{{ message.message }}
{{ button.text }}

Zwangerschapsupdate 2e trimester

Zwangerschapsmisselijkheid, werk, bekkeninstabiliteit

Afbeelding blog 'Zwangerschapsupdate 2e trimester'

Inmiddels ben ik bijna 33 weken zwanger, ik ben dus al een tijdje in mijn derde en laatste trimester van deze zwangerschap gekomen. Ik krijg veel vragen hoe het met mij gaat. Vandaag een update hoe het tweede trimester is verlopen. Het trimester waarin misselijkheid vaak minder wordt, je meer energie krijgt en dus het beste moment in je zwangerschap moet zijn. Hoe is dat voor mij gegaan?

Zwangerschapsmisselijkheid

In mijn zwangerschap van Maya was ik vrijwel tot het einde ontzettend misselijkheid. Vanaf een week of 28/30 werd dat ‘minder’, althans niet persé minder maar ik had toen zoveel andere klachten dat die de overhand namen haha. Helaas nam deze zwangerschap de misselijkheid niet af, soms leek die juist erger te worden. Ik merkte wel dat de mate van misselijkheid heel erg afhing van hoe moe ik was. Maya slaapt over het algemeen goed door, maar ze is in mijn tweede trimester best vaak ziek geweest en had last van doorkomende tandjes: kiezen en snijtanden tegelijk. De horror. Maya heeft veel last van doorkomende tandjes en dat betekende dat wij langere tijd meerdere malen per nacht eruit moesten. Gevolg was dus dat ik daar echt ontzettend moe van werd en ik daardoor weer steeds vaker de wc knuffelde ;-). Nou moet ik heel eerlijk zeggen dat mijn man mij echt zoveel mogelijk heeft proberen te ontlasten, maar ik werd gewoon snel wakker als Maya begon te huilen. Slecht slapen deed ik overigens niet alleen door de nachten met Maya, ook als zij doorslaapt werd ik gewoon veel wakker. Ik draai heel veel in mijn slaap maar door mijn bekken gaat dat al niet meer zo makkelijk, daarover zo meer.. Doordat ik veel misselijk was, de wc regelmatig knuffelde en daardoor vrij moe was werd mijn energielevel natuurlijk ook niet beter. Ik heb er dan ook weinig van gemerkt dat dit het trimester is waarin je juist energie moet hebben….

Werken

Mijn energielevel had natuurlijk weerslag op mijn werk. Althans, het ging allemaal nog wel hoor.. maar 36 uur werken van 4 dagen van 9 uur werden lastiger. Vanaf vrij vroeg in mijn zwangerschap werkte ik al halve dagen op kantoor en de rest van de dag thuis.. maar die middagen thuis veranderde steeds meer in middagen wc knuffelen. Ergens in het tweede trimester besloot ik dan ook in overleg met mijn manager dat ik iets minder zou gaan werken. Vervolgens heb ik nog een (bel)afspraak gehad met de arboarts en die wilde dat ik daarnaast 2 dagen vanaf huis zou werken. Dat scheelde weer 1,5 uur reistijd per dag en dat zou mijn energielevel ten goede komen. Ik werkte al regelmatig thuis maar voor mij was het goed dat het nu ook echt afgesproken was. Ik werk nu 4 dagen van ongeveer 6 uur. Sommige dagen is dit lastig i.c.m. mijn misselijkheid, maar andere dagen gaat het goed. Sinds de Corona pandemie werk ik alleen nog maar thuis. Ergens fijn, maar ergens ook niet.. de afleiding van het werken op kantoor met mensen om mij heen was heel fijn. Ook werk ik op kantoor efficiënter omdat ik daar 2 grote beeldschermen ter beschikking heb. Ik werk nog twee weken en dan start mijn verlof.. wel gek hoor om die deze keer vanaf huis te beginnen!

