuurlijk was ik niet zwanger en achteraf gezien maar goed ook want wat moeilijk moet het zijn om op je schreden terug te komen. Ik weet niet of het nog een optie is om eerlijk te zijn naar je familie en de vader van je dochter. Je hebt natuurlijk grote kans dat hij je niet gelooft. Misschien is het een optie om eerst contact te zoeken met de vader en als dat goed uitpakt naar je familie te gaan. Hoe dan ook, wat je ook gaat doen heel veel sterkte en wijsheid met je beslissing.

Anoniem
7 jaar geleden

Poeh laat me beginnen met te zeggen dat ik het gevoel van 'ik wil mijn kind voor mij alleen' heel goed kan begrijpen , echt. Maar realiseer je alsjeblieft hoe egoïstisch dat eigenlijk is, Dit kan en mag je je dochter en haar vader niet aandoen is mijn mening. Dat jij koste wat het kost zwanger wilde worden en geen co ouderschap wilde is jouw keuze, maar mijn eerlijke mening is dat je er dan ook wel wat meer voor over had mogen hebben. Je hebt nu heel bewust voor de makkelijke weg gekozen en daarmee doe je mensen pijn. Klinkt heel hard en dat is het ook. Maar geloof mij dit soort dingen komen altijd uit, ze zal een keer vragen krijgen over haar vader en op zoek gaan. En tenzij je je hele leven wilt blijven liegen tegen iedereen komt dit een keer terug. Dan kun je beter nu door de zure appel heen bijten en eerlijk zijn dat dat ze er op latere leeftijd zelf achterkomt.. In het laatste geval zou je je dochter wel eens kwijt kunnen raken.

Francina Naomi
7 jaar geleden

Zonder ervoor te zorgen dat je je nog meer schuldig gaat voelen dan je je wellicht al voelt wil ik toch proberen mijn mening te geven. Doe ermee wat je wilt. Je kinderwens was groot en inmiddels vervuld. De manier van invulling is, ondanks je blijdschap, niet de meest voor de hand liggende: een one night stand. Maar daarna heb je het jezelf wel ongelofelijk moeilijk gemaakt door in een leugen en ontkenning te gaan leven. Ik schrik ook een beetje van hoe je dacht over het alleenrecht willen hebben van je dochtertje. Je dochtertje is voortgekomen uit jou en Roger. Heeft deze beste man, die je ook nog eens heel lief en knap noemt, niet op zijn minst het recht te weten dat er een nakomeling van hem rond loopt? Wat hij met die informatie doet en daarna besluit is aan hem, maar jij hebt niet het recht hem dit te ontnemen. Je kan je er ook zoveel moeilijkheden in de toekomst mee op de hals halen. Wat ga je je dochtertje vertellen? Toch niet een leugen! Waarom heb je naar je familie toe A) Roger in zo'n slecht daglicht geplaatst en B) ook hier het jezelf zo idioot moeilijk gemaakt door een leugen. Je moet nu jezelf aan de kant zetten en het 'ik wil niet' of 'ik wil mijn kind voor mij alleen' gaat echt niet meer op, het is niet alleen jouw kind. Keer het tij voor het echt te laat is en je (nog veel meer) spijt gaat krijgen. Neem er eens een paar dagen goed de tijd voor hoe je dit aan Roger gaat vertellen, wel open kaart en eerlijk zijn. En hoe uiteindelijk ook aan je dochtertje, datgene waar je zo zielsveel van houdt, daar wil je toch niet tegen liegen? En voel je zeker niet aangevallen door alle reacties hier, probeer uit elke reactie het beste te halen en het je een stukje te laten helpen. Heel veel sterkte!

Anoniem
7 jaar geleden

Je denkt verkeerd. . Het is idd egoïstisch maar niet zozeer naar die man als naar je dochter! Je ontneemt haar de kans om haar vader te kennen. Ik vind dit echt heel erg sorry dat ik het zeg. Als ik jou was zou ik dit zsm proberen te herstellen. . .

