Snap
  • Gezond
  • afvallen
  • relatie
  • motivatie
  • gezond
  • Momlife

Wanneer het haten van je lichaam je nergens heeft gebracht, waarom probeer je er niet van te houden en kijken wat er gebeurd?

Mijn eerste blog, zo spannend dit!

Ik volg al jaren mamaplaats, lees af en toe een blogje, volg een aantal mama's op insta en fb. En toen dacht ik. Why not?

Zoals andere mama's mij inspireerden , hoop ik ook iemand te kunnen motiveren ❤️

Al is het om je even af te leiden, je mindset te veranderen of gewoon lekker in andermans leven te spieken.

Ik kom van ver, en moet nog zo ver! 

Want wat ik tot nu toe heb bereikt, was echt met vallen en opstaan. Jaren lang zei ik elke dag tegen mij zelf, dit kan niet meer zo langer, Eva , herpak jezelf.

Ik kan niet omschrijven waarom het mij niet eerder lukte om aan mijn levenstijl te werken. Misschien te veel smoesjes, te makkelijk.. misschien een eetverslaving of zware depressies. 

Ben namelijk 'pas' 28 jaar oud, maar waarschijnlijk al voor 3 geleefd. 

Om het kort op te sommen.. heb ik een zware kindertijd gehad, vader die ons mishandelde zowel fysiek als mentaal. Ook veel gepest op de basisschool, wat ik bij alle dingen die ik meegemaakt heb niet eens zo erg vind achteraf..

Daarna geëmigreerd naar Nederland, vanuit Polen. Totaal andere taal moeten leren, nieuwe vrienden maken noem maar op. En dat op een heerlijke leeftijd van 13, midden in de puberteit. 

Toen kwam de klap. Ik kende de taal nog amper, moest al in therapie. Wekelijks, zelfs vaker naar de psycholoog, praatgroep. Toen vond ik het niks aan , achteraf zo dankbaar voor die tijd. Het heeft me oprecht geholpen met meeste trauma's te verwerken. 

Op de middelbare zowat ieder jaar gewisseld van klas, aangezien ik een experiment konijntje was en van vmbo naar gymnasium, dan weer terug naar havo. Uiteindelijk koos ik voor de mbo. Achteraf misschien wel spijt ervan, maar toen ging het niet anders. 

Dan weer verhuisd naar een andere stad, opnieuw begonnen, alweer.

Aangekomen, afgevallen. 

Tijdje amper naar eten omgekeken, waardoor ik al heel dichtbij een eetstoornis kwam wat ik zelf niet in wilde zien..

Een relatie die veel te lang heeft geduurd en wat mij als persoon helemaal op heeft gebrand. Letterlijk een burn out dus.

Dus na 2 kindjes, scheiding en alle andere dingen vond ik het vorig jaar tijd om eens aan mezelf te denken aangezien het niemand anders voor mij deed of kon doen! 

En oh wat ben ik soms toch blij voor mijn nuchterheid en voor wat ik heb bereikt! Ik ben trots op mezelf , vooral dat ik het heb aangedurfd om voor mijn eigen geluk te kiezen. 

En afvallen was eigenlijk maar een bijzaak ❤️ maar daarover vertel ik volgende keer wel. 🙈

3 jaar geleden

Knap hoor en heftig inderdaad! Maar goed dat je aan jezelf bent gaan denken💪🏽