Snap

Mijn dochtertje is mishandeld op het kinderdagverblijf

Voor het leven getekend

Het is avond, we zitten lekker serie te kijken, dan gaat plots de telefoon, huh het kinderdagverblijf zo laat nog? Ik hoorde een trillende stem, Shannon ik weet niet hoe ik dit moet gaan brengen maar er is iets dat ik je moet vertellen.. mijn hart begint steeds sneller te kloppen, wat is er aan de hand en waarom huil je? Ik was vrij vandaag en keek op de camerabeelden thuis of alles ging op het kinderdagverblijf daar zag ik dat één van de medewerksters Kira op een nare manier heeft behandeld, ik begon te huilen en ik wist niet wat ik moest zeggen..

De dag erna kwamen ze met de camera beelden, met klamme handjes en trillende benen zat ik op de bank, de tv ging aan, de beelden staan op mijn netvlies. Mijn kleine baby, die daar hardhandig in een kinderstoel word gezet, je ziet haar hoofdje omvallen van de slaap, haar hoofdje word met geweld opzij geduwd zodat ze eventjes wat brood naar binnen kan proppen, weer zie je haar hoofdje knikken, je ziet dat ze zo moe is eigenlijk naar bed moet, een andere medewerkster ziet het gebeuren maar durft niet te zeggen, je ziet aan haar lichaamstaal dat ze bang is. Ze blijft brood naar binnen proppen maar ze blijft in slaap vallen, ze pakt haar hardhandig uit de kinderstoel en gooit haar met geweld op de commode om haar te verschonen, vervolgens pakt ze haar weer met geweld op en zie je haar uit het beeld verschijnen...

Ik was verdoofd, verdrietig en zo boos... waarom? Waarom zou je zoiets doen. Er gaan zoveel gevoelens door je heen, niet te beschrijven. Er word door het kinderdagverblijf aangifte gedaan, ik mocht zelf ook aangifte doen, maar dat deed ik niet omdat volgens het kinderdagverblijf dit voldoende was. Er volgende een rechtszaak en ze verloor haar v.o.g. en kreeg een passende straf. Ik heb het nooit een plekje kunnen geven, als ik er al over na denkt hoe mijn kindje zich gevoeld had moeten hebben krijg ik al pijn aan mijn hart.

Het kinderdagverblijf verwende ons met grote cadeaus en er werd gevraagd of ik niks naar buiten wilde brengen, dat zou het kinderdagverblijf een slechte naam bezorgen. Toen de rechtszaak voorbij was, werd het contact steeds minder, werden zij minder aardig en werd ik volledig aan de kant geschoven, alles werd me ontnomen, ik verging van de pijn en verdriet.

Het besef komt pas achteraf..

Pas later besefte ik dat ik me helemaal in heb laten pakken, ik gewoon zelf aangifte had moeten doen en zelf sterker in mijn schoenen had moeten staan. Ik was 22 en zat nog op school. Er is gewoon misbruikt gemaakt van de situatie waar ik inzat, mijn kwetsbaarheid en mijn verdriet.. Ik voelde zo ontzettend slecht.

Het een plekje gaan geven.

Het is nu ongeveer 4 jaar geleden, Kira is nu een ontzettend vrolijke leuke dame die dit jaar alweer 6 word, ze herinnerd zich gelukkig niets, helemaal niets. Na 4 jaar wil ik dit een plekje geven en afsluiten.. het is zo ontzettend moeilijk..

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemenen voorwaarden 

2 jaar geleden

Je kunt het wel, je bent er al aan begonnen door er nu over te schrijven naar ons. Maar ga naar de ggd, de regiomedewerkster, zij kan je helpen en alsnog orde op zaken stellen. Vergeet niet, dat wat jouw dochter is overkomen kan anderen ook overkomen. En zoals ze jou daarna hebben behandeld is ook niet netjes, om zachtjes te zeggen. Doen meid, anders blijft het toch aan je vreten.

3 jaar geleden

Wat vreselijk om te lezen en wat moet dit moeilijk voor je zijn om een plek te geven. Er zijn professionals waarbij je terecht kunt om je hierbij te helpen. Ik kan alleen maar hopen dat ze dit niet doen op de opvang van mijn dochtertjes. Ik weet dat ze daar heel lief zijn. Maar toch ga je door zulke verhalen twijfelen... Erg eigenlijk... Ik hoop dat je het een plekje kunt geven. Hoe gaat het nu verder met jou? En heb je haar daarna nog naar een kdv durven brengen? Veel liefs voor jou!

3 jaar geleden

Jeetje.. ik werk zelf in de kinderopvang en vind het vreselijk om dit te moeten lezen. Dat werk doe je als je een passie voor kinderen hebt om ze met liefde te behandelen.. Ik heb er gewoon geen woorde voor. Dat er zulke mensen bestaan.. vreselijk!! Ik hoop dat je dit ooit een plekje kan geven.....

3 jaar geleden

Wat verschrikkelijk om te lezen! Hierdoor ben ik zo bang om mijn kinderen op een kinderdagverblijf te doen.