Terug
Blog header image

Baby Bij De Tandarts

Hoe Ontwikkel Je Een Fobie Voor De Tandarts? Gewoon, Baby vroeg meenemen! Toch?

"Baby was vandaag bij de mondhygiëniste en hij-"

"Wacht 's even," onderbreekt mijn vriendin mij. Ze zet snel haar theekopje op tafel. "Hij heeft nog maar twee halve tanden, waarom moet hij dan-"

"Hij was met mij mee, poppie! Ik moest mijn knagers laten schrobben alvorens ze zo'n doorzichtige treinrails erop plakken volgende week."

"Oh, ja, je beugel. OK. En hoe ging het?"

Tja... Vandaag leerde ik hoe je het makkelijkst een fobie voor de tandarts kunt ontwikkelen. 

Met Baby in de MaxiCosi in de ene hand, en Prada in de andere, klom ik wiebelend en schoorvoetend de smalle, stijle trap op naar De Mond-Schoonmaak-Mevrouw.

"Aaaah, pas op, gaat het wel?" riep de tandarts van bovenaan de trap toen ze ons traag omhoog zag stuntelen.

"Oh wow! Wat een haar! Wat veel!" zei ze toen we eenmaal veilig in de tandartspraktijk stonden. Hoe wéét ze dat?

Oh. Ze doelde op Baby, niet op mijn benen.

Ik liet Baby op aanraden van de tandarts in de MaxiCosi zitten. Prada zette ik veilig op de vensterbank. De tandarts liet verlekkerd haar blik over het zachte, rode leer glijden.

"Is, is die écht?" vroeg ze. We keken beide naar mijn zielige, overvolle Prada, die uitpuilde van de baby speeltjes, luiers en billendoekjes nu hij even dienst deed als luiertas. Ik knikte. Ze leek toch onder de indruk.

Een mooi, zoet kind, én een Prada, moet ze gedacht hebben.

Ik klom in de stoel en kneep mijn knokkels ietsjes dichter tegen elkaar aan. Dat tandsteen wegkrabben voelt altijd alsof er met een mes over een baksteen wordt gerast, dat raggen tussen de tanden alsof iemand er een zwaardvis tussen hangt, en de rest... Nou ja, niet prettig.

Het geluid van het slijptol-achtige instrument ging aan, mijn maag vouwde zich dubbel, en Baby zette het op een krijsen.

"Ik neem hem wel op schoot," meldde ik. 

Nu zat Baby beduusd om zich heen te kijken naar de rode, gele en witte operatielampen boven hem, de hangarm met het dienblad vol met stekers, prikkers en andere langwerpige (martel-)werktuigen, en de steriele spoelbak met het groene, plastic bekertje. Hij lag op mijn buik, zodat hij zelfs nog op mijn mintgroene operatieslabbetje kon kauwen.

Het lawaai werd vervolgd. Baby huilde nu een tikje harder. In plaats van mijn lijf te laten verstijven om de pijn op te vangen, moest ik nu mijn lijf slap en zo ontspannen mogelijk houden, en Baby rustig over zijn bolletje en ruggetje aaien, terwijl ik met mijn vrije hand een knuffel-krokodil met een bek vol mensentanden in de lucht liet dansen, in de hoop dat Baby in de lach zou schieten. Noppes resultaat.

"Geef nie baby gustig maa," stamelde ik met open mond. Ik probeerde hem gerust te stellen, al was praten lastiger dan een berg beklimmen op hakken. Bloed stroomde mijn keel in. Die ijzersmaak was goor. Hoe doen leeuwen, muggen en vampiers dat in vredesnaam, vroeg ik mij af. Dit was zó ranzig, ik kokhalste een beetje. Ik kon niet slikken. Ik lag vast. Baby krijste nu  harder. Ik voelde snot en tranen over zijn kinnetje druipen. Arm wezentje!

Het was de herrie. De stofzuiger en de haardroger moet hij thuis ook niets van weten.

