Blog header image

De schok van mijn leven.

Baby's en al het speelgoed wat geen speelgoed is. Ze zijn er gek op. KIJK ECHTER WEL UIT!

Je kunt er niet omheen. Baby's houden vaak van speelgoed wat eigenlijk geen speelgoed is. Verpakkingsdozen, rollen keukenpapier, en...snoeren, draadjes en knopjes.

Mijn huis is redelijk Baby-Proof. Traphekjes, beschermende kapjes voor de stopcontacten, een oven die op slot kan. De telefoon is geconfisceerd: het getal '6' kan ik er niet meer mee bellen dankzij Baby's eindeloze gekauw en gekwijl. Jammer, toch, dat in bijna elk Nederlands telefoon nummer die rottige zes voorkomt. Nu is het zo, sta je niet al voorgeprogrammeerd, dan kan ik je niet bellen. Als Nederland ooit z'n 1-1-2 verandert in iets met een zes, zal ik NAAST het ziekenhuis moeten gaan wonen. Voor als er iets ergs gebeurt.

Maar goed. Hoe fijntjes je ook denkt dat je je huis beveiligd hebt, een ongeluk zit in een klein hoekje. Zo ook vandaag.

Het is bijna onmogelijk om de hele dag je kind te vermaken. Niet van seconde tot seconde. Dus ook ik zat even wat verjaardagsslingers te bestellen terwijl de tuin steeds witter werd van de sneeuw, en zo kon ik mij mentaal voorbereiden op het naar buiten gaan wat eraan zat te komen.

"Batterij bijna dood," knipperde mijn laptop. OK. Oplader in het kindveilige stopcontact. Speelgoedmand ervoor geschoven. Kan niet veiliger.

Terwijl ik wat papieren bekertjes met het getal '1' erop in mijn virtuele boodschappenmand knikkerde, begon Baby te piepen. Zoas hij wel vaker doet.

"Nee, Baby," mompelde ik afwezig. "Niet nu". Ze moeten immers ook leren zichzelf te vermaken.

Was het een onzichtbaar engeltje die in mijn oor schreeuwde om mij half om te doen draaien? Of was het mijn moederinstinct?

Toen ik mij toch omdraaide, een seconde of anderhalf na het gepiep, zag ik dat Baby het opladersnoer OM ZIJN NEKJE had gedraaid, en de verkeerde kant op zat te leunen, waardoor het snoer steeds strakker om zijn nek ging zitten. Met een halve hardaanval verloste ik hem van zijn strop, en nam me voor om NOOIT MEER Baby langer dan driekwart seconde uit het oog te verliezen. Want Baby wil en kan ik nooit verliezen.

Annemiek2
6 jaar geleden

Heb je toevallig speelgoed met een lang koord of snoer? ook al een leuk iets om op die manier te gebruiken. Toen ik het zag gebeuren heb ik gelijk het trekkoord van de FP telefoon geknipt. Zoonlief mag geen kettingen touwtjes e.d. van mij. Dat is iets waar ik mij ongemakkelijk bij voel. Echt het zal niet de laatste keer zijn dat baby dit uit zal spoken. Soms is het verschil in geluidjes net dat seintje wat je alert maakt om in te grijpen

Lindsy83
6 jaar geleden

OMG ik weet hoe je je voelde! Het is nog niet zo heel lang geleden dat een boxspiraal mijn wondertje heeft geprobeert te wurgen... De technologie weet het al: piep is alarm! Nu moeten wij als moeder dat ook meteen herkennen ;) Ben je inmiddels al een beetje bekomen van de schrik? Het had op mij een behoorlijke impact...

Chiara
6 jaar geleden

Ohhh verschrikkelijk! Gelukkig is het me (nog) nooit overkomen! Maar sinds de Blog van Lindsy over een soortgelijke situatie ben ik extra scherp wat betreft speelgoedkeuze en snoeren/draden! Wel bijzonder toch dat je instinct het direct duidelijk maakt wanneer er echt iets niet goed gaat! Hopelijk ben je een beetje bijgekomen van de schik brr

MummySuze
6 jaar geleden

Ja Lindsey ik moest meteen aan jou denken en de boxspiraal! Afschuwelijk. Ja ben wel iets bijgekomen gelukkig. Ben jij al bij??

MummySuze
6 jaar geleden

Hi Chiara, ik ben gelijk een tas in gaan pakken en naar het zwembad vertrokken: afleiding! Het eerste wat ik deed toen ik thuis kwam was checken of er geen lang snoer over de grond krioelde. Brrrrrr... Hope it will never happen to you!!

MummySuze
6 jaar geleden

Nou nu weet ik waarom het FP snoertje van de ouderwetse speeltelefoon zo kort is dat je met je neus in de draaischijf hangt als je net wil doen of Opa belt om Baby te vermaken!!!! Kettingjes ... Inderdaad... Nee! Heel goed!

peetje80
6 jaar geleden

O bah dat zijn dingen die je liever niet wilt meemaken. Gelukkig is het goed afgelopen.

