Terug
Blog header image

We hebben te lang gewacht mevrouw! (18)

Yvar is 2 dagen oud en we hebben wat gesprekjes met de artsen. Wat de gynaecoloog mij verteld zie ik totaal niet aankomen!

Nog steeds is het 24 januari 2015. De dag dat onze Yvar geboren is. Na het avondeten (wat niet te eten is) ga ik weer naar Yvar op de neonatologie. Ik zie dat het infuusje is geprikt en natuurlijk moest hij huilen. Zo zielig! In z'n klein handje een infuus. Maar alles voor onze kleine man. Niet veel later komen mijn broer en zijn vrouw Yvar bewonderen. Ik lig in het ziekenhuisbed en heb Yvar vast. Hij heeft net gedronken en hij slaapt lekker bij mij. Omdat Yvar in de couveuse ligt mogen allen ik en Paul Yvar vasthouden. Dus ze kunnen alleen kijken en af en toe een keer over zijn handje en wangetje strijken. Ook mijn ouders, Paul zijn zus en moeder zijn inmiddels ook gearriveerd. Om de beurt komen ze naar binnen. Toch wel jammer dat hij niet gewoon bij mij op de kamer is / of gewoon thuis is. Ik vertel ze allemaal dat we morgenvroeg een gesprek met de kinderarts hebben. Zij gaat dan nog alles even toelichten hoe het e.e.a. verlopen is tijdens de geboorte van Yvar. Ik ben wel erg benieuwd wat ze nog te vertellen heeft. Ook komt morgen de gynaecoloog nog even bij mij langs. Vandaag zijn er ook al verschillende van de afdeling gynaecologie langs geweest om te vragen hoe het met mij is. Blijkbaar maken ze zich toch zorgen over mij. Ik vertel tegen mijn moeder dat ik vanmiddag met het weg doezelen de bevalling wel een paar keer voorbij heb zien flitsen. Maar daar maak ik mij niet zo zorgen om nu. Mijn moeder zegt wel dat ik het even goed in de gaten moet houden en dat doe ik dan ook!

Om 21:30 uur ga ik samen met Paul nog 1 x naar Yvar om lekker met hem te buidelen en te voeden. Wij genieten van dit moment samen met Yvar. De verpleegster vertelt dat Yvar misselijk is. Waarschijnlijk heeft hij een hersenschudding overgehouden van de vacuüm die 4 x mislukt is. Ook heeft hij een super grote blauwe plek op zijn hoofd en er zitten zelf ook korstjes waar de vacuüm heeft gezeten en waar ze de krasjes hebben gemaakt voor de zuurgraad meting. Ik vind het zo zielig! Om 22:30 gaat Paul naar huis en ik terug naar de kamer. Ik mag voor de 1e keer kolven om de productie wat opgang te helpen en ja hoor er komt al wat melk uit. Mooi dat dit bestaat! Het is al 23:00 uur geweest en ik ga maar eens wat proberen te slapen. De ruggenprik werkt nog steeds door en word morgenvroeg om 06:00 uur uitgezet. Ook heb ik nog een katheter dus naar de wc hoef ik ook niet meer. Als ik de lamp uitmaak flitst de dag voorbij. Ik realiseer mij dat ik vandaag maar 4 x hem vast gehouden heb. Dat Paul hem maar 2 x vast gehouden heeft. Dat mijn moeder die alles van zo dichtbij heeft meegemaakt hem nog niet vast gehouden heeft. Ik vind het zo erg voor haar! Het beeld dat Yvar geboren word en dat hij niet huilt. Dat ik niet weet wat er met hem aan de hand is. Dat ik 2 uur hebben moeten wachten voordat ik hem vast mocht houden. En zo komt alles nog een keer voorbij en ik huil mijzelf in slaap. Die nacht schrik ik vaak wakker. Constant zie ik de bevalling in mijn droom. Constant voel ik het getrek in mijn lijf van de keizersnede. Het is echt heel naar en elke keer huil ik mij weer opnieuw in slaap. De nacht duurt lang.........

