Terug
Blog header image

K3, oud en nieuw: We love you!

Het is zover: de ontknoping van K3 zoekt K3. Dunya heeft het al die weken verdrongen, maar ik vind dat ze er nu niet meer omheen kan.
Anoniem
7 jaar geleden

Mijn dochter maakt het niks uit of het een nieuwe K3 is hoor haha

Anoniem
7 jaar geleden

Mee eens dat het deels voorgekookt was. Maakte het trouwens niet minder spannend. Het was wel een goed moment om te stoppen. Nog een paar jaar later en de kinderen van K3 hadden het over kunnen nemen. :)

Henrike Laning
7 jaar geleden

Dat kan ook natuurlijk. Dunya moet er echt nog even aan wennen!

Henrike Laning
7 jaar geleden

Bij de laatste show dacht ik ook ineens: Hoelang blijven jullie dit nog leuk vinden om te doen? En warempel, vlak daarna werd bekend dat ze gingen stoppen. De finale was wel heel spannend. Ook al vond ik het een vreemde actie met die haarkleuren, maar er waren meerdere meisjes geschikt om Kristel op te volgen, dus de opluchting was groot toen bleek dat onze favoriet had gewonnen.

Anoniem
7 jaar geleden

Mijn zoontje, frank, van 5 jaar heeft niks met k3. Maar snap heel goed dat het voor meisjes moeilijk is om afscheid te nemen van k3.

Anoniem
7 jaar geleden

Is Dunya binnenkort de K3 leeftijd niet ontgroeid? Tot die tijd vooral blijven genieten :-)

Henrike Laning
7 jaar geleden

Ik denk dat het binnenkort wel went. Ze heeft er geloof ik wel vrede mee. Doordat ze toch een beetje mee kon leven tijdens de finale kan ze er nu beter mee omgaan.

Henrike Laning
7 jaar geleden

Ik denk dat dat nog wel even duurt. Ze wil ook graag naar de musical van Sesamstraat. Het maakt haar niks uit dat ze dan tussen de kleintjes zit, want ze vindt het gewoon geweldig. Dus ze blijft ook nog wel een tijdje van K3 genieten. Bovendien, ik vind Kinderen voor Kinderen ook nog steeds leuk. Ook nooit volwassen geworden dus en dat bevalt me prima! :)

Blog header image

De tweede zwangerschap

Baby nummer twee onderweg

Hoewel ik dacht dat als je lichaam één  zwangerschap heeft doorstaan, zal de volgende niet heel veel anders zijn. Maar niets is minder waar dan dit. 


Toen ik zwanger was van Gylaro heb ik tot op de dag van mijn bevalling alles nog kunnen doen en heb ik totaal geen ongemakken ervaren. Het scheelde ook heel veel dat ik continu kon gaan rusten wanneer ik wilde of wanneer mijn lichaam aangaf dat het even genoeg was. 


Nu met deze tweede zwangerschap is het allemaal net wat anders. Mijn lichaam werkt sowieso al niet echt lekker mee, maar er loopt natuurlijk ook nog een ander prachtig klein mannetje rond dat ook heel graag aandacht wil. Dit betekent alleen voor mama wel, dat rusten er weinig in zit. 


Omdat ik merk dat mijn lijf het wel echt nodig heeft en ik overdag soms mijn ogen niet eens kan open houden door mijn slechte nachtrust heb ik mijn moeder ingeschakeld. Mijn moeder werkt al enige tijd niet meer en is dus in principe altijd vrij en bereid om mij te komen helpen. Ze gaat dan vaak even met Gylaro spelen zodat ik in elk geval een uurtje of soms wat langer kan gaan liggen en even echt 'niets' hoef en alleen maar mijn ogen hoef te sluiten.  


Ook manlief ben ik op het moment meer dankbaar dan ooit te voren. Hij werkt natuurlijk gewoon fulltime en toch moet hij nu veel meer doen, maar onder blikken of blozen doet hij dit. Het huishouden, koken, opruimen en zodra hij uit werk komt en zichzelf heeft  opgefrist neemt hij direct alle zorgen van Gylaro over en laat mij even een half uurtje rusten op de bank voor ik naar bed ga. 


Ik had gedacht dat dit ook grote impact zou hebben op onze relatie. We zien elkaar een stuk minder, want deze moeder ligt tussen 1900uur en 1930uur toch echt wel op bed en zit sochtends om 0700uur weer beneden als manlief naar werk gaat. Een avondje  gezellig samen een filmpje kijken of even echt gezellig kletsen is helaas momenteel niet te doen en daar baal ik van. 

Ik baal van mijn lichaam dat het me zo in de steel laat en dat het niet doet wat ik wil. Ondanks dat het heel hard moet werken om voor ons  tweede wondertje te zorgen, zou het fijn zijn als het wat minder energie zou kosten en ik nog wel een beetje mezelf zou kunnen zijn. 

Maar ondanks dit, nemen we alles maar weer voor lief en hoop ik dat onze kleine man zich binnen een week toch wel komt melden 🤭.