Snap
  • Baby
  • overleven
  • rouw
  • mamavaneenengel
  • realiteitscheck

Wanneer het allemaal even te veel is...

Vandaag heb ik een mega slechte dag. Echt slecht. Ik dacht eigenlijk continu dat het wel ging maar schijnbaar heb ik dat mijzelf wijs gemaakt. De waarheid is dat het er vanzelf uit komt en je er niet zomaar aan ontsnapt.

Volgende week... volgende week zou ons mooie meisje gehaald worden. Zou ze ter wereld komen. Maar de realiteit is: Ze komt niet meer. Ze was er al. En ze moest gaan.

Gisteren las ik dat iemand die tegelijk met mij was uitgerekend is bevallen. Haar kindje is op de wereld gekomen, gezond en wel gelukkig. De realiteit is: de mijne was niet gezond.

Vanmorgen zag ik voor het eerst iemand op het werk sinds maanden. Ze is terug van haar verlof. Haar kindje is geboren op de dag dat Chloé stierf. Realiteitscheck again.

De afgelopen weken zie ik allerlei zwangerschapsaankondigingen van vrouwen wiens kinderen geboren werden rond de tijd dat ik beviel van onze Lexie. Realiteit: ik ben zwanger geweest van onze tweede maar het is ons niet gegund geweest. En laat mij voorop stellen: ik gun een ieder een prachtige en gezonde baby. Ik mis alleen de mijne.

Al deze realiteitschecks kwamen er vanmorgen uit. Iemand zei iets verkeerds wat totaal niet hiermee te maken had maar het greep mij ineens naar de strot. Ze is er niet meer. Ja ze is in mijn hart. Voor altijd. Maar ik zal haar niet kunnen vasthouden meer, kunnen knuffelen, kunnen troosten, samen kunnen slapen en al het andere. Ze is weg. Ons mooie meisje.

Het maakt het er ook niet makkelijker op dat het voelt alsof de wereld om mij heen inmiddels zo ver doorgegaan is met draaien dat het lijkt dat Chloé voor anderen niets meer is. Er wordt niet echt meer over haar gepraat of echt gevraagd hoe het nu verder is. Ik wil niet dat ze vergeten wordt.

Omdat ik bleef huilen ben ik naar huis gegaan. Ik was niet in staat te functioneren vandaag. Vandaag niet. Morgen is er weer een dag. Nieuwe ronde.

Ik ben ook niet van steen.

Ook al ga ik er goed mee om, het betekent niet dat er geen verdriet meer is.

Chloé het verdriet zal er altijd zijn. Was je nu maar hier.

4 jaar geleden

Dank je wel voor je bericht. Erg lief.

4 jaar geleden

Wat een verschrikkelijk verdriet. Ik vind je heel dapper❤️