Terug
Blog header image

Was ik nou mijn kind kwijt??

Leuk hoor, hoe iedereen altijd betweterig zegt dat je ze los moet laten. Tot dat je je kind even uit het oog verliest en ook kwijt bent...

Afgelopen zondag waren we bijna heel de dag op pad geweest. Op de terugweg moesten we nog heel even langs de Appie voor een boodschapje. Husband bleef even in de auto wachten. Max wilde mee (uiteraard...want waar mama gaat, gaat Max). Prima vent. Eenmaal binnen wilde hij naar het speelhoekje. Ook prima. Daar zit hij immers vaker. Ik loop de winkel rond met mijn scanner en mandje en loop dan steeds tussendoor even langs dat speelhoekje. Gaat altijd perfect.

Nu had ik al aangegeven dat ik even de lege flessen ging inleveren. Ik zou daarna weer even bij hem komen kijken. Ja dat was goed. Nu waren het nogal veel flesjes en het apparaat liep nogal eens vast. Dus ik heb daar wel een paar minuten gestaan ja. Zoals afgesproken liep ik daarna meteen naar het speelhoekje. Geen Max. Shit. Nu staat hij dan wel eens bij de koffieautomaat, water te pakken uit het kraantje wat er naast zit. Ook geen Max. SHIT!! Ik keek om me heen, in de ijle hoop toch een klein mannetje in een straal van 10 meter te zien. Geen Max. Ik ervaarde spontaan een combinatie van ergernis en een licht vleugje paniek. Waar is hij nou?! Ik liep de gangen in hoog tempo langs. Niets. Daarna nog een keer, nu zijn naam roepend. Niets. Ja kak! Inmiddels was het vleugje paniek geen vleugje meer maar een flinke dosis. Nog een keer. Met een gevoel van schaamte was ik de winkel aan het door rennen, heel hard " Max! MA-HAX!!" roepend. Ik voelde de blikken prikken van de mensen die een ontaarde moeder bezig zagen die haar kind niet eens bij zich leek te kunnen houden in een winkel. Die blikken vielen wellicht mee, maar zo voelde het voor mij wel. Maar goed, geen tijd om bij stil te staan. Ik moest mijn zoon vinden!

Hij was echt niet te vinden in de winkel. Zou hij alleen het magazijn in zijn gegaan? Daar mocht hij laatst naar de wc...misschien moest hij plassen? Of....de moed zonk in mijn schoenen. Hij zou toch niet naar buiten zijn gegaan? Waar het donker is en waar auto's rijden en...enge mensen kunnen lopen. Bij de kassa gooide ik mijn mandje en scanner neer en zei rood aangelopen " ik leg dit even hier, want ik moet mijn zoon zoeken!". De mevrouw die rondom de kassa mandjes aan het ordenen was, vroeg heel rustig hoe hij er uit zag en of het zou helpen als ze hem zouden omroepen. "Ja graag!"  zei ik met bibberende stem terwijl ik wanhopig naar de uitgang keek. En opeens...daar kwam een mannetje met blauwe jas en Spiderman-pak binnenlopen. Opgelucht en boos tegelijk riep ik "Max! Kom gauw hier!". Ik zag al traantjes over zijn wangetjes bungelen (aah, stikzielig, hij was mij duidelijk ook kwijt). Ik pakte hem op, knuffelde hem stevig en mopperde tegelijk "Hoe kom je er nou bij om naar buiten te gaan?! Mama was doodongerust, ik was je kwijt!". Ja ik was boos, wat flikte hij me nou. Maar ik was nog veel blijer, gelukkig was hij daar weer gewoon. 

Wat bleek nu, vrijwel meteen nadat ik hem bij het speelhoekje had afgezet, had hij besloten dat hij toch niet daar wilde spelen maar met mij mee wilde lopen. En omdat hij had opgevangen dat ik de lege flessen ging inleveren, dacht hij aan de glasbak. De glasbak buiten de winkel. O hemel...Ik heb hem toen wel 27 keer verteld dat ik hem NOOIT alleen in een winkel zou laten, dus als we elkaar voor het laatst in een winkel gezien hebben, dat mama dan ook altijd in die winkel zal zijn. Dat hij dan NOOIT de winkel uit moet lopen (de gevaren van de auto's en enge mensen zaten ook uitvoerig in mijn preek). En dat als hij me in die winkel niet kan vinden, hij het even moet vragen aan iemand die er werkt. Die roepen mama wel om. Maar nooit nooit nooit nooit nooit nooit nooit meer de winkel uitlopen alleen!