Anoniem
7 jaar geleden

Ik word hier heel verdrietig van. Hoe kun je deze man nu afschilderen als een boeman naar je familie en daarnaast ook nog eens voor je kind besluiten dat het maar moet opgroeien zonder papa. Ik vindt dit op zijn zachtst gezegd nogal egoïstisch en vindt persoonlijk dat je zo snel mogelijk een einde moet maken aan deze leugen. Vroeg of laat komt he kind achter de waarheid en zal het zich misschien zelfs wel tegen je keren als je kindje erachter komt dat je willens en wetens je kind zonder papa hebt laten opgroeien.

Linn21
7 jaar geleden

Ik snap je keus heel goed, mensen die niet in deze situatie zitten oordelen makkelijk en weten het vaak allemaal beter hoe je het moet doen. Ik zit in een ook een soort gelijke situatie . Bedenk voor je zelf heel goed de voordelen en ook heel goed de nadelen als je het wel wil vertellen. Zolang je al zijn gegevens maar goed bewaard voor als je dochtertje wat ouder is, dan kan ze als nog de keus maken. En je bent en blijft haar mama!

Anoniem
7 jaar geleden

Hoi Myrthe! Ik snap je beslissing wel... Keur hem niet goed maar snappen doe ik hem zeker... Kan je alleen nu al vertellen dat als je dit doorzet je leugens op elkaar gaat moeten stapelen. Wat ga je straks tegen je meisje zeggen? En nee liegen is geen optie... Je verhaal geeft duidelijk aan dat je haar niet wil delen... maar is dat zo erg als het een papa is die haar lief heeft? Wees verstandig en stel hem op de hoogte.. Wie weet wat voor goeds er uit voort kan komen! Ik wens je heel veel succes met de zure appels iig en hoop dat je er niet al te veel ellende mee krijgt!

Anoniem
7 jaar geleden

Wat een moeilijke keuze moet dat destijds geweest zijn voor je. Het feit dat je nu twijfelt zegt eigenlijk dat het aan je geweten aan je knaagt en je het nu toch echt moet vertellen. Voor je dochter Kim moet je ook eerlijk zijn. Op een dag gaat ze vragen stellen wie haar papa dan is. Dat wil je haar niet ontnemen lijkt mij. Veel succes in het maken van je keuze.

Anoniem
7 jaar geleden

Sorry maar al eens aan je dochter gedacht...

Anoniem
7 jaar geleden

Vertellen...! Zeker! Lastig maar beste. En wie weet hoe veel liefde hij je dochter kan/wil geven!! Ze krijgt er ook direct broerjtes/zusjes bij!!

Anoniem
7 jaar geleden

Je dochter mist nu niet alleen de gelegenheid om haar vader te kennen, maar ook haar broer(s) en/of zus(sen). Misschien zelfs nog een opa of oma.. Je gevoel geeft al aan dat je nu toch twijfelt over hoe je hiermee om bent gegaan. Het is nog niet te laat om te proberen het goed te maken. In welke vorm dan ook. Succes.

Morning
7 jaar geleden

Ik schrik van de meeste reacties hier. Er is niks mis met het alleen opvoeden van een kind. Dat ga ik zelf ook doen (wel om een andere reden). Ik begrijp uit je verhaal dat je het toch misschien wel wel aan Roger wil vertellen en ik kan alleen zeggen go for it. Steek het gesprek in onder het mom van 'ik verwacht niks van je', maar hou er rekening mee dat hij misschien wel contact wil opbouwen. Contact hebben en gezamenlijk gezag hebben over een kind zijn weer 2 verschillende dingen.