Om 06:00 uur komen ze mijn ruggenprik uitzetten. Eindelijk heb ik straks weer gevoel in mijn benen. Ik kan niet meer slapen en pak een tijdschrift en lees wat. Om 08:00 uur komen ze met het ontbijt, dit werk ik vrij snel naar binnen want als ik dit op heb gaan ze mij wassen en mag ik naar Yvar voor te buidelen en voeden. Om 09:00 uur ben ik gewassen en op weg naar Yvar. Eindelijk weer mijn kleine mannetje vasthouden. Paul komt vandaag ook op tijd naar het ziekenhuis want om 10:00 uur hebben we gesprek met de kinderarts. Heerlijk is het om weer wat tijd door te brengen met Yvar. Ik geniet zo intens van dit moment. Kijk daar is papa zeg ik tegen Yvar. Ik ben ook blij dat ik Paul weer zie en ik geef hem meteen Yvar zodat hij ook wat tijd met hem heeft. Daar is de kinderarts al. Ze geeft ons een handje en ze zegt dat Yvar zich goed herpakt heeft. De kinderarts begint te vertellen: Het enige wat Yvar had toen hij geboren was was een hartslag. Vandaar de apgarscore van 1. De rest wat niet aanwezig. Ook geen ademhaling. Wij hebben hem geholpen zijn longetjes met zuurstof te vullen doormiddel van beademing. Hij begon toen een klein beetje te huilen maar niet zoals het zou moeten zijn. Wij hebben toen meteen zijn bloed gecontroleerd op de infectiewaardes en deze waren aanwezig. Naar 1 minuut was zijn apgarscore een 4 en naar 5 minuten een 6. Zoals jullie weten zijn de infectiewaardes nog meer gestegen en hebben we hem een infuusje gegeven met antibiotica. Omdat de schommelingen in zijn zuurstof aanhielden hebben we hem gisteren een tijd niet uit de couveuse gehad. In die tijd heeft Yvar zich goed herpakt en gaat het nu de goede kant uit. Echter moet hij die 7 dagen wel echt in het ziekenhuis blijven want er is geen andere manier om deze antibiotica dan via het infuus. Overmorgen komen ze trouwens voor de hielprik. De zuurstof dipjes moeten 48 uur stabiel zijn en dan mag hij bij jou op de kamer. Mocht het vanaf nu niet meer gebeuren met de dipjes dan mag hij dinsdag bij jou op de kamer. Hier gaan we voor duimen!

Deze dag bestaat voornamelijk uit het pendelen van de kraamafdeling naar de neonatologie naar Yvar. Elke keer als hij voeding nodig heeft bellen ze van de neonatologie dat Yvar honger heeft en de verpleegsters van de kraamafdeling brengen mij dan weer naar Yvar. Ik geniet van deze momentjes samen met mijn kleine mannetje.

In mijn middag slaap heb ik weer last van nachtmerries. Weer flitst de bevalling voorbij. Ik word er bang van. Paul is bij mij op de kamer en vraagt of het wel gaat. Hij ziet dat ik elke keer wakker schrik en dat ik dan erg bang ben. Misschien moet ik het aangeven bij de verpleegsters dat ik er zoveel last van heb. Dit doe ik en ze gaan het overleggen met de gynaecoloog.

Om 18:00 uur krijg ik bezoek van de gynaecoloog en hij vertelt het volgende: We hebben het er om 22:30 uur al over gehad om wellicht een keizersnede uit te voeren i.v.m. dat de ontsluiting niet goed verliep en omdat er toen veranderingen waren op het CTG (hoe kan het dan in vredesnaam dat Yvar dan pas om 04:13 uur geboren is) Wij hebben te lang gewacht mevrouw met de keizersnede. Deze had we allang eerder moeten uitvoeren. Ik schrik van zijn verhaal en weet even niet wat ik moet zeggen. Ik kan niet geloven. Waarom hebben ze zolang gewacht dan?! Nu moet ik hier een week blijven omdat Yvar het zo moeilijk heeft gehad in mij buik en de reden is waarschijnlijk omdat ze te lang gewacht hebben. Dit denk ik alleen, ik kan de worden niet uit mijn strot krijgen. Wat ben ik ontzettend teleurgesteld en verdrietig.... wat doet dit pijn! En dan begint hij over de nachtmerries die ik heb. U kunt wel een slaaptabletje krijgen als u wilt..... Ik ben we toe aan een goede nachtrust en zeker naar dit verhaal. Ik begrijp dat u het zo moeilijk heeft. U bent tenslotte ook 2 x bevallen! Wellicht is het ook verstandig dat u een keer met de psycholoog praat. Dit vind ik een goed idee. Ik geef het door aan de verpleging en zij regelen dit verder. Ik kom deze week nog eens terug. Sterkte en geniet van de kleine Yvar.

De woorden van de gynaecoloog denderen nog door mijn hoofd...... te lang gewacht.... 2 x bevallen maar 1 kind..... Het was heftig, TE HEFTIG! Dat weet ik nu wel zeker!

Lindsy83
6 jaar geleden

Jeetje zeg, dit was echt heftig! Fijn dat ze je een slaappilletje wilden geven, maar daar halen ze je angst niet mee weg... Ik ben echt blij dat alles uiteindelijk nog goedgekomen, maar wat een hel zijn jullie doorgegaan! Dikke knuffel!

Ilona0903
6 jaar geleden

Het haalde mijn angst zeker niet weg. Maar gelukkig wel een nacht goed geslapen! Dankje voor jou lieve berichtje! Xx

Blog header image

DE GEZELLIGSTE PUZZELTIJD VAN HET JAAR

Jan van Haasteren Junior

Wie kent ze niet, de creatieve en humoristische puzzels van Jan van Haasteren Junior. Elke puzzel heeft zijn eigen verhaal.