Arme vent. Hij was net zo geschrokken als ik was. We hebben vooral veel geknuffeld derest van de avond. Later heb ik het opnieuw nog wel even benadrukt dat mama hem nooit alleen zou laten ergens en wat hij zou moeten doen als hij me nog een keer zoekt in een winkel. Ik geloof dat de boodschap inmiddels wel duidelijk was. Zucht. Nooit gedacht dat ik dit nog eens moest mee maken. Ik, de havikmoeder die haar kind altijd in de gaten houdt. De controlfreak die heel slecht is in loslaten. Maar dan een poosje terug toch de drempel overwonnen had om haar kind toe te staan even in het speelhoekje te spelen (de controlfreak mama kijkt immers iedere minuut wel een keer die kant op). Vooruit het lag zo centraal in de winkel en vooruit, zoonlief was wijs en braaf dus dat kwam goed. En dat ging ook heel lang goed. Tot die dag. Zucht...daar ga ik weer even wat vertrouwen over moeten terug winnen.

Lindsy83
6 jaar geleden

Gelukkig is het goed afgelopen zeg! Wat kan je op zo'n moment schrikken! Als klein meisje was ik zelf altijd 'kwijt', maar nu ik zelf een zoontje heb weet ik pas wat ik mijn ouders vroeger allemaal heb aangedaan.

MamavanChance
6 jaar geleden

Pff heftig. Goed geschreven,ik zat er echt in en moest even m'n tranen bedringen. Je hebt goed gehandeld hoor.

EllyKlijsen
6 jaar geleden

Nou inderdaad, met een sisser afgelopen. Maar wie weet wat er kan gebeuren. Als je die verhalen soms hoort, bah. Dan maar liever een overbezorgde moeder. Nu snap ik inderdaad ook waarom mijn moeder vroeger zo kon mopperen als ik uit het zicht ging, of hoe overbezorgd ze in mijn ogen was als ik op stap ging. Nu weet ik zeker, ik ga nog veeeeeeeeeeeel erger zijn dan mijn moeder daar in. En zoonlief: sorry alvast, dat doe ik uit liefde voor jou!

EllyKlijsen
6 jaar geleden

Lief van je! Ja op zo'n moment word je gek joh. Achteraf was er weinig aan de hand. Maar je weet nooit wat er kan gebeuren. Baaaah. Gelukkig weer wat van de schrik bekomen allebei. :-)

Annemiek2
6 jaar geleden

Klinkt bekend hoor. Andreas is een maand of wat geleden uit de tuin geslopen. Hij had gezien hoe een kat van onze buren weg ging en bedacht dat hij dat ook wel kon. Ook ik was heel erg geschrokken. Gelukkig was hij binnen een paar minuten terug. Maar toch, 2 drukke wegen en een hoop steegjes die elke kan op konden. De volgende dag hebben we de conferen gesnoeid en de rest van het kippengaas daar tegen gezet. Nu kan hij er echt niet meer uit, voorlopig. Mijn broertje is em toen hij nog heel klein was ook een keer gesmeerd, op marktdag nota benen. Hij stak doodleuk een paar straten over op zijn 3 wielertje. Je schrik je zo naar als je kleine weg is en hopen dat er maar niks aan de hand is en gelukkig in onze gevallen liep het goed af. Ook je emoties dan je bent zo gelukkig als je kleine terug is maar ook eigenlijk wel boos. Bij mij was het een 8baan van bezorgd, bang, opgelucht maar oop boos en zo verschrikkelijk blij. Hier was zoonlief zich alleen nog niet bewust van het gevaar en hij had gewoon gezelig een uitdstapje gemaakt.

EllyKlijsen
6 jaar geleden

Ja heel herkenbaar die achtbaan! Gelukkig is het bij jouw kleine ook goed gekomen! Maar pff, alsteblieft kleine mannen, noooooooooooit meer jullie mama's meer zo laten schrikken!

Annemiek2
6 jaar geleden

hihihi nou daar ga ik niet van uit hoor, het zijn niet voor niets kinderen;).

aicequeen
6 jaar geleden

Oooh vreselijk, dat was schrikken! Tijdens het lezen zat ik me ondertussen ook af te vragen waar Max dan kon zijn. Gelukkig heb je hem weer gevonden. Wat waarschijnlijk tien minuten zoeken is geweest, moet aan hebben gevoeld als uren.... Om je alvast voor te bereiden, straks komt november de fase 'verstoppen voor mama', negen van de tien keer zie je een jasje of voeten ergens uitsteken. Heb 1 keer gehad dat minder dochter voor me onvindbaar was, toen zat m'n hart in m'n keel en de raarste scenario's gingen door m'n hoofd.

Anoniem
6 jaar geleden

Wat een schrik! Weet precies hoe je je voelt! Ik was afgelopen zomer mijn zoontje van 2,5 kwijt in de dierentuin. Ben hem 20 minuten kwijt geweest en was helemaal in paniek. In het begin denk je nog 'ach, die kan niet ver zijn' (ben vrij relaxt daarin), maar na 5 minuten zie je toch ineens voor je dat hij ergens in een vijver ligt! Uiteindelijk gevonden (alle werknemers van het park opgetrommeld om te zoeken), want hij zat bij de info-balie. Hij had mijn waarschuwing 'als je mama kwijt bent, moet je even tegen een mevrouw zeggen dat je mama zoekt' iets te letterlijk genomen... Hij had ons een paar seconden niet gezien en heeft tegen iemand gezegd dat hij mama kwijt was. Die vrouw heeft hem meegenomen naar een medewerker, die hem via de tijgers naar de info-balie bracht. Hij had de tijd van zijn leven in het 'verzorgers-karretje' en mocht ook nog een tekening maken. Hij snapte echt niet waarom ik moest huilen toen ik hem weer zag...

