Snap
  • Bevallingsverhalen
  • bevallen
  • babygirl
  • momtalk
  • givingbirth
  • yuna

Bevallen... da's niet echt mijn 'ding'

Code rood

We gingen vorige week dinsdag met 40wk1d naar het ziekenhuis voor een balonnetje..🎈 bij het plaatsen stuitte ze echter op vervuild vruchtwater.. Prikte de eendenbek nou de vliezen lek? 🤷‍♀️

Even schakelen, dat werd inleiden.. Maar mooi bijkomend voordeel... zo zouden we des te sneller onze dochter Yuna in onze armen houden! 

Een portie weeënopwekkers zorgde voor weeën maar de ontsluiting bleef een beetje achter.. De vliezen waren waarschijnlijk aan de bovenzijde stuk dus de arts besloot daarop de vliezen ook van de onderkant te breken. Dit zorgde al snel voor zulke heftige weeën dat mijn buik ook tussen de weeën door veel pijn ging doen, gauw omschakelen naar weeënremmers.. Ondertussen verloor ik veel bloed, zelfs stolsels waardoor ze bang waren dat mn litteken van de keizersnede die ik al eerder heb ondergaan aan het scheuren was.. 

Maar erger dan mijn pijn en bloedverlies: Yuna haar hartslag vloog schrikbarend rap omlaag was op het scherm te zien... Ineens stond er 6 man rondom het bed.. Juist op dát moment raakte ook de elektroden om haar hartslag te monitoren los van haar hoofdje en was de stress compleet... Ik werd rap op m'n linker zij geworpen. Het O.K. team werd gebeld! Daar werd de enige vergissing gemaakt waar wij het geweldige team van ons ziekenhuis op konden betrappen.. Over de telefoon werd gesproken van code ROOD... Veel van wat er gebeurde ging compleet langs mij heen, maar deze opmerking kwam wel degelijk binnen.. Gelukkig werd de kleur snel bijgesteld naar oranje, bewust van de verspreking..

Toen dus vlot op voor (OPNIEUW) een spoedkeizersnede. Achteraf bleek 't litteken nog intact maar was de huid heel dun, dus scheuren was volgens artsen misschien wel gebeurd met een langere periode van weeën..

Na de geboorte van onze kerngezonde Yuna 💕 heb ik zelf nog een uur op de operatietafel gelegen. Totaal bloedverlies: 2 liter.. 

Bevallen... Het lijkt niet voor mij weggelegd! Nu dus opnieuw herstellen van een operatie.. Waar eenmaal thuis m'n herstel tevens geremd werd door verschrikkelijke rugpijn.. Het leek eerder te gaan om een zenuw dan spier.. Diclofenac en paracetamol tegen de pijn.. en 's nachts om überhaupt een moment te kunnen slapen aan de kortwerkende morfine...😔

Wat was dit pittig.. en wat stond ik er op momenten vaak naast ipv dat ik mee kon draaien tijdens de eerste week met onze mooie dochter. 

Uiteindelijk heb ik mij zondag bij elkaar geraapt.. Want ik kon kiezen.. Kiezen voor de pijn en daarmee treurig op slaapkamer zitten/liggen/rondijsberen óf kiezen voor dezelfde pijn en bijdragen aan alles rondom Yuna.. Ik heb voor dat laatste gekozen en het lijkt juist door die beweging nu wat beter te gaan..😊

Mn lijf is hard aan het werk. M'n wond geneest goed.. Ik heb nu eigenlijk nog meeste last van de bijwerkingen van het bloedverlies.. Soort van hoofd-vol-watten-effect..

Maar mijn meisje.. 😍😍😍 da's het enige medicijn dat ik nog neem.. en ook het enige 'medicijn' dat écht werkt! 🥰 Lekker toch op die roze wolk, door onze wolk van een dochter!

3 jaar geleden