Anoniem
7 jaar geleden

Bel hem op en vraag of hij morgenavond langs komt... Niet te lang over dubben maar doen! Moeilijk gaat het toch zijn en hij zal het je heus kwalijk nemen, maar daarna kan hij je misschien vergeven en kun je het je familie vertellen en iedereen weer recht in de ogen aankijken. Ongelofelijk moeilijk zal het zijn máar m.i. Heb je geen keus. Vroeg of laat gaat je dochter erachter komen, en dan? Dan blijkt haar hele leven gebaseerd te zijn op een leugen. Ze zal je nooit meer vertrouwen en dat is heel logisch want je hebt haar willens en wetens voorgelogen. Erger nog, je hebt haar een basis onthouden. Want haar vader is ook haar basis. En de gevolgen kunnen nog wel eens veel verder strekken dan je nu denkt. Want het is niet jouw probleem maar het hare. Ga maar eens lezen over (on)veilige hechting etc. Je ontneemt haar een deel van haar basis en het andere deel is geen echte basis want die is gebaseerd op een grote leugen. Arm meisje... Sorry als dit hard klinkt maar ik wil je alleen maar wakker schudden. Ik heb echt met je te doen, wij mensen manoeuvreren ons wel vaker in heel bizarre situaties waar we achteraf zelf ook van balen... Maar het is niet te laat. Je kunt nog een inhaalslag maken. Je dochter is twee. Maak het snel goed. Voor die man, voor jezelf maar voornamelijk voor Kim die ook een veilige basis voor een goede toekomst nodig heeft. Ik wens je heel veel moed en kracht!

Anoniem
7 jaar geleden

Niemand zegt ook dat er iets mis is met het alleen opvoeden van een kind. Het bewust liegen tegen je familie, vrienden, vader van je kind en zelfs tegen je eigen kind daar gaat het in dit verhaal om. Het zal ongetwijfeld moeilijk zijn geweest voor de schrijfster van deze blog om het openbaar te gooien en dat vind ik ook zeker dapper. Maar feit blijft dat ze gelogen heeft en nog steeds liegt, dat vind ik niet kunnen. En dat heeft niks te maken met het alleen opvoeden van een kind maar wel met normen en waarden.

Anoniem
7 jaar geleden

Het is echt wel iets wat ik ook zo had kunnen doen als ik in deze situatie had gekomen. Je denkt er al aan om voor een donor te gaan...en wat is er dan beter en makkelijker om er zelf een te kiezen. Als je het hem verteld ga je leven als gescheiden ouders en moet je altijd rekening met elkaar gaan houden en plannen en je kindje zo nu en dan missen. Dat is rot voor jou. Uiteindelijk moet je toch doen wat voor je kindje het beste is. Geen idee of het voor een kind makkelijker is om "gescheiden" ouders te hebben, of altijd te denken dat papa geen contact wilde. Toch ben ik bang dat ze achter de waarheid wil en zal komen... en hoe langer je wacht hoe erger de consequenties zullen zijn. Het had zo veel makkelijker geweest als het een wildvreemde was geweest en je het een donor had genoemd. Maar helaas..het lijkt erop dat de waarheid vertellen het beste is wat ke kunt doen.

Anoniem
7 jaar geleden

Realiseer je dat de waarheid eens boven tafel komt. Het risico is dan dat mensen niet zoveel begrip kunnen opbrengen voor jouw argumenten. Eigenlijk lieg je iedereen voor die je dierbaar zijn, nl je familie en je dochtertje. Ik zou als ik jou was eerst maar eens de waarheid aan je familie gaan vertellen. Mogelijk heb je hun steun en liefde straks echt nodig. Je dochter heeft het recht om te weten wie haar vader is, dst is echt een basisrecht. Wat haar vader daarmee doet is zijn verantwoordelijkheid. Maar neem niet het risico dat je straks ook je dochter kwijt bent omdat je haar haar vaderliefde hebt ontnomen. Voor je het weet is ze een puber en in die fase is het zo belangrijk voor een kind om te weten wie ze is en waar ze vandaan komt. Ik heb een vriend die na 45 jaar !!! Nog steeds niet mag weren wie zijn vader is. Dat is voor hem een heel groot iets!!!!!! Wat de relatie met zijn moeder niet ten goede is gekomen. Heel veel sterkte met je beslissing, een kind is geen gadget maar brengt verantwoordelijkheden met zich mee. Is niet jouw eigendom maar een individu die jij mag begeleiden richting een stabiele toekomst!