Groen
6 jaar geleden

Ik heb dat ook een keer gehad in een winkel. (mijn zoontje was toen net 3) De deur ging heel zwaar open. Dus dat was een geruststelling dat hij die niet open kon krijgen. Laat ik nu eens wat minder panisch doen. Ik ging na 2a3 minuten ook checken in de speelhoek, en hij was er niet. Vervolgens zag ik dat iemand de deur open had gezet. Ik schrok me helemaal kapot! Gelukkig kwam hij met roepen ineens ergens achter vandaan...wel dichtbij de deur. Ook in de supermarkt is hij wel eens bij de speelhoek vandaan gelopen. Die schrik joh als je hem niet gelijk ziet. En op een druk feestje wordt hij door iedereen mee de tuin in gedragen en weet ik veel waarheen. En dan durf ik ook niet te bezorgd over te komen, of dat krijg ik dan te horen van mn schoonzus... maar vervolgens is er niemand die weet waar mn kind is. Nee ik laat me echt door niemand meer vertellen dat ik los moet laten of te panisch ben. Ik wil mijn zoontje gewoon altijd kunnen zien.

Groen
6 jaar geleden

pff jeetje 20 minuten, bah bah. Ben hem een keer 5 minuten kwijt geweest in een klein attractiepark en wilde me al in 100 stukjes delen om iedere plas water te checken.... verschrikkelijk!

dalph
6 jaar geleden

Wij zijn onze zoon ook al eens kwijt geweest. We zouden nadat we de supermarkt uit gingen opslitsen. Mijn vriend naar een andere winkel met onze zoon en ik alvast naar de auto met de boodschappen. Na het inladen wacht ik in de auto en komt mijn vriend naast me zitten. Dus ik vraag waar is liam? Hij kijkt achter zich. Is die niet bij jou vraagt hij. Nee niet gezien. Dus toen sloeg de paniek wel even toe. Gelijk naar hem opzoek en in de winkel vonden we hem huilend bij een andere mevrouw die hem hielp ons te zoeken. Wat was ik blij hem te zien en boos op mijn vriend. Wat bleek nu het geval. Toen ik naar de uitgang liep van de winkel en hun de andere kant op gingen bedacht mijn zoon zich en gaf zijn vader toestemming achter me aan te rennen. Ik had dit allemaal niet door en gehoord en ben naar de auto gelopen. Hij is me bij de uitgang al kwijt geraakt en is terug naar de winkel gelopen om papa te zoeken. Ze zijn elkaar mis gelopen en mijn vriend is naar de auto gegaan met het idee hij is daar al. We hebben er ons lesje wel van geleerd pfff wat een paniek ineens komt er dan in je boven. Nu dus ook een nieuwe regel altijd meelopen tot je zeker weet dat hij veilig bij de ander is. En ook hier die blikken daar is weer eentje zijn kind kwijt hoor. Het is zo makkelijk oordelen maar je kiest er niet bewust voor je kind kwijt te raken en pas als het je is overkomen weet je wel beter. Ben altijd erg voorzichtig geweest met hem alleen laten juist omdat hij nooit eenkennig is geweest en iedereen leuk en aardig vind en zo met iedereen mee loopt. Voorheen dacht ik nog wel eens je raakt je kind toch niet kwijt maar nu weet ik wel beter en zoek dan gewoon even mee.

Anoniem
6 jaar geleden

Gelukkig is het goed afgelopen! Wat hebben jullie een schrik gehad :'( geef aub jezelf niet de schuld dit kan iedereen overkomen.... je bent nog steeds een super mama! Xxx

Anoniem
6 jaar geleden

Haha, ik heb dit verhaal zelf ook een keer meegemaakt. Ik was alleen aan het afrekenen en meneer ging zijn karretje terug brengen. Normaal komt hij altijd netjes terug.. nu dus niet. Ik totaal ik paniek, ook gelijk naar buiten gerend ivm de parkeerplaats ernaast. Liep hij huilend in het middenvan de winkel. Was hij gewoon weer door de poortjes gegaan. Gelukkig is hij er zelf toen ook ontzettend van geschrokken en is dit gelukkig tot zover ook nooit weer gebeurd. Maar als moeder schrik je ontzettend!

