Blog header image

Klas overslaan?

Een klas overslaan, lijkt me zo heftig! Ze is nog zo klein…’ Lisa, een vriendin uit mijn studententijd, zat letterlijk met haar handen in het haar aan mijn keukentafel. Ze had vorige week een gesprek met school gehad waarbij deze optie ter sprake kwam. Een IQ-test had uitgewezen dat haar dochter Isabel hoogbegaafd is.

‘Isabel loopt in de kleuterklas tegen de muren op. Elk boek is al door haar gelezen en de taakjes bieden haar geen uitdaging meer. Van een vrolijk leergierig kind is ze dwars en kribbig geworden. Elke ochtend is het een strijd om haar naar school te brengen’ gaat Lisa verder.

Dat Isabel -leeftijdsgenoot van mijn kleuterdochter Sophie- pienter is, was al snel duidelijk. Lag Sophietje nog dromerig in de box rond te turen, ging Isabel al met een vormenstoof aan de haal. Ze sprak met anderhalf al hele zinnetjes, was voor haar tweede al zindelijk en een half jaar later begon ze al met letters en cijfers leren. En toen ze een keer langskwam wist ze direct hoe de bizzyboard weekplanner werkte. Zei ze dat Sam die middag naar pianoles moest, hetgeen klopte! Eenvoudige boeken lezen, kon ze al voordat ze naar de kleuterschool ging.

Stiekem was ik soms wel een beetje jaloers geweest op de snelheid waarop Isabel dingen oppikte. Maar nu het me steeds meer doordrong dat het ook een keerzijde heeft, ben ik blij dat Sophie een onbezorgde kleuter kan zijn.

‘Wist je dat slechts twee procent van de bevolking hoogbegaafd is?’, vroeg Lisa. Ik schudde van nee en bekende dat ik maar heel weinig van hoogbegaafdheid af weet. ‘De kans is groter dat er in een klas een kind met autisme of ADHD zit dan met hoogbegaafdheid. Docenten weten daarom ook niet zo goed wat ze ermee aan moeten. Toen ik bij de intake op school zei dat Isabelle wat verder was dan leeftijdsgenoten, voelde ik me zelfs weggezet als moeder die haar kind zo belangrijk vindt…’

‘Opvoeden is een vak apart en als je kind op enige manier afwijkt van het gemiddelde kom je soms voor lastige situaties te staan. Maar met zulke lieve en betrokken ouders komt het heus allemaal wel goed’, troostte ik. ‘Moet je eens bedenken wat voor mogelijkheden Isabel allemaal heeft!’ Op dat moment stormde mijn dochter blij de kamer binnen: ‘Isa heeft mijn pop weer gemaakt!’. Ze liet trots haar babypop zien waar ik expres de batterijen even had omgedraaid omdat ik het geluid hinderlijk had gevonden. Isabelle was daar duidelijk niet ingetrapt!

Toen Sophietje weer naar boven was, adviseerde ik Lisa om eens te gaan zoeken naar instanties die zich met hoogbegaafdheid bezig houden. Ook had ik eens gehoord over de Leonardoschool waarbij per kind bekeken wordt wat het kind nog niet weet. De lesstof wordt hierop aangepast en zo hoeven kinderen zich veel minder te vervelen. Daarnaast gaf ik wat tips over uitdagende buitenschoolse activiteiten. Want of ze nou een jaartje zou overslaan of niet, hier konden ze nu al mee beginnen!

Lisa ontspande zichtbaar. Ze was aan het vertellen over dat ze inderdaad een zoektocht moest starten toen ze overstemd werd door de huilende babypop die Isabelle moederlijk in haar armen hielt. ‘Voor alles zal je een oplossing vinden’, schreeuwde ik boven het gehuil uit ‘alleen poppen op batterijen… dat zal altijd een probleem blijven!’ Lisa en ik barste in lachen uit. De twee kleine meisjes keken ons niet begrijpend aan.

10 jaar geleden

Wat is dit herkenbaar. Wij hebben precies hetzelfde met onze dochter. Als je iets wilt zul je zelf actie moeten ondernemen. Wat voor je dochter goed is om contact te hebben met andere hoogbegaafde kinderen. Zodat ze zich eens een keer niet anders hoeven voelen dan andere kinderen en ze zien dat ze niet de enige zijn. Wij zijn lid geworden van Hint, een vereniging die speelmiddagen, weekenden, bedrijfsbezoeken enz. organiseerd. Erg leuk om te zien hoe onze dochter zichzelf kon zijn bij deze kinderen. IIk zou zeggen volg je hart en ga voor je dochter zoeken wat ze nodig heeft, uitdaging.

10 jaar geleden

Het kan niet zozeer moeilijk zijn voor ouders als ze erachter komen dat hun kindje hoogbegaafd is maar vooral voor het kind. Het is zijn of haar leeftijdgenootjes ver voorbij en mist vaak bepaalde uitdagingen. Wat fijn dat je er snel bij bent want dat kan een hoop verveling en ellende besparen voor je kind. Uiteraard is het voor de ouders ook een uitdaging.

10 jaar geleden

Goed dat jullie er al zo vroeg bij zijn. Een hoogbegaafd kind kan zich behoorlijk ellendig voelen als hij/zij niet voldoende uitdaging krijgt. Helaas zijn niet alle scholen er zo goed op ingespeeld. Nu plannen mijn vriendin en haar dochter speciaal tijd in om iets uitdagends te doen.

10 jaar geleden

Hier ook een meisje wat misschien hoogbegaaft is. Ze is pas 2,5jr dus nog erg vroeg om het echt te kunnen bepalen maar toen ze net 1jr was kon ze al 2 houtenpuzzels, die we door elkaar gelegt hadden, maken. Ze kan al tot 20tellen en ze maakt zonder problemen puzzels van 50stukjes. Ook kan ze tegen overgestelden heel makkelijk uit elkaar en in de supermarkt weet ze bijna alles al te benoemen. Op het kinderdag verblijf had ze het niet naar haar zin omdat ze daar niks met haar deden. Nu zit ze op peuterspeelzaal maar daar word nu duidelijk dat ze al op het niveau van 3,5 tot 4 jr zit en we hebben haar ingeschreven bij een school die hier goed op in kan spelen. We weten dat het nog alle kanten op kan gaan maar er zijn heel veel aanwijzingen dat ze wel heel ver in haar ontwikkeling is voor haar leeftijd.