Anoniem
7 jaar geleden

Alleen hierom al ben je een slechte moeder en een slecht mens. Klinkt misschien hard, maar je denkt alleen maar aan jezelf. Niet aan de vader en al helemaal niet aan je dochter. Ik wilde mijn kind voor mij?!?! Echt?!?! Kinderen zijn geen eigendom hè, die zijn eigen personen met rechten en emoties. Wat wilde je je dochter gaan vertellen, dat haar vader niks met haar te maken wilde hebben? Weet je dat dat haar heel veel pijn zal doen. Of haar de waarheid vertellen en verwachten dat ze tegen de rest van de familie de leugen op houd zodat jij de schone schijn kan spelen? Want laten we eerlijk zijn, nu begin je te twijfelen. Dat betekend dat je al bijna 3 jaar het op een bepaalde manier wilde doen en dat was niet de waarheid vertellen. Ik neem aan dat je het verhaal dat hij niks met haar te maken wilde hebben ook aan haar wilde vertellen.... Dat jij haar met die pijn best wilde opzadelen want jij wil je kind voor jezelf... En als ik je verhaal lees vraag ik me af of dit niet vooraf ook al het idee was, of je niet gewoon onbeschermde seks hebt gehad omdat je graag zwanger wilde worden. En nee er is niks met een BAM of een noodgedwongen alleenstaande ouder zijn, maar er is heel veel mis met iemand die iedereen voorliegt omdat die haar eigen belang boven dat van haar dochter, diens vader en alle andere mensen zet.

Anoniem
7 jaar geleden

Ik vind het egoïstisch mischien wil hij we l papa.zijn.en onthoud je hem.dat is ook niet eer lijk tegen over je dochter ze verdiend toch ook een vader mijn dochtertjes vader wil echt niks met haar te maken dus kan niet begrijp dat je dit als bewust keus doet ik hou ook ziens veel van me dochter en tuurlijk heb ik haar ook het liefst voor me zelf.maar ik gun haar wel.een vader in haar leef maar die is er helaas niet laat het af weten dus vind dit nogal best wel gemeen n lullig mischien is het ook wel omdat het me.persoonlijk raakt maar goed ik zou het als jou was gewoon als nog open gooi je dochter verdient een papa!

Anoniem
7 jaar geleden

Nou meid beter zo dan anders ... Je bent er iig voor je kind.. (dat is iets heel anders als wat je meestal hoort) Jij had een kinderwens en niet zo zeer een relatie wens.. dat heb je gedaan.. Voor alsnog moet je de keuze wel bij de vader neer leggen.. wil hij wel of geen contact/band met je kind. Dan jij in iedergeval eerlijk geweest en kan je zonder schuldgevoel moeder zijn :)

Anoniem
7 jaar geleden

Het aller beste is toch echt zoek contact met de vader van je kind! Ik snap heel goed je angsten. Maar het niet vertellen zal echt een keer tegen je keren. Als je dochter ouder word zal ze echt wel gaan vragen naar der vader weet je eigenlijk al wel wat je gaat vertellen??? Als je gaat liegen door te zeggen je vader wil geen contact zal dat je dochter erg kwetsen. ''Waarom wil mijn papa mij niet kennen wat heb ik misdaan etc.''. Daarnaast is de kans erg groot dat het echt wel uit zal komen. En dan komt je dochter er achter dat jij jaren tegen haar hebt gelogen, dat jij haar vader, die ze vast en zeker had willen leren kennen, van haar weg hebt gehouden. Je dochter zal dan echt niet blij met je zijn en moet al een heel goed inlevingsvermogen hebben wil ze je zo goed snappen dat ze je gelijk zal vergeven. Maar als het uitkomt reken maar niet dat het dan zonder slag of stoot zal gaan. Gun je dochter een vader. Van uit jou perspectief zal het minder zijn als je dochter een vader krijgt maar vanuit het perspectief van je dochter zal het zeer waarschijnlijk een enorme verrijking zijn!