EllyKlijsen
6 jaar geleden

O meis 20 minuten in zo'n park, verschrikkelijk!! Ik vond die paar minuten dat ik Max kwijt was al rampzalig en dan was het in een rustige supermarkt in een dorp, waar op dat moment ook nog eens slechts een handjevol mensen was. Misschien is het een idee voor jouw kleine om voortaan met een armbandje met jouw telefoonnummer er op naar zo'n park te gaan? Wij hebben er een besteld (ook voor maatje 2,5 jaar te bestellen!) bij ringrings. Ideaal, zo'n siliconending wat water-en peuterproof is. Dan hadden ze je sneller kunnen bellen (en uit paniek kunnen halen wellicht....wat moet dat verschrikkelijk geweest zijn zeg). Gelukkig was hij veilig en wel weer terecht! Wel knap dat ie zo goed had onthouden dat hij iemand moest waarschuwen.

EllyKlijsen
6 jaar geleden

Ja dat is het lastige. Ik hoor overal om me heen 'joh laat het wat meer los, laat hem gewoon alleen buiten spelen' etc. Ja leuk en aardig, maar inderdaad, noem me dan maar panisch, maar ik houd mijn kind in de gaten. Dit speelhoekje (alleen op rustige momenten laat ik hem daar zitten, niet op een drukke zaterdag) is voor mij al een MEGA drempel geweest. Maar dan kijk ik echt bij ieder schap even om de hoek. Ging altijd goed, behalve deze keer...zucht. Ik snapte zijn redenatie goed hoor. Mama zei dat ze flessen ging inleveren en weer terug naar hem zou komen dan (ik zeg steeds als ik er voor bij loop waar ik in de winkel heen ga). Hij dacht 'ah, de flessen, die zijn buiten' (glasbak). Mannetje toch. Nou gelukkig bij ons allebei goed afgelopen.

EllyKlijsen
6 jaar geleden

Pff ja schrikken ook zeg! Dan zie je maar, denk je het netjes geregeld te hebben, maar kan er toch door een misverstand iets gebeuren. Zelfs bij ons oplettende moeders (ik ben zelfs eigenlijk zo'n controlfreak helicoptermoeder, moet zo mijn best doen dat een stukje los te laten --> zoooo moeilijk). Maar goed, nu weet je inderdaad dat je voortaan een extra check doet of de andere ouder inderdaad op de hoogte is van de kleine die daarbij mee gaat lopen. Nou gelukkig goed gekomen ook!

EllyKlijsen
6 jaar geleden

Ah, wat lief van je! Pff ja niets voor mij. JUIST omdat ik zo'n controlfreak-helicopter-mama ben, die altijd hoort dat ze het wat meer moet loslaten. Doe je dat bij een klein dingetje, gaat het 'mis'. Zucht. Ik weet dat het een incident was en meneer heeft er ook van geleerd, die gaat echt nooooooit meer een winkel uit zonder mij, want nu weet hij dat ik noooooit flessen wegbreng buiten en hem alleen laat. Maar toch, ik geloof dat hij bij de volgende boodschappensessie lekker bij mij in het wagentje gaat zitten even hoor (wat ik toch al meer ontspannen zit, niet continu checken).

EllyKlijsen
6 jaar geleden

Aw de kleine schat. Tja je snapt de redenatie van zo'n kleine achteraf prima. Ze rennen niet expres weg, ze verstoppen zich niet om te boeven. Maar denken gewoon 'mama was daar, dus daar ga ik heen'. Max dacht ook dat ik buiten bij de glasbak was (ipv binnen bij de flesseninname). Ik snap het zo goed. Maar o o wat schrikken we dan. Gelukkig allemaal goedgekomen ook bij jouw kleine man!

EllyKlijsen
6 jaar geleden

Ja het was nog niet eens 10 minuten, misschien maximaal een paar minuten. Maar dat voelde inderdaad al als UREN! O ik werd gek man. Laat ik eindelijk die controle een beetje los (wat ik veel te sterk wil vasthouden, wat ook niet goed is voor de kleine mannen), gebeurt dit. Maar goed, allebei van geleerd :-) Ja die verstopfase heeft hij wel eens in kledingwinkels. Daar heb ik toch ook al eens een hartig met hem over gesproken. Ik zou hem maar eens echt niet zien. En bij een boetiekje in het dorp is het ook iets anders dan bij een volle H&M in de stad.Maar die nuance kan hij niet maken. Dus....zorg dat jij mama ziet en dat mama jou altijd ziet! Wat zal het voor jou ook schrikken geweest zijn!

Blog header image

Stap voor stap, van proberen kan je leren

“Van proberen, kan je leren” roepen beide schoolgaande kinderen hier. Een mooie les van school voor een ieder van ons. Dat leren niet makkelijk is, weten we allemaal. Vooral als je perfectionistisch bent… kan dit best lastig zijn!

Senn kreeg Dessineo Characters, een tekentafel voor kinderen, van Jumbo Games. Echt iets voor onze Senn. Lekker kneuterig aan de eettafel bezig zijn, iets wat hij van kleins af aan al kon. Engelengeduld waar ik jaloers op ben. Hoewel hij nu ook vaak zo perfectionistisch wil zijn of bang is om te falen, dat het hem in de weg gaat zitten.