Lindsy83
6 jaar geleden

Gelukkig maar! Ja van die shock ben ik inmiddels aardig bij gekomen, maar ik had gisteravond weer wat anders leuks... Niks ernstigs met mijn zoontje gelukkig ;) Heb er wel een blog over geschreven.

SuusJansen
6 jaar geleden

Wat zal je zijn geschrokken! En natuurlijk wil je Baby nooit, maar dan ook echt nooit, verliezen! Een ongeluk zit in een klein hoekje... Gelukkig liep het goed af.

Myfteria
6 jaar geleden

Holy piep dat is schrikken. Nog nooit meegemaakt maar ik ga het huis nog wel een keertje rond denk ik

MummySuze
6 jaar geleden

Ik hoop dat ik er vannacht geen nachtmerries over krijg...

MummySuze
6 jaar geleden

Yes please, have another look around. Ik had namelijk niet durven bedenken dat hij zo'n betrekkelijk zwaar snoer om zichzelf heen gewikkeld zou kunnen krijgen, but he did!!

MummySuze
6 jaar geleden

Gelukkig wel. Steeds als ik er weer aan denk, draait mijn maag op slot en kan ik mezelf we voor m'n hoofd slaan!

MummySuze
6 jaar geleden

Ik ga hem NU lezen, Lindsey!

Anoniem
6 jaar geleden

Vorige week uit het karretje tuimelen en nu zichzelf bijna gewurgd. Ondernemend typje is baby toch. Je hebt inderdaad geen ogen en handen genoeg als ze zo klein zijn. En ze zijn ook nog zo snel. Gelukkig is ook dit weer goed afgelopen phew. Ik begrijp nu ook waarom je af en toe belt. Er zit geen zes in mijn telefoonnummer haha.

MummySuze
6 jaar geleden

Hahahaha- niet snel je nummer veranderen, hé? Ja, Baby kruipt rap de gevarenzone in. Ik denk dat hij stuntman wordt. Ik houd mijn hart vast.

mamavaneenmeisje
6 jaar geleden

Hier niet zo'n ervaring met mijn kindje maar met onze kat. Deze had zichzelf namelijk bijna opgehangen aan een plastic draagtasje.... In de bijkeuken hoog hangt een droog rek. Onder een deel van dat droog rek staat een tafel. Daarboven op staan oa de voerbakjes van de kat dus die lopen daar vaak op. Nu hadden we een plastic tasje op de kop aan het droogrek gehangen zodat deze kon drogen. Maar onze kat is dus met haar hoofd door een hengsel van dat tasje gegaan. Hier kon ze zelf niet meer uit. Maar ze stond op het randje van de tafel en had er zo af kunnen vallen.... Dan had ze zichzelf dus op gehangen. Het was maar goed dat ik voor we weg gingen nog even langs de bijkeuken moest...... Had er niet aan moeten denken wat anders was gebeurt.....

MummySuze
6 jaar geleden

Oh neeee wat akelig eng! Ik ril helemaal terwijl ik dit lees. Ik heb inderdaad ook net tassen met grote hengels weggehaald want na zo'n avontuur ga je gemakkelijker de mogelijke gevaren spotten. Arme kat. Fijn dat je 'm gered hebt!!

Anoniem
6 jaar geleden

Ongelukjes zitten in helaas in een klein hoekje, je kan ze niet constant in de gaten houden.... Ik was 2 jaar geleden de tassen voor een paasweekend weg aan het pakken voor 3 kinderen, hun eerst allemaal "veilig" in de woonkamer geparkeerd, de 2 oudste op de bank met een leuk filmpje en de jongste op het speelkleed. Ik loop de trap op en hoor hem huilen, in automatisme loop ik door, want die tassen pakken zichzelf niet. Maar bij de volgende stap schreeuwt dat interne stemmetje "dit is niet goed, dit huiltje ken je niet!!!!!". Kom ik in de woonkamer en zie mijn zoontje huilend door de woonkamer kruipen met iets geks in zijn mond.... Had hij de haak van zo'n spin (elastieken ding waarmee je dingen vast kan zetten) door zijn wang heen gehaald!!!! In een reflex eruit gehaald, noodnummer van de huisarts gebeld (en die wordt na 1 keer al opgenomen, zo'n verademing na al die keren in de wacht te hebben gestaan) en de buurvrouw. Die voelde het ook aan, die had nog niet opgenomen of ze liet haar man de auto al omkeren. Dus kon meteen bij hem instappen terwijl zij bij de andere 2 kinderen bleef. Mijn zoon is nagekeken maar de huisarts heeft er niks mee gedaan, was een klein wondje die mooi dichtviel (dankzij het snelle handelen) en je ziet er niks meer van. Maar het schuldgevoel?! Dat slijt, maar gaat niet weg