furupon
7 jaar geleden

Het enige wat ik 'slechte keuze' vind van jouw verhaal is dat je tegen jouw familie heb gelogen dat hij niks ermee te maken wilt hebben. Verder is het wel een beetje egoistisch maar uiteindelijk je had ook gedacht aan donor alleen had deze ex collega geen keus of hij wel of geen donor wilt zijn. Natuurlijk is dat ook wel best stom om voor hem te houden, maar als t het een vreemde man was voor de one night stand had je hem toch moeilijk contact kunnen houden. Nu je tegen jouw familie heb gelogen zou ik t in ieder geval wel tegen hem zeggen. Hij heeft t recht om te weten, en zeker als eigenlijk jouw familie weet wie t is en nu denkt dat hij eigenlijk een slechte man is wat tegenovergestelde heeft kunnen zijn. Als je tegen de rest had gezegd van een donor was t niet een groot probleem geweest denk ik, maar dat is nu niet zo. Je familie zal kunnen tegen je dochter zeggen hoe slecht haar aader wel niet was, terwijl het anders kon zijn. Sorry als mn bericht was verwarrend is, zoveel te vertellen maar alles komt tegelijk nu ik zwanger ben hihi. In ieder geval, sterkte en hoop dat je een keuze kan maken voor jezelf.

Anoniem
7 jaar geleden

Myrthe. Je bent niet alleen. Het was alsof ik mijn eigen verhaal terug las. Hier ook die keus gemaakt na een relatie van 5 jaar die eindigde omdat ik een miskraam had gekregen en hij ineens bekende liever geen vader te willen zijn. We lagen ineens mijlen ver uit elkaar. Maar was wel al 16 weken bezig geweest met moeder zijn. Ik was al 35 en zag het niet zitten om mijn kinderwens on hold te zetten hopende dat die prins nog op tijd kwam in mijn leven. Dus een oud kennis eens gevraagd om te komen eten. En voila . Mijn dochter nu ook bijna 2 is waar ik mijn hele leven al naar op zoek was . Een gemis. Zo fijn om geen bemoeienis te hebben van een andete familie. Ik heb wel alles in een brief gezet en in een kist gedaan voor haar , want stel dat ik er niet meer ben om het haar te vertellen. Mijn familie weet dat ik dit bewust heb gedaan en hij niks weet. Ze staan achter mij en begrijpen mijn keus.. Voor jou. Voel je niet schuldig en geniet. Zorg dat je meisje niks te kort komt en leg het haar later uit. En misschien kan je wel je familie uitleggen hoe het echt zit. Misschien reageren ze wel heel anders dan je zou verwachten. En voor de vader ja blijft lastig maar ik vertel in ieder geval niks.

Anoniem
7 jaar geleden

Jouw dochter gaat zich op deze manier altijd ongewenst voelen, ondanks de liefde die jij haar geeft. Ze zal altijd in de illusie leven dat haar vader haar niet wilde.. daarbij moet je straks tegen je dochter gaan liegen als je deze leugen in stand houdt.. hoe dan ook komt dit waarschijnlijk ooit uit en in plaats van dat je je dochter voor je alleen hebt, ben je dan waarschijnlijk alleen omdat je haar bedrogen hebt..

