Snap
  • Mama
  • liefsvanroos
  • mamaplaatscollab
  • kinderhulp
  • zomerpretpakket

Aan liefde geen tekort!

Graag deel ik openhartig mijn verhaal om me hiermee in te zetten voor Kinderhulp. Lees je mee en deel jij ook jouw verhaal, of nog een stapje extra: doneer je net als mij ook? Waarom? Dat lees je hieronder.

Ik heb veel gelukkige herinneringen aan mijn jeugd. Wel waren er, nadat mijn ouders gingen scheiden, geldproblemen. Ik kom uit een groot gezin, een huishouden met 7 personen, 5 kinderen. Mijn moeder werkte op een peuterspeelzaal en wat ze daar verdiende was niet bepaald een vetpot. Daarnaast had mijn toenmalige stiefvader veel en vooral hoge uitgaven. Het was denk ik, een vorm van ‘stille armoede’. Van de buitenkant lang niet altijd zichtbaar dat het lastig was om de huur en andere vaste lasten of de sportclub te betalen en vanzelfsprekend liepen we hier niet mee te koop.

We leefden niet in extreme armoede, maar dingen die normaalgesproken voor iedereen haalbaar zouden moeten zijn zoals kleding kregen we tweedehands of veel te groot, zodat we er jaren mee konden doen. Uitjes deden we amper, dat was gewoon een uitgave die we niet konden missen. Grotere dingen zoals het aanschaffen van (spel)computers, speelgoed en vakanties waren er niet bij.

Er was altijd vers fruit, maar we aten ook regelmatig pannenkoeken of soep, of patat met frikandellen, wat ik overigens nooit zo erg vond natuurlijk! Brood van de bakker kende ik niet en de altijd zo gewilde Polly Pocket bleef op mijn verlanglijstje staan.

We woonden in een straat met sociale huurwoningen. De sfeer was er vaak gespannen en ik voelde mij er als kind niet altijd veilig. In onze lunch box mee naar school kregen we een appel. Geen lekkere koeken, want ook daar was geen geld voor. Ik merkte dat ik daarin wel anders was dan klasgenootjes. Vaak werd er onderling geruild in de klas. Ik was niet populair met mijn appel naast alle chocoladekoeken en andere schoolkoeken. Het gevoel dat je ergens niet bij hoort is pijnlijk, ook als het gaat om de inhoud van je lunch box.

Brood van de bakker kende ik niet en de altijd zo gewilde Polly Pocket bleef op mijn verlanglijstje staan

Door het opgroeien met mijn moeder en broertjes, familie en vrienden was er aan liefde geen tekort en zoals mijn moeder ons vanaf jongs af aan al leerde, zou dat juist rijkdom moeten zijn. Nog steeds vertelt ze mij waar het om draait in het leven en ze heeft gelijk!Maar toch vind ik dat het leven zonder zorgen over geld stukken leuker is.

Toen ik wat ouder werd vond ik het lastig dat ik niet in de merkkleding liep zoals mijn leeftijdsgenootjes en dat ik niet naar de supermarkt kon in de pauze om ‘ongezonde’ snacks te kopen. Daarom startte ik op mijn 13e met werken zodat ik dat soort dingen ook kon doen. Wel bouwde ik al vroeg een studieschuld op en heb mijn rijbewijs (50+ lessen) zelf betaald. Zielig? Nee hoor, maar altijd makkelijk was het zeker niet.

En nu, jaren later, heb ik het goed voor elkaar.We hebben beiden een afgeronde HBO-opleiding en een goede baan. We wonen in een fijn koophuis en rijden in een prima auto. Geen grote luxe allemaal maar we hebben geen zorgen om geld. Tuurlijk moeten we sparen voor iets duurs, en ik haal mijn boodschappen gewoon bij de Aldi.

Dagelijks heb ik te maken armoede. Ik werk als casemanager jeugd bij een wijkteam/CJG. Daar zie ik gezinnen uit alle lagen van de bevolking dus ook gezinnen die in armoede leven en naar de voedsel- en kledingbank gaan. Oudere kinderen zonder zwemdiploma en soms zelfs zonder fiets. Kinderen die het met 1 maaltijd per dag moeten doen, kinderen die lopen op kapotte schoenen en kinderen die geen winterjas hebben.

Steeds meer zie ik gezinnen zonder sociaal netwerk wat ook armoedig kan zijn.Vanuit mijn functie kan ik zorgen dan deze kinderen in de vakantie bijvoorbeeld naar een logeerweekend kunnen en omdat ik bij de gemeente werk ben ik goed op de hoogte van alle minimaregelingen en vormen van bijzondere bijstand. Daarnaast weet ik goed welke kinderen de hulp van Kinderhulp zouden kunnen gebruiken. Door mijn functie kan ik een aanvraag doen bij hen en erop toe zien dat de hulp goed terecht komt.

Kinderhulp helpt kinderen en jongeren die opgroeien in armoede in ons eigen land. Wisten jullie dat ruim 8% van de kinderen in Nederland in armoede opgroeit. Kinderhulp helpt daar waar instanties, zoals de gemeente niet kunnen helpen.Hun doel? Zorgen dat deze kinderen het gevoel hebben erbij te horen door te zorgen dat ook zij bijvoorbeeld een cadeautje ‘van de Sint’ krijgen of eens een dagje uit kunnen.

De zomervakantie staat voor de deur. Van de kinderen die opgroeien in armoede gaat ruim 70% niet op vakantie. Niet omdat er thuis verbouwd wordt, of omdat ze sparen voor een verre reis, maar puur omdat het elke maand weer ‘dubbeltjes omdraaien’ is.Wanneer er weinig te beleven valt door armoede kunnen zes weken lang zijn voor kinderen, maar ook voor hun ouders. Dit is iets wat ik al jaren zie in sommige gezinnen waarin ik werk.

Kinderhulp doneert voor deze kinderen zomerpretpaketten. Een tas vol met leuke spullen zoals speelgoed, een boek of een uitje. Een tas die ervoor kan zorgen dat deze kinderen een leuke zomervakantie beleven. Echt jongens…..zo simpel kan het zijn! Op deze manier hebben deze kinderen ook een verhaal te vertellen als ze na weken weer terugkomen op school en horen ze er gewoon bij!

In samenwerking met Mamaplaats doneerde ik een volledig zomerpretpakket voor Kinderhulp. Dat is een flink bedrag, maar iedereen weet dat alle kleine beetjes helpen. Daarom wil ik jullie vragen, om na te denken over je eigen situatie en vervolgens over die van een kind in Nederland, opgroeiend in armoede en te bekijken of je iets zou kunnen bijdragen in de vorm van een donatie. Kan ook een klein bedrag zijn, net wat voor jou goed voelt.

Om geld vragen is nooit makkelijk. Jaren geleden ging ik al eens voor Kinderhulp aan de slag om donateurs te werven op straat. Een groot succes was het niet. Ik hoop dat deze manier beter aanslaat en dat ik op deze manier heel veel mensen kan bereiken die samen met mij de zomervakantie van zoveel kinderen een stukje leuker kunnen maken. Want dat verdienen ze!

Klik hier om naar de site van Kinderhulp te gaan en te doneren

Snap
4 jaar geleden

Er is niks mis met een sociale huurwoning straat hoor, dat is geen teken van armoede

4 jaar geleden

Respect voor je verhaal Roos! Ik heb na het lezen van jouw woorden gedoneerd ♥️😘

4 jaar geleden

Mooi geschreven 💕

4 jaar geleden

Knap dat je er zo openhartig over bent! Trots op jou 😘