Snap
  • Baby
  • kinderen
  • Momlife
  • boysmom
  • angsten
  • babys

Mijn angsten nemen het soms over..

Voordat ik mijn kinderen kreeg had ik totaal geen angst.. Ik was wat dat betreft wel het meisje dat een waaghals was.. ik durfde alles. Het kon niet gek genoeg of in een pretpark niet hard genoeg gaan.. bungeejumpen, parachute springen ik vond het fantastisch.

Maar op het moment dat ik zwanger raakte begon ik me anders te voelen.. Ik merkte dat ik de zwangerschap eng vond.. Ik was bang dat mijn kindje niet gezond zou zijn. En dat mijn lichaam de zwangerschap zou afbreken..

Op de dag dat mijn zoon geboren werd voelde ik me trots en onbeschrijfelijk gelukkig. En merkte ik wel dat ik alles onder controle had. De angst die ik voelde tijdens de zwangerschap nam af. Ik dacht dat het wel te maken had met de hormonen. Want zo was ik niet toch??

Ons zoontje huilde ontzettend veel. Hij had reflux en koemelk allergie. Waardoor hij de eerste 9 maanden een vrij moeilijke baby was.

Vervolgens raakte ik zwanger van ons tweede zoontje. En begonnen de angsten weer toe te nemen in de zwangerschap. Maar ik was minder bang voor een miskraam. Ik werd ook wel geleefd door ons andere zoontje.

Toen hij geboren werd nam de angst toe.. Hij had veel opstart problemen. Hij werd na 2 maanden geopereerd. Operatie liep niet zoals het hoorde. Vervolgens werd hij opgenomen ivm koemelkallergie.. door de ziekenhuis opnames en zijn gedrag ben ik een behoorlijke angst gaan creëeren. Ik was zo bang dat hij het niet zou gaan redden...

Ik merkte na de moeizame start al snel dat hij een mama's kindje was.. ik durfde hem daardoor moeilijk bij andere mensen te brengen. Ik begon angst te voelen als ik in de auto zat.. ik begon me vreselijk te irriteren aan het gedrag van andere automobilisten in het verkeer.. want wat als ze tegen ons aanrijden.. ik heb wel 2 kinderen in de auto.

Waar ik eerst iedereen inhaalde in de auto durf ik nu amper gas te geven. Waar ik eerst met liefde aan het touw bungelde met bungeejumpen loop ik er nu met een grote bocht omheen. Want wat als mij wat overkomt.. dan hebben de kinderen geen moeder meer..

Ja mijn angsten nemen het soms van me over... STOM HE.

Nu ben ik er sinds kort achter gekomen dat het te maken heeft dat ik de opstart problemen van de kindjes gewoon nog geen plekje heb gegeven.. En ik ben druk bezig om het te verwerken.. Maar als ik dit tegen andere vertel voel ik me soms wel eens stom.. Dat ik zulke angsten heb gecreëerd.. en toch denk ik dat iedereen wel eens angsten voelt.. en dat het er ook wel eens bij hoort.. hoe denken jullie hierover?

4 jaar geleden

Zeer herkenbaar! Ik ben o.a. doodsbang in het verkeer als ik met mijn kinderen naar school fiets. Tot soms nachtmerries aan toe, waarin mijn kinderen verongelukken.

4 jaar geleden

Ik ben ook veel angstiger sinds ik moeder ben. Dan denk ik: wat is met mij gebeurd de afgelopen jaren?? haha