Terug
Blog header image

Onze zoon eet niet zoals ik dat graag gezien had...

Onze zoon is bijna anderhalf maar krijgt van mij geen hard eten zoals bijv wortelen (rauw) en appels.
Lindsy83
6 jaar geleden

Zolang het voor jou niet goed voelt zou ik het gewoon ook niet doen. Ons zoontje is nu 1 jaar en bijna 3 maanden en krijgt ook geen harde dingen. Ik snijd de korstjes van zijn brood eraf en appel krijgt hij alleen in moes vorm. Hij is nog nooit echt gestikt, maar heeft wel al vaker zitten kokhalzen omdat hij te veel in een keer in zijn mond had gedaan. Mijn vriend en ik zijn beide heel bang dat hij wel ergens in kan stikken, dus wij willen dit liever voorkomen dan genezen. Als hij straks meer tanden en kiezen heeft leert hij vanzelf wel hoe hij moet kouwen en eten zonder zijn keeltje te blokkeren en tot die tijd voelt het voor ons gewoon niet goed. Volg je hart hierin en zeker niet de mening van de maatschappij! Succes!

Chiara
6 jaar geleden

Hier gelukkig geen problemen mee.. Ja, hij verslikt/'stikt' wel eens in een hapje eten, maar dat heeft ieder kind denk ik wel maar daar hebben ze een reflex voor waardoor ze het alsnog uithoesten (hebben we zelf ook).. Heel veel moeders denken dat hun kind bijna stikt, terwijl dit uiteindelijk wel meevalt (nu zeg ik niet dat dit bij jou ook het geval is, hoor). Persoonlijk zou ik me niet heel drukmaken en doen wat goed voelt.. Hij is nog zo jong! + Zolang jij het prettig vind het te pureren moet je dat vooral doen, zolang hij het maar binnenkrijgt denk ik dan! Maar let wel op dat jouw angst geen invloed heeft, want daar lijkt het een beetje op.

Anoniem
6 jaar geleden

Heel herkenbaar hoor, ik vond het ook moeilijk. Mijn zoon heeft me ook een keer flink laten schrikken toen hij bijna stikte in een baby mini rijstwafeltje. Appels ben ik ook huiverig voor, nog steeds krijgt hij die alleen in flinterdunne plakjes. Druiven en cherrytomaatjes gaan in vieren (of als ze groot zijn in zessen) en dat wordt zelfs geadviseerd tot een jaar of vijf dacht ik.. Gewoon doen waar jij je goed bij voelt, er blijft genoeg (zachter) voedsel over voor nu.

Gwen01
6 jaar geleden

Weet je wat het is.... Hij krijgt geen gepureerd eten, hij krijgt broccoli in stukjea waarvan ik denk dat het gaat zeg maar. Hij krijgt ook koekjes en wafels en op zicht vind ik dat ik al een heel eind ben. Maar echt die harde dingen en soms zelfs vlees vind ik vooral akelig. En idd het zal ook mijn angst zijn, mijn man haf hem een hap van een banaan en het was een behoorlijke hap dus ik sta dan met grote ogen te kijken met rillingen over mijn hele lijf. Ik krijg dat "angst" gevoel niet weg. Maar zoals ik al zei ik ben al van ver gekomen....????

Gwen01
6 jaar geleden

Je hebt gedeeltelijk wel gelijk, het is idd wel een gedeelte mijn angst. Bij opa en oma eet hij gewoon hetzelfde mee, soms gaan ze wel een atapje verder en vertellen me dan hoe goed hij dat eet.

Chiara
6 jaar geleden

Nou, dan gaat het toch hartstikke goed! Het is ook eng als je bang bent dat hij stikt, dat wil je gewoon niet... En misschien slijt het gevoel wel met de tijd, wanneer je ziet dat hij steeds beter zelfstandig leert eten... Zoals je zegt inderdaad, je bent ver gekomen! Dat is al knap!

Maybe
6 jaar geleden

Dat is ook harstikke spannend maar hij zal het toch een keer moeten doen. Hij is nu wat ouder en zal zelf ook echt beter in kunnen schatten wat wel en niet gaat. Echt een probleem zou ik het ook niet willen noemen want de grootste nachtmerrie van elke ouder is om je kind te verliezen dus je gevoel is niet gek. Maar je moet wel realistisch kunnen blijven kijken en ook vertrouwen op je kindje. Heb je wel eens nagedacht om een ehbo cursus te volgen en dan vooral gericht op kinderen. Verslikking, verstikking en reanimatie komt daar ook aan bod. Niet de leukste onderwerpen maar wel ontzettend belangrijk, want stel dat het toch mis gaat dan hoef je niet in paniek te raken want jij weet wat je moet doen. Vaak vind je info over deze cursus op de site van je lokale ehbo vereniging of worden de cursussen via een kdv of cb aangeboden

Blog header image

Nieuw ziekenhuis

Nieuwe start

Na een serieuze teleurstelling in het ziekenhuis waar we ons traject hadden opgestart, waren we ons vertrouwen toch wel helemaal verloren daar. 


Lang verhaal kort: we hadden na een zeer succesvolle pick up, 10 bevruchte eitjes waarvan 8 van goede kwaliteit. Maar het ziekenhuis heeft fouten gemaakt bij het willen afnemen van DNA om Pre-genetische testen te kunnen doen.... Alles was voor niets geweest, geen enkel embryo was nog bruikbaar... 


We zijn dus naar een ander ziekenhuis gestapt, in de hoop dat het hier anders ging zijn.

Vertrouwen is er sowieso wel in dit ander ziekenhuis, ze stellen ons zeer gerust en zij werken op een andere manier. Dus laat ons hopen! 


Het enige jammere aan een traject in een ander ziekenhuis, je begint weer helemaal vanaf 0... 

Alle onderzoeken wil dit nieuw ziekenhuis opnieuw doen. 

Na 8 maanden hebben we eindelijk terug wat vooruitgang. Start van ons nieuwe traject is eind december! 


Met een dubbel gevoel, toch een beetje bang voor wat er weer gaat komen. En bang voor een nieuwe pick up, aangezien ik hier de vorige keer toch heel hard van heb afgezien. 


Hopelijk kan het nieuwe jaar ook mooi beginnen met veel goed nieuws! 


Altijd blijven hopen!