Anoniem
7 jaar geleden

Vertel je kind dat ze een vader heeft maar vertel de vader niks. Als je kind ooit gaat komen met vragen richting haar vader kan je dit altijd nog doen maar wacht tot het kind daar aan toe is!!! De vader heeft al drie kinderen en dus een gezin als je dit nu gaat doen zal je kind altijd het gevoel hebben dat ze een buitenstaander is in dat gezin en misschien wel door de andere kinderen gezien als een spelbreker.... En daarbij de "vader" heeft ook sex met je gehad zonder bescherming en heeft nooit meer contact opgenomen of dat misschien gevolgen had. Wacht tot ze het begrijpt en het kan verwerken. Je had de beslissing tot alleenstaand ouder al lang gemaakt en zet dit door. Zorg voor "mannelijk"invloed in je dochters leven door haar bv met een mannelijke kennis op pad te sturen. Er komt vanzelf een tijd dat ze vragen gaat krijgen en dan is de tijd daar. Succes!!!

Anoniem
7 jaar geleden

Ik vind dit zo verschrikkelijk triest. Je liegt je familie voor,Roger en je kind ontneem je iets. Wie ben jij om te beslissen dat dit kind van jou alleen is ? Als jij echt zo nodig een kind alleen voor jezelf wilde had je het toch echt op een andere manier moeten doen. Nu heb je willens en wetens de hele boel bedrogen. Maar karma is een bitch dus let op. Jouw egoistische keuzes kunnen verstrekkende gevolgen hebben die niet in jouw voordeel zijn. Zoveel kinderen die in de steek worden gelaten,volwassenen die op zoek zijn naar een ouder of ouders. En jij neemt dit je kind allemaal heel bewust af. Is dit het voorbeeld wat je je kind gaat geven ? Als je iets heel erg graag wilt is alles geoorloofd ? Dan mag je liegen en bedriegen en mensen pijn doen ? Tegen de tijd dat je kind oud genoeg is om vragen te stellen over haar vader,zal je zo verstrikt zijn in je leugens dat je ook tegen haar zal liegen. Ik vind het gewoon zo zielig. Niet voor jou want jij heb dit heel bewust gedaan. Maar voor je dierbaren,die jouw zien als een in de steek gelaten vrouw. Voor Roger,dat je hem gebruikt heb en het lef niet heb daar eerlijk over bent. Maar bovenal is het zielig voor je kind. Die word gezien als een eigendom.

Anoniem
7 jaar geleden

Ik zou het mijn moeder niet vergeven als ik mijn vader heb moeten missen omdat zij even besloten had om egoïstisch te zijn. Maar het is nooit te laat om te proberen het goed te maken.

Anoniem
7 jaar geleden

Voor hetzelfde geld wil hij niks met het kindje te maken hebben en in dat geval is het beter dat ze er nog niets van meekrijgt.

Anoniem
7 jaar geleden

Ik zou mijn moeder is zo'n geval echt uitkotsen en nooit meer hoeven zien. Live together die alone

Anoniem
7 jaar geleden

Oei is het eerste wat ik dacht toen ik dit las. Er gaan heel wat gedachten door me heen, de meeste zijn al genoemd hier. Aan de ene kant snap ik je gevoel, alleen is dat alleen jou gevoel. Niet dat van je dochter, de vader, halfbroertjes, andere familie enz Ze komt bij jou waarschijnlijk niks te kort alleen doe je anderen wel te kort zo. Door de hele zure appel heen bijten meid en alles rechtzetten is het eerlijkste wat je kan doen. Voor je dochter maar ook voor jezelf.

Anoniem
7 jaar geleden

Ik ga je niet veroordelen ik heb niet in jou schoenen gestaan, je bent (als ik het goed gelezen heb) niet opzettelijk zwanger geworden van Roger dat was een prachtige cadeau. Bijna alle redenen om het te moeten vertellen zijn ,soms niet op een hele aardige manier ,vermeld, ik heb er nog 2 aan toe te voegen, wat als , en ik hoop dat het nooit nodig zal zijn, Kim ooit een donor nodig heeft? En wat als er iets met jou gebeurt, je zal ongetwijfeld al goede regelingen hebben getroffen, maar hoe fijn is het dan niet voor Kim dat ze toch weet wie haar vader is. die 2 dingen wilde ik nog toevoegen, heel veel succes met je beslissing.

