Snap
  • Bevallingsverhalen
  • Bevalling
  • tienermoeder
  • boysmom
  • teenmom
  • liefdeopheteerstegezicht

17 jaar en bevallen wat nu ?

Van feesten naar voeden

De dag dat ze mijn zouden gaan inleiden via een ballontje die mijn ontsluiten zou moeten oprekken. Ik heb de hele zwangerschap zoveel verhalen gehoord dat ik zelf niet meer wist wat ik er nou van moest verwachten. Daarom heb ik er voor gekozen om alle opties open te laten en alles op me af te laten komen. Alle opties open betekende voor mijn wel of geen verdoving, keizersnede of een gewone bevalling . Alle opties die jij kan bedenken voor een bevalling had ik allemaal open gelaten. Ik als 17 jarige meisje wist het een het ander maar eigenlijk niks alle opties open laten leek voor mij de beste oplossing. Om zo gemakkelijk in me bevalling te gaan en me bevalling te onder gaan.

Ik moest mij om 0700 s ’ochtends melden op de verlosafdeling in het Sofia kinderziekenhuis. Ze zouden daar de bevalling gaan inleiding. Door een ballon te plaatsen zullen ze mijn ontsluiting oprekken.Na het plaatsen van een ballon is het wachten geblazen.

Heel de dag heb ik gelopen gelopen gelopen en nog is gelopen.Zo heb ik denk wel 100 keer het hele ziekenhuis gezien. Tijdens het lopen op en af toch wat weeen maar nog lang niet genoeg. Samen met mijn vriend, ouders en schoonouders liepen we het hele ziekenhuis af in de hoop dat mijn ballontje er uit zal vallen.Na een hele dag lopen en hopen zat de ballon nog steeds stevig vast.

1 juli 2016

0700 s ‘ochtends stond de zuster voor me bed met de mededeling dat ik me even moest gaan opfrissen.Binnen enkele minuten zal de gynaecoloog langs komen om te toucheren.

Snel had ik me opgefrist en klaar gemaakt voor de bevallingsdag.

Rond 0715 was de gynaecoloog er en had ik 3 centimeter ontsluiten en werd het ballontje verwijderd. Wat was ik blij zeg snel me vriend gebeld me moeder en schoonmoeder wat die moesten der allemaal bij zijn.

Me moeder was nog een twijfel of zij de bevalling helemaal zal meemaken,want ze wist niet of ze het helemaal aankon om mijn pijn zien lijden. Mijn vriend had mijn moeder opgehaald en mijn schoonouders waren ook al onderweg.

Ik werd naar de verloskamers gebracht en daar werd gelijk mijn water gebroken. Het is even een vies en warm gevoel maar je bent het ook zeker weer zo vergeten.Langzamerhand kwamen mijn vriend,moeder en schoonmoeder binnen gewandeld.Na een korte uitleg van de dag werd ik aangesloten aan de weeen opwerkers door middel van een infuus.

Alles was ingang gezet en nu was het afwachten tot onze kleine vriend zich zal melden.

De weeën

Ondertussen waren de weeën wat heftiger geworden en was ik helemaal in me zelf gekeerd. Als je binnenkort gaat bevallen neem deze tip van mee als jij je in jezelf terug keer en je afsluit van de rest kan je alle weeën heel goed opvangen.

Mijn vriend zat naast me en me schoonmoeder was op mijn rug aan duwen om daar de pijn een beetje tegen te gaan. Na 3 uur kwamen ze weer toucheren en was het inmiddels 11 uur.Jammer genoeg waren en nog geen centimeters bijgekomen..

Kan gebeuren dacht ik nog de volgende keer als ze komt controleren zal het wel stuk meer zijn. Zelf was ik rustig alle weeën aan het opvangen en tussen de weeën kon ik ook nog een praatje of een grapje maken.(of mijn vriend heel boos aankijken omdat hij een grapje maakte)Van het ziekenhuisbed ging ik nog even naar een stoel maar toch hup weer terug naar het bed. Rond 2 uur s ’middags kwamen zij nog even bij mij kijken hoeveel ontsluiting ik had.Jammer genoeg waren we maar 1cm op geschoten..

De weeën waren bijna niet meer te doen en werden steeds heftiger.

De laatste loodjes..

Ik mocht kiezen voor een ruggenprik en die heb ik ook genomen. Om half 3 heb ik de eerste ruggenprik gehad jammer genoeg sloeg deze ruggenprik niet aan . Een half uur later om 3 uur kwamen ze nog een keer controleren en hebben ze de 2e ruggenprik geplaatst  De 2e ruggenprik sloeg ook niet aan ondanks dat ik dacht dat het wel iets werkte maar dat zat dus echt tussen mijn oren.

Mijn schoonmoeder stond nog altijd naast me en was me rug aan het masseren. Ik weet het nog zo goed ik zei zachtjes tegen haar ik denk dat ik moet poepen . Als ik dit terug lees moet ik nog steeds lachen. Eerst dachten ze dat dat nooit zou kunnen omdat ik 2 uur geleden nog maar 4cm ontsluiten had. We waren ondertussen al bij de 10 cm.

Nu moest ik het echt gaan doen onze vriend komt eraan. Mijn moeder heb ik naar me toe geroepen en aan de andere kant stond mijn vriend. Mijn schoonmoeder heeft mijn bevalling gefilmd. Ik heb daar voor gekozen omdat ik bang was dat ik door de verdovingen en niet bij zou kunnen zijn dat ik mijn kind geboren zou zien worden.

Daar is hij dan !

15:45 was onze grootste wonder er na 5 keer persen kwam hij te wereld.Daar ging al mijn pijn zo weg. Ik kreeg hem gelijk in me armen en alle moeder gevoelens kwamen gelijk tevoorschijn.

Na een bevalling van 8 uur was onze zoon geboren.

Mijn zus en schoonbroertjes waren allemaal gekomen. Iedereen kwam gelijk onze mooie zoon bewonderen. Later die avond is mijn broer met schoonzus nog snel gekomen om hun neefje te komen bewonderen. Door de ruggenprikken die ik gehad heb moest ik nog een nacht in het ziekenhuis voor dat wij naar huis mochten.