Bekkeninstabiliteit

In de zwangerschap van Maya kreeg ik last van mijn bekken, wat uitmondde in bekkeninstabiliteit. Na de bevalling had ik het idee dat dit een stuk beter ging, maar in werkelijkheid leek dat maar zo.. Ik had toen zoveel ellende van mijn stuitje en die pijn was nogal overheersend. Zodra die pijn minder werd, merkte ik dat ik meer last kreeg van mijn bekken. Toch ging het na heel wat fysio weer een stuk beter en ging ik niet zo vaak meer naar mijn fysio toe. In deze zwangerschap had ik al vrij snel weer last van mijn bekken en ging al met 10 weken ofzo weer richting de fysio. De bekkeninstabiliteit is in alle hevigheid terug en lijkt nu ook erger te zijn dan bij Maya. Niet zo gek natuurlijk, want ik sleep Maya nu vaker mee en die weegt inmiddels ook alweer bijna 10 kilo. Gelukkig kan ze wel zelf lopen, maar dan nog ontkom ik er niet aan haar regelmatig te tillen. Zeker als ze regelmatig ziek is dan wil ze veel getild worden en aan mij plakken. Ook het doen van huishoudelijke taken gaan zo goed niet meer. Laatst heb ik uitgebreid de badkamer geschrobd en de dag erna beneden gedweild. Vervolgens kon ik een week amper bewegen haha. Dit klinkt heel overdreven, maar het is echt best heftig deze keer. Ik doe om die reden ook niet zo heel veel meer. Ik zou een tijdje terug (voor de Corona pandemie) met een vriendin naar een concert gaan, maar aangezien we daar waarschijnlijk moesten staan wist ik al dat ik dat niet zou volhouden. We hebben de kaartjes uiteindelijk verkocht en achteraf bleek dat maar goed ook. Die week had ik weer net iets teveel gedaan dus die zaterdag kon ik weinig. Het is een beetje roeien met de riemen die ik heb, waarbij ik rekening moet houden dat de dagen waarop ik mezelf best goed voel, ik niet ineens van alles ga ondernemen. Dat zit namelijk in mijn aard en krijg ik achteraf altijd spijt van. De fysio bezocht ik regelmatig, maar door de Corona pandemie mag dat nu ook niet… Daar baal ik erg van want door mijn bekkeninstabiliteit heb ik veel pijn en voel ik mijn stuitje weer verschuiven.. Hopelijk kunnen die afspraken binnenkort weer doorgaan en heb ik daar wat verlichting door.

Geslacht

Ik heb op Instagram al regelmatig laten weten dat we het geslacht deze keer niet weten, toch krijg ik daar nog bijna dagelijks vragen over. Wij weten het geslacht echt niet en we houden het niet geheim. Dat zou ik niet kunnen. Ik heb ook geen voorgevoel of dromen gehad over het geslacht. Ik wilde bij Maya eigenlijk al niet weten welk geslacht ze had. Mijn man wilde dit toen wel en had mij overgehaald om het wel te weten en ik vond het toch wel praktisch. Toch heb ik altijd aangegeven dat ik het een keer niet wil weten, dus dan is deze zwangerschap hét moment. Wij gaan er namelijk vanuit dat ons gezin zo compleet is.. Gelukkig wilde mijn man het deze keer ook niet weten. Van Maya hebben we nog wel wat onzijdige kleertjes en ik heb net 2 lieve boxpakjes besteld in neutrale kleurtjes. Ik weet inmiddels dat kleertjes zo gehaald en online besteld zijn dus ik maak mezelf daar niet zo druk om :-).

Mijn tweede trimester was dus niet zo geweldig. Misselijkheid, overgeven, vermoeidheid, bekkenklachten. Toch ben ik vrij optimistisch hoor! Het einde komt nu steeds meer in zicht en ik weet dat de klachten – als het goed is- wel weer voorbij gaan. Die bekken dat is wel een dingetje, maar ook daar heb ik vertrouwen in dat dit wel weer goed komt na de bevalling. Van mij mag het wel juni zijn, het liefst knip ik in mijn vingers en is het zo ver, maar ik zal nog even geduld moeten hebben. Die kleine moet ook nog heel wat weekjes verder groeien in mijn buik, maar vanaf week 38 ben je welkom kleintje ;-)!

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je