Als hij een idee heeft om te maken of een voorbeeld ziet denkt hij dit meteen goed te kunnen doen. Tja, dit werkt zo niet. Hoe kan je hier het beste mee om gaan he? Opvoed struggles. We blijven maar benoemen dat je van proberen kan leren, dat fouten maken mag (moet) en dat als hij hulp nodig heeft ons (of de juf) kan vragen.

Hoe leuk is dus deze tekentafel van Jumbo Games voor Senn. Erg goed voor zijn zelfvertrouwen! Stap voor stap maakt hij de mooiste creaties. Zelf zo trots en daarbij zoveel plezier. Regelmatig maakt hij de coolste personages als kleurplaat voor zijn broertjes.

Tekst gaat verder onder de foto.

TODO: Add alt to media
Zo makkelijk! 

Dessineo Characters is de opvolger van de “Dessineo leren tekenen”, die is geschikt vanaf 4 jaar. Dit is een mooie uitdaging vanaf 6 jaar. Het leuke is dat er meer dan 500 combinaties zijn te maken! Eindeloos variëren dus. Met een schuifknop bovenaan de tekentafel kan je de stappen zelf instellen.

De tekentafel is makkelijk in gebruik, je kan er gewoon een A4-papiertje op leggen en je eigen stiften/pennen gebruiken. Achterin de tekentafel zit een klep waar je de bijgeleverde stift en de sjablonen in kan bewaren, super handig en daardoor erg makkelijk op te ruimen en er weer bij te pakken.

Wij kunnen hem dus enorm aanraden! Ook een héle leuke cadeautip voor de komende (feest)maand! Je koopt hem hier.

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Mamaplaats
3 weken geleden

Wat leuk!

Joann123
1 dag geleden

Heel leuk!

Anoniem
14 uur geleden

Hallo, ik ben Nira. Na jaren een relatie met Anderson te hebben gehad, heeft hij het uitgemaakt, ik heb er alles aan gedaan om hem terug te halen, maar alles was tevergeefs, ik wilde hem zo graag terug vanwege de liefde die ik voor hem heb , Ik smeekte hem met alles, ik deed beloften maar hij weigerde. Ik legde mijn probleem uit aan mijn vriend en ze stelde voor dat ik liever contact opnam met een spreukgieter die me zou kunnen helpen een spreuk uit te spreken om hem terug te brengen, maar ik ben het type dat nooit in spreuken geloofde, ik had geen andere keuze dan het te proberen, ik mailde de spreukgieter, en hij vertelde me dat er geen probleem was dat alles binnen drie dagen in orde zal zijn, dat mijn ex binnen drie dagen bij me terug zal komen, hij sprak de betovering uit en verrassend genoeg was het op de tweede dag rond 16.00 uur. Mijn ex belde me, ik was zo verrast, ik beantwoordde de oproep en het enige dat hij zei was dat het hem zo speet voor alles wat er gebeurde dat hij wilde dat ik bij hem terugkwam en dat hij zoveel van me houdt. Ik was zo blij en ging naar hem toe, zo begonnen we weer gelukkig samen te leven. Sindsdien heb ik beloofd dat iedereen die ik ken die een relatieprobleem heeft, zo'n persoon zou helpen door hem of haar te verwijzen naar de enige echte en krachtige spreukgieter die me hielp met mijn eigen probleem. e-mail: babawalewiseman01@gmail.com je kunt hem e-mailen als je zijn hulp nodig hebt in je relatie of een andere zaak. 1) Liefdespreuken 2) Verloren liefdespreuken 3) Echtscheidingsspreuken 4) Huwelijksspreuken 5) Bindende spreuk. 6) Verbreekspreuken 7) Verban een geliefde uit het verleden 8.) U wilt promotie maken in uw kantoor 9) je geliefde willen bevredigen 10) Genees voor een van de ziekten waaraan u lijdt Neem contact op met deze geweldige man als je problemen hebt met een duurzame oplossing via babawalewiseman01@gmail.com Whatsapp +12544131991

Blog header image

Leren tekenen met Dessineo Characters

Wij mochten het nieuwe tekenbord (Characters) van Dessineo uittesten. Nou en ik kan je zeggen, dat is echt zo’n grote hit geworden hier. 

Sinds ie hier ligt word ie bijna dagelijks gebruikt. Ze vinden het echt zo leuk om ‘eigen kleurplaten’ te maken. Met dit tekenbord kun je dus echt heel veel verschillende karakters tekenen. En je fantasie de vrije loop laten. Je hebt namelijk verschillende kaartjes waar de hoofden, buikjes, en benen op staan en deze kun je allemaal met elkaar matchen waardoor je hele grappige poppetjes kunt maken. 

Hoe werkt het?

Je legt de kaartjes op het bord, legt er een tekenblaadje op en dan zet je het 1e lampje aan. Zo kun je de eerste lijnen overhalen. Heb je dit gedaan dan zet je de lamp op stand 2 en krijg je meer lijntjes te zien die je kunt overtrekken. En bij de laatste stap kun je nog de details overtrekken. Zo leer je stap voor stap de tekening te maken.

