Terug
Blog header image

Ineens sloeg de stemming na de bevalling om..

Het ene moment leek er niets aan de hand, alles was rustig verlopen. Tot ze haar meenamen om even na te kijken..
Mama anoniem
6 jaar geleden

Jeetje wat eng. Mijn meisje is geboren met een spoedkeizersnee en de nacht na de bavalling bijna gestikt. Ik herken heel erg wat je zegt. Mijn dochter is nu 1,5 en ik ga elke avond nog even om een hoekje kijken of ze nog goed adem haalt.

Lindsy83
6 jaar geleden

wat sonde dat de start niet zo mooi was. Gelukkig heeft ze wel laten zien dat ze vechten kan!

Loes van der Leer
6 jaar geleden

Inderdaad overeenkomsten met de blog die ik net las van mama anoniem. En ook dit is vreselijk. Ik zou me niet kunnen voorstellen wat ik zou hebben gedaan in jullie situaties. Ik was gillend gek geworden denk ik. Gelukkig is je kindje herstelt en nu gezond!

EvaD
6 jaar geleden

Ja gek hé! Waar ik normaal even bij de oudste een kusje ging geven en nog even ging instoppen, doe ik dat nu ook, maar ik moet zeker even haar ademen gehoord hebben. Blijft toch wel hangen voor mijn idee! Fijn dat ze zo gevochten hebben in hun eerste uurtjes hé!

EvaD
6 jaar geleden

Daar zijn we inderdaad heel blij mee! Uiteindelijk is dat ook wat telt natuurlijk, dat het allemaal goed afgelopen is!

EvaD
6 jaar geleden

Het voelde heel onwerkelijk, en die stomme ruggenprik wilde niet uitwerken. Iets waar je de hele dag al op wacht, loopt dan zo anders. Maar gelukkig is ze er goed door gekomen en dat is wat uiteindelijk telt natuurlijk!

Blog header image

Nieuw ziekenhuis

Nieuwe start

Na een serieuze teleurstelling in het ziekenhuis waar we ons traject hadden opgestart, waren we ons vertrouwen toch wel helemaal verloren daar. 


Lang verhaal kort: we hadden na een zeer succesvolle pick up, 10 bevruchte eitjes waarvan 8 van goede kwaliteit. Maar het ziekenhuis heeft fouten gemaakt bij het willen afnemen van DNA om Pre-genetische testen te kunnen doen.... Alles was voor niets geweest, geen enkel embryo was nog bruikbaar... 


We zijn dus naar een ander ziekenhuis gestapt, in de hoop dat het hier anders ging zijn.

Vertrouwen is er sowieso wel in dit ander ziekenhuis, ze stellen ons zeer gerust en zij werken op een andere manier. Dus laat ons hopen! 


Het enige jammere aan een traject in een ander ziekenhuis, je begint weer helemaal vanaf 0... 

Alle onderzoeken wil dit nieuw ziekenhuis opnieuw doen. 

Na 8 maanden hebben we eindelijk terug wat vooruitgang. Start van ons nieuwe traject is eind december! 


Met een dubbel gevoel, toch een beetje bang voor wat er weer gaat komen. En bang voor een nieuwe pick up, aangezien ik hier de vorige keer toch heel hard van heb afgezien. 


Hopelijk kan het nieuwe jaar ook mooi beginnen met veel goed nieuws! 


Altijd blijven hopen!