Anoniem
7 jaar geleden

Eerlijkheid is 1 van de belangrijkste dingen die je je eigen kinderen kan leren, de waarheid komt bijna altijd uit en dan zal ze je het misschien niet vergeven en ben je haar echt kwijt. Een kindje heeft een papa en een mama nodig, niet alleen een mama... Vertel het voor je dochter, zij heeft al 2 jaar haar papa moeten missen.

Anoniem
7 jaar geleden

Hoewel ik jou gedachte dat je geen zin hebt in gedeeld ouderschap volledig begrijp, ben ik wel van mening dat je hierin een verkeerde keuze hebt gemaakt. Als BAM-mer begrijp ik het dat je niet vanaf de eerste dag met je kind wilt gaan slepen. Ik heb daarom destijds voor een donor gekozen. Jij hebt een heel mooi geschenk gekregen na een (hopelijk) leuke nacht. Maar heb je behalve aan wat jij wel of niet wilt ook aan je dochter gedacht? Je ontneemt haar het recht op haar vader of in ieder geval te weten wie het is. Er zit een verschil tussen gedeeld ouderschap en je dochter een kans geven haar vader te leren kennen. Dus hoewel ik je gedachtes (deels) begrijp, kan ik niet anders dan zeggen dat ik van mening ben dat je hieraan niet goed hebt gedaan. Om te beginnen moet je de situatie naar jou familie recht zetten. Ze zullen het misschien niet leuk vinden, je liegt immers al een aantal jaar tegen ze, maar doorgaan in deze leugens is ook geen optie. Door nu toch eerlijk te zijn, kun je straks tegen je dochter ook eerlijk zijn en gewoon vertellen wie haar vader is als ze vragen gaat krijgen. Roger zal een stuk moeilijker zijn, maar ik zou het hem ook vertellen. Ook hij heeft het recht om te weten dat er nog een kind van hem rond loopt.

Anoniem
7 jaar geleden

je staat voor een moeilijke keuze. Ik snap jou inzicht wat betreft het alleen opvoeden. Je hebt alles alleen gedaan en je bent trots op de opvoeding die je tot nu toe hebt gedaan voor je dochter. En je wilt deze waarschijnlijk op de zelfde wijze voortzetten. Het bevalt je namelijk prima om zonder de mening van een ander jou keuzes te maken voor je dochter. En dan snap ik ook de angst dat je jou manier van opvoeden zou moeten gaan overleggen met de vader je enorm beangstigd. Maar het kan ook een verrijking, een stukje lastenverlichting en gedeeld geluk zijn. Je staat er dan niet meer alleen voor. Je dochter kan van het geluk van een liefhebbende vader gaan genieten en ze kan een situatie zien dat mannen/vaders ook goede mensen zijn. Tenminste als haar vader contact met haar wil. Iets wat je nu nog niet kan zeggen. Ik zou het feit dat je gezegt heb dat de vader er niets van wilde weten, beter kan ombuigen naar iets positiefs, zoals ik wilde geen geldelijke vergoeding voor mijn dochter van de vader en daarom ook geen contact. Dan leg je de schuld bij jezelf neer. Want vergeet een spreuk niet. "Als is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaald hem wel"

Anoniem
7 jaar geleden

Schadisja... Een brief in een kist? Dus de waarheid als jij er niet meer bent? Als je kind straks dus nergens meer terecht kan met haar verwarring, boosheid en vragen? Waarom mama? Waarom heb ik altijd in je gelooft terwijl je een grote leugen was? Ik ben van mening dat ook jij eerlijk moet zijn. Je ontneemt je dochter haar hele identiteit. Ik ben echt niet wereldvreemd maar ik vind het echt schokkend dat mensen zo egoïstisch zijn over de rug van hun eigen kinderen...

