Snap
  • Bevallingsverhalen
  • #positief
  • mindset
  • #bevallingsverhaal
  • #vertrouwen

Bevallen met vertrouwen

De geboorte van mijn dochter en van mij als moeder, 6 juni 2019. Een mooi en toepasselijk verhaal om mijn blog écht mee te beginnen. Het begin van een nieuw leven en een transitie van vrouw naar moeder. De geboorte. 

Een positieve test, ik kon het niet geloven… Ging dit echt gebeuren, is dit een droom? Ja, zeker weten. En wát voor een droom. Mijn grootste droom, mama worden. Ineens schrok ik ervan, dat dit nu de realiteit ging worden. Ik zou moeder worden! 

Vanaf die eerste test was ik heel bewust van het feit dat er een mensje in mij groeide en dat dit minimensje mijn verantwoordelijkheid was. Ik wilde alles doen voor dit kleine wezentje. Daarom ben ik vanaf het begin al bezig geweest met allerlei (nuttige!) informatie te verzamelen over bevallen. Want, ja dat moest nog wel ‘even’ gedaan worden. 

Ik ben met zwangerschapsyoga begonnen en kwam daar elke week meer in contact met mijn kindje in mijn buik. We deden dit samen. We waren een team. Mijn buik groeide met de week en ook groeide mijn vertrouwen. 

Bij de verloskundige werd mij aangeraden om een bevalplan te schrijven. Ik heb toen goed nagedacht over de zaken waar ik wél invloed op kon hebben. De verlichting in de kamer, wat neem ik mee in mijn vluchttas, maar het allerbelangrijkste: mijn mindset. 

Ik besloot op dat moment dat ik mij aan mijn lijf over zou geven, ik zou mijn lijf gaan volgen. Mijn lijf wist wat te doen en ik hoefde alleen maar mee te werken. Klinkt wel logisch en ook makkelijk als ik het zo opschrijf, maar dat vergt behoorlijk wat van jezelf. Zeker met een eerste bevalling, als je geen idee hebt wat je te wachten staat. Mijn focus was op mijzelf en niet op de verhalen van anderen. Elke bevalling is uniek en ik keek er steeds meer naar uit. Ik kreeg er zin in!

Tijdens de zwangerschapsyoga heb ik geleerd hoe ik mijn lijf kon helpen openen en hoe ik door middel van mijn ademhaling mijn lijf kon helpen. Toen de weeën eenmaal begonnen, kon ik wel juichen (na ruim 40 weken)! Het was zover, we zouden ons meisje heel snel gaan ontmoeten! 

Van nature ben ik positief ingesteld en hoe spannend ik het ook vond, ik vertrouwde erop dat het goed ging komen. Na een bevalling van 27 uur werd onze kerngezonde dochter in bad geboren. Zonder pijnbestrijding, precies zoals ik had gehoopt. Onze kleine Day, daar was ze eindelijk! Wat was ik trots op haar en op mezelf!

Ik hoop andere vrouwen te kunnen inspireren met een fijn bevalverhaal, een verhaal vol vertrouwen en liefde. Ik geloof dat mede door een positieve mindset je invloed kan hebben op hoe jouw bevalling verloopt. Wel wil ik hier natuurlijk bij vermelden dat, ondanks een positieve mindset, er dingen anders kunnen lopen dan je zou willen of hopen. Maar, door je hieraan over te geven kun je deze ervaring juist als fijn en krachtig ervaren. 

Na mijn bevalling lijkt het alsof ik zelf ook opnieuw ben geboren, ik ben zo trots op mijn lijf. Mijn lijf dat 9 maanden lang het huisje van mijn kindje was. Mijn lijf dat meegroeide en daarna ook weer terug naar haar oude vorm ging. Mijn lijf dat zachter is geworden, maar ook zoveel sterker is dan ik ooit had verwacht. Mijn lijf, ik vertrouw op jou. Dankjewel!

-Mommydays.