Wanneer was het nou eens afgelopen?

Ja. Ze klikte het apparaat uit en rapporteerde dat ze handmatig wel verder zou gaan. Minder leuk voor mij, maar als je moeder bent draait alles om je kind, toch?

Dus terwijl mijn comfort nog dieper onder het ijs zakte, wreef ik Baby nogmaals over zijn haartjes en werd hij ietsje rustiger.

Nadat ik al het bloed had uitgespuugd, mocht Baby in het groene bekertje bijten. Dat is heilig. Hoera! Er kon weer een lachje vanaf.

Ik neem hem zeker mee naar de volgende reguliere tandartscontrole, waar, als het goed is, niets drastisch of lawaaierigs gebeurt, zodat zijn laatste herinnering een blijere is, en Baby hier geen blijvend trauma aan over houdt. 

Anoniem
6 jaar geleden

Haha. Als je al niet bang bent voor de tandarts dan word je het wel van dit plaatje. Laat maar niet aan baby zien. Die heeft al genoeg gezien voor vandaag.

Annemiek2
6 jaar geleden

Even serieus, ik heb een keer gehad dat ik in mijn vinger sneed (daar is ook een blog van) en ik met zoonlief naar de huisarts moest. Het moest geplakt worden. Huilen dat hij deed. Zelfs al zei ik dat het niet erg was en zelfs al was mijn instelling van zo dat lossen we even op. Ze voelen je zo haarfijn aan en er wordt met je gerommeld. Goede ingredienten om eens overstuur te raken. Kijk of je de volgende keer de mogelijkheid heb om iemand mee te nemen, als dat lukt...

Lindsy83
6 jaar geleden

Zo kom ik dus aan mijn trauma voor de tandarst... En vedankt mam... Leuk geschreven weer :)

MummySuze
6 jaar geleden

Goed advies: zal het plaatje ver van Baby weghouden, haha.

MummySuze
6 jaar geleden

Nou, inderdaad, het leek wel alsof hij "upset" was omdat mama al die luidruchtige gevallen boven haar mond had. Wil je de link van je blog hier naar mij sturen, alsjeblieft?

MummySuze
6 jaar geleden

Haha, heb je wat om ruzie over te maken tijdens het volgende paasmaal!

Annemiek2
6 jaar geleden

komt er zometeen aan :)

Annemiek2
6 jaar geleden

http://www.mamaplaats.nl/blog/mama-moet-naar-de-dokter Het is verder allemaal goed afgelopen hoor er is niks meer van te zien.

MAMAONDEMAND
6 jaar geleden

haha suze.... ik moet toch elke keer weer lachen om je blogs... arme Prada tas...

Blog header image

DE GEZELLIGSTE PUZZELTIJD VAN HET JAAR

Jan van Haasteren Junior

Wie kent ze niet, de creatieve en humoristische puzzels van Jan van Haasteren Junior. Elke puzzel heeft zijn eigen verhaal.

De perfecte tijd om te gaan puzzelen

Het wordt donkerder in huis, de kaarsjes staan aan, een heerlijk moment om samen te puzzelen. Je gedachten op nul en helemaal in de puzzel verzinken. Met één doel, de puzzel op te lossen.

Wist je dat als jongere kinderen puzzelen ze een betere hand- oogcoördinatie ontwikkelen? Kinderen hun geheugen wordt gestimuleerd, welk stukje paste niet en welke zou dan wel kunnen passen? Ook leren ze door te gaan als het even niet lukt en in oplossingen te denken.

Herken je dat gevoel ook? Dat geluksgevoel als je weer een puzzelstukje op de juiste plek hebt gelegd? Dopamine komt vrij in je hersenen als je een stukje weer goed gelegd hebt, ook wel het gelukshormoon genoemd. Hierdoor word je blij, krijg je een voldaan gevoel en zin om de puzzel af te maken.