De perfecte tijd om te gaan puzzelen

Het wordt donkerder in huis, de kaarsjes staan aan, een heerlijk moment om samen te puzzelen. Je gedachten op nul en helemaal in de puzzel verzinken. Met één doel, de puzzel op te lossen.

Wist je dat als jongere kinderen puzzelen ze een betere hand- oogcoördinatie ontwikkelen? Kinderen hun geheugen wordt gestimuleerd, welk stukje paste niet en welke zou dan wel kunnen passen? Ook leren ze door te gaan als het even niet lukt en in oplossingen te denken.

Herken je dat gevoel ook? Dat geluksgevoel als je weer een puzzelstukje op de juiste plek hebt gelegd? Dopamine komt vrij in je hersenen als je een stukje weer goed gelegd hebt, ook wel het gelukshormoon genoemd. Hierdoor word je blij, krijg je een voldaan gevoel en zin om de puzzel af te maken.

Op zoek naar herkenningspunten 

Jan van Haasteren Junior zijn niet zomaar puzzels. Dat Jan van Haasteren een striptekenaar is geweest is wel te zien in zijn puzzels. Je kan helemaal in je gedachten verdwijnen in de puzzel. Je eigen stripverhaal bedenken. Al puzzelend kom je allerlei verschillenden karakters tegen.

Heb jij de kenmerkende Jan van Haasteren items al weleens gevonden, als de haaienvin, schildpad, superslak of de handjes? Deze zijn vaak te vinden in de puzzel. Uren lang kijkplezier na een voldaan gevoel van het maken van de puzzel.

Wij zijn dol op de Junior puzzels van Jan van Haasteren, na het laatste stukje gelegd te hebben bedenken we ons eigen verhaal erbij en vertellen deze aan elkaar. Dit wekt de leukste momenten op! Humor, dat heeft Jan van Haasteren wel!

Als je ze zelf wil bestellen, als cadeautje voor de feestdagen bijvoorbeeld (tip!), dan kan dat hier. Veel puzzelplezier! 

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Blog header image

Sinterklaasavond met PLUS

Het heerlijke avondje staat weer voor de deur. De leukste tijd van het jaar vind ik zelf. De dagen worden korter en het is langer licht. Dat betekent voor mij gezellig samen op de bank met de openhaard en kaarsjes aan. En uiteraard met wat lekkers. Eerst boodschappen doen. 

Sinterklaas

Voordat we lekker kunnen smikkelen op de bank met deze donkere dagen voor Sinterklaasavond, gaan we boodschappen doen. Wij komen graag bij PLUS omdat daar fijne aanbiedingen zijn. Ik blijf toch een Nederlander zullen we maar zeggen, haha. Buiten de aanbiedingen is het vers gesneden beleg van PLUS onze favoriet! 

Voor Sinterklaas hebben ze ook een ruim assortiment aan lekkernijen. Zoals chocoladeletters in vele verschillende smaken, pepernoten in vele verschillende smaken, chocolade Sinterklaasjes, banketstaaf of speculaastaart en nog veel meer. Persoonlijk vind ik de pepernoten van het eigen huismerk heerlijk knapperig. Ook die met chocolade eromheen vliegen er hier thuis doorheen. Ook altijd erg handig voor het schoentje zetten om de schoentjes te bestrooien.

Onze favorieten 

Waar ik nog meer voor naar de PLUS ga is het ruime assortiment aan groente en vlees. Persoonlijk ben ik vaak een beetje inspiratieloos als het om avondeten gaat. Op de website van PLUS kan je veel recepten vinden, erg handig als je, net als ik, inspiratieloos bent. Je kunt het heel makkelijk online bestellen of je maakt een lijstje en gaat dan naar de winkel. Net wat je makkelijk vindt.

Online boodschappen doen

Moeder Teresa hier vergeet altijd boodschappen te doen en moet dan soms per week wel 8 keer op en neer naar de supermarkt. Gelukkig hebben ze online boodschappen uitgevonden. Daar kun je fijn per categorie zien wat je besteld hebt. Echt heel handig en praktisch als je net zo’n chaoot bent als ik. 

Waar gaat jullie voorkeur naar uit? Online of winkel? En doen jullie meteen voor de hele week boodschappen of lekker 3 keer op een dag? 

Voor het heerlijke avondje van Sinterklaas heb ik lekker strooigoed in huis gehaald. Ook lekker broodjes voor in de oven en natuurlijk vleeswaren van PLUS. Een lekker hapje voor op tafel is ook altijd gegarandeerd succes. Wij zijn er klaar voor, jullie ook?

Blog header image

Mama mist jou

Foto’s van je kijken blijft zo moeilijk.            Als ik je zie word ik zo blij en verdrietig tegelijk.                                                                                                  Verdrietig dat ik je nooit meer kan knuffelen, kusjes kan geven en vast kan houden.                                                             Blij en trots dat jij mijn dochter bent. Ook al ben je er niet meer, mama denkt elke dag aan jou.