In het donker

En wat het natuurlijk nog leuker maakt is dat je het het beste in het donker kan doen. Zo zie je het lampje en de lijnen extra goed. En de kinderen vinden het fantastisch! Is de kleurplaat klaar, dan vinden ze het dus helemaal leuk om hun eigen gemaakte kleurplaat in te kleuren. Hier zijn ze dan echt zo trots op. Zo leuk om te zien!

En meteen een goede tip voor sinterklaas 😉. Want het is niet alleen leuk, maar natuurlijk ook leerzaam en goed voor de motoriek! Je koopt hem hier. 

Toedeelssss.

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Blog header image

Dit was de moeilijkste keuze uit ons leven

Zwanger zijn, vanaf het moment dat je erachter komt is er vreugde. Althans, zo hoort het te zijn. Tweemaal eerder was ik zwanger van een gezond mannetje. Natuurlijk, die eerste 12 weken waren onwijs spannend. Maar ervan uitgaan dat er iets ernstig mis is? Nee, dat was niet in me opgekomen tijdens mijn derde zwangerschap. Ik vertrouw blind op mijn lijf en op mijn kindje.

Tot wij in augustus 2019 een flinke klap kregen. Ons zoontje bleek een ernstige hartafwijking plus een chromosoomafwijking te hebben. Het kleine, lieve mannetje in mijn buik. Ik bleef hoop houden, want ze zullen het wel niet goed gezien hebben. Maar het tegendeel bleek waar.

We kwamen in een rollercoaster terecht en hebben uiteindelijk samen besloten om de zwangerschap vroegtijdig te beëindigen. De moeilijkste keuze uit ons leven. In plaats van het kopen van de baby-uitzet moesten we zijn afscheid gaan regelen.

Een mandje, bloemen, ballonnen om op te laten na de crematie, zijn kleertjes, rouw/geboorte kaartjes: zóveel dingen waar je niet bij stil wil staan. Maar het moet.

Waar ik niet bij stilstond is dat ik al vanaf mijn 18e verzekerd was bij Monuta. Het is dat mijn moeder ons hielp bij het regelen van zijn afscheid, anders had ik er waarschijnlijk niet eens aan gedacht. Ik had namelijk zelf niet bedacht dat je ongeboren kindje vanaf 20 weken zwangerschap is meeverzekerd, daar sta je gewoonweg niet bij stil. Wist jij dit?

Het gaf ons meer financiële ruimte, in een toch al zo’n zwarte periode. Een tijd waar je niet bezig wil zijn met kosten, maar bezig bent met je gezin, en met rouwen. Bij elkaar zijn. Het werd ons uit handen genomen en dat heeft ons in die periode goed gedaan. We hadden het goed geregeld, zonder het door te hebben. Een gelukje dus.

Ik ben blij dat ik een uitvaartverzekering heb. Ik wil mijn nabestaanden in een donkere periode niet achterlaten met de kosten van een uitvaart. Daar moeten ze niet mee bezig zijn. Uiteraard hoop ik dat dat nog héél lang mag duren. Maar het is zo’n fijne geruststelling dat het bestaat. Kinderen tot 18 jaar zijn gratis meeverzekerd op jouw verzekering, heel prettig en uiteraard hopelijk nooit nodig.

Heb jij een uitvaartverzekering? Of heb je iets anders geregeld voor ‘ooit’?

Deze blog is geschreven in samenwerking met Monuta

Krijg nou tieten!
2 weken geleden

Toen wij de "keuze" moesten maken o. onze zoon in 2012 na 20 weken zwangerschap geboren te laten worden was ik ook verzekerd bij Dela maar die keerde helemaal niks uit want voor 24 weken besta je volgens de wet niet en dus moesten wij het allemaal zelf uitzoeken. Ik ben er na 10 jaar nog steeds boos en verdrietig over.

Anoniem
4 dagen geleden

Ons dochtertje(voldragen) werd na een zware bevalling met zuurstof gebrek geboren. Zij overleed binnen 24 uur na 2 hersenbloedingen. Heb in de archieven wel een acte gevonden van haar geboorte als levenloos kind. Dat was ze dus niet. Van de verzekering kregen wij niets vergoed. Stonden maar net 6 maanden ingeschreven bij Yarden.

Anoniem
4 dagen geleden

mijn 9 en een halve maan oud mijn 9 en half jaar

Blog header image

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”

Mamaplaats-hoofdredacteur Laura Hogendoorn liet haar dochter Maia de nieuwste poppen van L.O.L. Surprise! testen

Of ik poppen wilde testen? Daar hoefde ik met een dochtertje van 4,5 in huis niet lang over na te denken. Maia is een echt poppenmeisje. En dat deze poppen van L.O.L. Surprise! er ook nog eens heel cool uitzien, maakte de keuze nog makkelijker.