Op zoek naar herkenningspunten 

Jan van Haasteren Junior zijn niet zomaar puzzels. Dat Jan van Haasteren een striptekenaar is geweest is wel te zien in zijn puzzels. Je kan helemaal in je gedachten verdwijnen in de puzzel. Je eigen stripverhaal bedenken. Al puzzelend kom je allerlei verschillenden karakters tegen.

Heb jij de kenmerkende Jan van Haasteren items al weleens gevonden, als de haaienvin, schildpad, superslak of de handjes? Deze zijn vaak te vinden in de puzzel. Uren lang kijkplezier na een voldaan gevoel van het maken van de puzzel.

Wij zijn dol op de Junior puzzels van Jan van Haasteren, na het laatste stukje gelegd te hebben bedenken we ons eigen verhaal erbij en vertellen deze aan elkaar. Dit wekt de leukste momenten op! Humor, dat heeft Jan van Haasteren wel!

Als je ze zelf wil bestellen, als cadeautje voor de feestdagen bijvoorbeeld (tip!), dan kan dat hier. Veel puzzelplezier! 

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Blog header image

Sinterklaasavond met PLUS

Het heerlijke avondje staat weer voor de deur. De leukste tijd van het jaar vind ik zelf. De dagen worden korter en het is langer licht. Dat betekent voor mij gezellig samen op de bank met de openhaard en kaarsjes aan. En uiteraard met wat lekkers. Eerst boodschappen doen. 

Sinterklaas

Voordat we lekker kunnen smikkelen op de bank met deze donkere dagen voor Sinterklaasavond, gaan we boodschappen doen. Wij komen graag bij PLUS omdat daar fijne aanbiedingen zijn. Ik blijf toch een Nederlander zullen we maar zeggen, haha. Buiten de aanbiedingen is het vers gesneden beleg van PLUS onze favoriet! 

Voor Sinterklaas hebben ze ook een ruim assortiment aan lekkernijen. Zoals chocoladeletters in vele verschillende smaken, pepernoten in vele verschillende smaken, chocolade Sinterklaasjes, banketstaaf of speculaastaart en nog veel meer. Persoonlijk vind ik de pepernoten van het eigen huismerk heerlijk knapperig. Ook die met chocolade eromheen vliegen er hier thuis doorheen. Ook altijd erg handig voor het schoentje zetten om de schoentjes te bestrooien.

Onze favorieten 

Waar ik nog meer voor naar de PLUS ga is het ruime assortiment aan groente en vlees. Persoonlijk ben ik vaak een beetje inspiratieloos als het om avondeten gaat. Op de website van PLUS kan je veel recepten vinden, erg handig als je, net als ik, inspiratieloos bent. Je kunt het heel makkelijk online bestellen of je maakt een lijstje en gaat dan naar de winkel. Net wat je makkelijk vindt.

Online boodschappen doen

Moeder Teresa hier vergeet altijd boodschappen te doen en moet dan soms per week wel 8 keer op en neer naar de supermarkt. Gelukkig hebben ze online boodschappen uitgevonden. Daar kun je fijn per categorie zien wat je besteld hebt. Echt heel handig en praktisch als je net zo’n chaoot bent als ik. 

Waar gaat jullie voorkeur naar uit? Online of winkel? En doen jullie meteen voor de hele week boodschappen of lekker 3 keer op een dag? 

Voor het heerlijke avondje van Sinterklaas heb ik lekker strooigoed in huis gehaald. Ook lekker broodjes voor in de oven en natuurlijk vleeswaren van PLUS. Een lekker hapje voor op tafel is ook altijd gegarandeerd succes. Wij zijn er klaar voor, jullie ook?

Blog header image

Mama mist jou

Foto’s van je kijken blijft zo moeilijk.            Als ik je zie word ik zo blij en verdrietig tegelijk.                                                                                                  Verdrietig dat ik je nooit meer kan knuffelen, kusjes kan geven en vast kan houden.                                                             Blij en trots dat jij mijn dochter bent. Ook al ben je er niet meer, mama denkt elke dag aan jou.