Anoniem
7 jaar geleden

Hoi myrthe Ik begrijp de keuzes die je gemaakt hebt en ik denk dat een gedeelte van die keuzes ook vooral vanuit emoties ontstaan zijn omdat je zo graag moeder wilde worden. Ik denk als roger echt een lieve man is zoals je omschrijft hij de keuzes die je hebt gemaakt zal begrijpen als jij je verhaal vertelt. Jou dochter is heel gelukkig om jou te hebben maar ik heb zelf van dichtbij een zelfde soort situatie meegemaakt een vriendin van mij hoorde toen ze 18 was wie haar vader was en dat de vader niks van haar afwist de relatie met haar moeder is nooit meer hetzelfde geweest dat wens ik je niet toe. Ik denk ook dat je nog iets verder moet denken wat als er iets met jou gebeurt betekend dat dan dat je dochter nooit de waarheid zal kennen en nooit haar vader en broertjes/zusjes zal leren kennen want dat lijkt me echt vreselijk. Ik ben zelf opgegroeid met zusjes en heb heel veel aan ze gehad en ik vind dat jou dochter dezelfde kans moet krijgen.

EvaReham
7 jaar geleden

Hoe ongepland dit kindje voor hem ook is geweest; het is nog steeds wel zijn dochtertje. Het belangrijkste is dat jouw dochter straks weet wie haar vader is. Een kind zal altijd willen weten waar hij of zij vandaan komt. Wat zou ze ervan vinden als ze ooit te horen krijgt dat haar moeder haar vader nooit heeft verteld van haar bestaan? Dat ze misschien wel een band met haar vader had kunnen hebben, maar die kans niet heeft gekregen. Nu is je dochter nog jong, maar dat blijft niet voor altijd zo. Ik zou eens heel goed op een rijtje zetten wat in het belang is voor jou en voor je dochter. Sterkte!

SonyaSousou
7 jaar geleden

Begrijpelijk.. maar omwille je kind zou ik het hem wel vertellen, en hij heeft er ook recht op het te weten. . Hoe langer je wacht hoe moeilijker. ..

Petraveen
7 jaar geleden

Eigenlijk ben ik heel benieuwd of je uiteindelijk iets aan de reacties hier hebt? Heb je al een keuze kunnen maken?

Blog header image

1 december.. nu 2 jaar later

1 december 2020 de dag dat onze rollercoaster begon.. en nu 2 jaar later..

Morgen 1 december.. een datum die voor altijd in m'n geheugen gegrift staat. Een dag die ik al minstens 100 x herbeleef en minstens 50 x besproken heb. Herinneringen die nog zo vers zijn als herinneringen van gister. 


1 december 2020 was de dag dat ik voor de ligging echo ging met 34 weken zwangerschap en nog 1 x die verrekte niertjes checken. Waar ineens de wereld op z'n kop stond. Gespiegelde organen en dan een hartafwijking. Waar ik kompleet gebroken de praktijk verliet. Savonds we samen wat positiever werden want de medische wereld kon toch al zoveel. Om vervolgens een dag later ons ineens in een rollercoaster stapte en waar we de volgende 5 weken leefde tussen hoop en vrees. Een diagnose onduidelijk. Een antwoord moesten afwachten. En de nachtmerrie. Komt onze kleine man überhaupt wel thuis. De geboorte de diagnose en de opluchting. Ik heb het allemaal wel geschreven. Maar het blijft onwerkelijk. 


Kleine superster. Hoe ongelofelijk trots ben ik op je. Je leeft speelt eet slaapt bijna alsof je gezond bent. Ik zeg bijna want er zijn echt wel dingetjes. Bijna 23 maanden oud. Je tweede verjaardag staat bijna voor de deur. De leeftijd waarop de artsen aangaven de minimum leeftijd te verwachten van jouw operatie.. ergens tussen 2 en 3 jaar hebben ze ons verteld het kon ook eerder het kon ook later...  ik hoop dat het nog maanden kan volhouden. En ik dit gevoel van angst en onzekerheid nog even langer vooruit kan schuiven, maar laten we vooral nog even genieten van het hier en het nu ❤️

TODO: Add alt to media