TODO: Add alt to media

Voor iedereen een favoriet

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”, riep Maia toen ik ze tevoorschijn haalde. Eerst speelde ze dat het twee prinsessen waren, later waren ze verliefd op elkaar en daarna werkten de poppen in een dierentuin. En dat vind ik als moeder ook het leuke: je kunt er alle kanten mee op. Helemaal omdat de L.O.L. Surprise! poppen allemaal anders zijn. Zo kun je altijd voor de pop kiezen waar jouw zoon of dochter zich het beste mee kan identificeren. Of je nou een kind hebt dat alleen maar jurken aan wil en van roze houdt of juist een stoere wildebras in huis hebt, er past er altijd wel één van de poppen perfect bij jouw kind.

TODO: Add alt to media

Mama even rust

Helaas voor mezelf, Maia lijkt ontzettend veel op mij en praat -net als ik- van ‘s ochtends tot ‘s avonds non-stop. Vrij vermoeiend soms haha. Maar ook als je geen prater in huis hebt, is er als moeder toch gewoon niks fijner dan als een kind zich even alleen vermaakt? Zonder jou te storen.

En ik moet eerlijk bekennen, ik heb wel een beetje met haar nieuwe, roze en blauwe vriendinnen te doen. Want Maia heeft het gepresteerd om de hele middag onafgebroken tegen ze aan te praten. Maar ondertussen kon ik eens een keertje genieten van een WARM kopje koffie! Win-winsituatie toch?! :) 

TODO: Add alt to media
TODO: Add alt to media

Gun jij jezelf als moeder nou ook even een momentje rust én wil je ook nog eens de fantasie van jouw kindje prikkelen? Bekijk dan ook eens de andere poppen die ze in de collectie hebben. Of psssttt…. ideetje voor de feestdagen!

Dit artikel is geschreven in samenwerking met L.O.L. Suprise! 

TODO: Add alt to media
Anoniem
1 dag geleden

pas op: je krijgt zomaar 100 ongevraagde mails van mamaplaats en je komt er niet van af!

Joann123
23 uur geleden

Dit kan je zelf aan -en uit zetten in je instellingen! ;)

Mamaplaats
21 uur geleden

Wat Joann123 ook al zegt, je kunt in je eigen instellingen heel makkelijk je mails uitzetten! Liefs team Mamaplaats

Anoniem
19 uur geleden

Nou je moet dan wel bij je instellingen moeten komen om het uit te zetten. Ik heb er over geschreven en kreeg de zelfde anteoord

Anoniem
12 uur geleden

Hallo, ik ben NIRA SHALOM, ik ben hier om dit goede nieuws over de hele wereld te verspreiden over hoe ik mijn ex-liefde terugkreeg. Ik werd gek toen mijn liefde me vorige maand verliet voor een ander meisje, maar toen ik een vriend ontmoette die me voorstelde aan Baba Wale da Wiseman, de grote boodschapper, vertelde ik mijn probleem aan Baba Wale over hoe mijn ex-liefde me verliet en ook hoe ik een baan moest krijgen in een heel groot bedrijf. Hij zei alleen tegen me dat ik op de juiste plek ben gekomen waar ik mijn hartewens zal krijgen zonder enige bijwerkingen. Hij vertelde me wat ik moest doen, nadat het was gedaan, in de volgende 2 dagen belde mijn liefde me aan de telefoon en zei sorry dat ik voor nu leefde en ook in de volgende week nadat mijn liefde me belde om te smeken ter vergeving werd ik opgeroepen voor een interview in het door mij gewenste bedrijf waar ik als supervisor moest werken. Ik ben zo blij en overweldigd dat ik de hele wereld moet vertellen hoe Baba Wale me helpt mijn hartewens te vervullen. Baba Wale is een specialist in allerlei soorten spreuken en goede magie. Als je hulp nodig hebt, neem dan contact op met Baba Wale op het volgende e-mailadres: babawalewiseman01@gmail.com Whatsapp: +12544131991 Bedankt later

Blog header image

Sjamaan

een spirituele zoektocht

Lies kijkt in het cameraatje en zwaait ongemakkelijk.

De sjamaan doet open, ze heeft verende blonde krullen, gouden ringen in haar oren, en witte nauwsluitende kleding. Lies schat haar een jaar of veertig. Met een mysterieus theatraal gebaar wenkt ze Lies de hal in: hoog plafond, kristallen glanzende kroonluchter. In gedachte vraagt ze zich af hoeveel tijd het kost deze kristallen blinkend te houden. De marmeren vloer is smetteloos, er staat een aardewerken vaas met katoentakken in de hoek.

Het ruikt een beetje naar de tandarts en de temperatuur is aangenaam.

“Hoi, ik ben Elisabeth, sorry dat ik wat later ben, jeetje wat woon je hier mooi’ Lies stapt uit haar instappers “zo een fijne rustige buurt. Gaan je kinderen hier naar school?”
“stttt” de vrouw legt kort een vinger op de lippen van Lies.
“Vanaf nu gaan we alleen maar voelen”

Ze voelt de huid van de vinger op haar mond nadat de vinger weg is, onwennig kijkt Lies naar de grond, naar haar roze grijs gestipte sokken, ze bukt en zet haar schoenen in een hoek. De sjamaan wacht, waarna ze de trap op loopt.

Lies volgt.
Langzame passen.
De strakke witte jeans met de strakke kleine billen.
Het hoogpolig tapijt voelt lekker aan Lies haar immer bitter koude voeten.

De behandelkamer bestaat aan één kant uit een glazen wand met uitzicht over de buurt waar Yuppen en rijke babyboomers hoogtij vieren.
In de hoek staat weer een aardewerken vaas met katoenbollen en in de andere hoek staan muziekinstrumenten en een koperen schaal. Overal liggen kussens in aardetinten, zoals ze in de huizen van inspirerende mensen in de Happiness ziet.

De sjamaan gebaard Lies plaats te nemen op een dik beige fluwelen kussen met kwastjes. Ze zit kleermakerszit, vervelende houding vindt Lies dat. De Sjamaan steekt kaarsen aan.

‘Sluit je ogen, kind’
Kind? Denkt Lies, we zijn even oud.
‘Voel, hoe je zit’
‘Voel hoe je je voelt’
Ze voelt dat haar broek te strak zit.
‘Laat je gedachten los, denk niets…’
‘Laat los wat is en wat gaat komen, adem in en uit…’

Met gesloten ogen ademt ze in en uit, kalmeert, ademen helpt denkt ze opgewekt en verwijt zichzelf direct dat ze denkt, ze mag aan niets denken. Niet aan die stomme slome Wouter de vermoeidheid, de spanning. Ze denkt aan seks. Niet doen denkt ze. Ze denkt aan boodschappen, wat ze vanavond kunnen eten. Ze heeft trek in curry maar dat vinden de kinderen niet lekker. Misschien een niet pittige variant? In de koelkast liggen nog boontjes, zoete aardappel en bleekselderij…

Het ruikt naar verbrande bladeren.
Een briesje strijkt langs haar gezicht en ze opent een oog.
De sjamaan zit voor Lies zachtjes met een bos rokende gedroogde salie te wapperen en neuriet een sjamanistisch lied.

Lies denkt aan het woord ‘indianen’. Dat is racistisch, denken aan ‘indianen’ zo mag je ze niet noemen, hoe moet ik ze dan noemen denkt ze, deze gedachte gaat over in Sinterklaas. Spanning neemt toe, kut, bijna Sinterklaas. De kinderen zijn al doorgeslagen door Sint Maarten, het Sinterklaasjournaal en…

Ze hoort een dof getrommel, ritmisch.

‘Open je ogen, kind” De stem van de sjamaan klinkt zwaar en staat met een zware hoofdtooi en een trommel om haar nek met stokken met een zachte bol en slaat een ritme.

“Sta op”
Lies staat onhandig op.
Sjamaan loopt al trommelend om haar heen.
“Sluit je ogen en leg een hand op je buik veer door je knieën op en neer op de maat van de muziek en voel mijn lied” De Sjamaan zingt, Lies beweegt, stiekem opent ze haar ogen en de Sjamaan staat voor haar als een rietstengel in de wind te wiegen.

Lies moet plassen.
Eigenlijk heel nodig.
Maar ze durft het niet te vragen.
Ze wil de sjamaan niet teleurstellen.
Komop, Lies stel je niet aan, zeg het gewoon. Denkt ze en kucht.

Geen reactie.
Het zingen wordt luider.
Het heen en weer hopsen helpt niet tegen het moeten plassen.

“Sjamaan, ik moet plassen” mompelt Lies

Maar Sjamaan gaat op in eigen lied.

“IK MOET plassen…”

Sjamaan stopt en kijkt Lies vurig en met betraande wangen aan, een ware aard die door haar strakke huid heen sijpelt.“Derde deur links’ snikt ze.

In het toilet staan geurkaarsen er liggen kleine handdoekjes op een plankje er staat een zeeppompje van een ecologisch merk. De plas is gênant hard, gelukkig is het een groot huis.

Nadat ze haar handen gewassen heeft gaat ze met tegenzin terug naar de kamer.

De sjamaan zit in kleermakerzit huilt naar haar eigen natte reflectie in het glanzende glas.
“Gaat het?” vraagt Lies
Sjamaan barst in huilen uit. Lies knielt en slaat een arm om haar heen.
“Dat dat dat” tranen zitten de woorden in de weg.
“Nie, nie niemand vraagt mij dat oooooooooit”

Als Lies een glas water inschenkt rinkelt de kan door zuiverende kristallen en helende stenen die de bodem bedekken.
“ Ik voel me zo zo zo alleen” snikt de sjamaan, waarna ze volledig breekt.

Een waterval aan tranen vult de dure zolderkamer in het groene dure Overveen.
Lies troost de Sjamaan en zichzelf met de woorden dat zij niet de enige is.